اضافه شدن بازیکنان جوان کافی نیست
توجه ظاهری به نیروهای آکادمی
باشگاه پرسپولیس اعلام کرد طبق سالهای اخیر و با دستور مدیرعامل این باشگاه تعدادی از بازیکنان جوان و محصولات تیمهای آکادمی این باشگاه در تمرینات تیم بزرگسالان حاضر خواهند شد.
باشگاه پرسپولیس در خبر مربوطه نام تعدادی از بازیکنان فصول اخیر تیم بزرگسالان که از آکادمی به تیم اصلی راه یافتهاند را ذکر کرده است. در این خبر آمده باشگاه پرسپولیس برای تغییر نسل در تیم خود به مسأله توسعه انسانی و استفاده از نیروهای جوان اهمیت زیادی میدهد و به همین خاطر حدادی چنین دستوری داده است.
در ظاهر قضیه همه چیز فوقالعاده به نظر میرسد و باشگاه پرسپولیس مثل یک باشگاه حرفهای برای استفاده از پتانسیلهای آکادمی خودش و نیروهایی که در این باشگاه و تیمهای پایه تربیت شده آموزش دیدهاند نقشه و برنامه دارد تا از سرمایه خودی بهره ببرد اما واقعیت اینکه این فقط ظاهر ماجراست و باید بررسی کرد که واقعاً چه اتفاقی در تیم بزرگسالان میافتد.
باشگاه پرسپولیس در مطلب مربوطه نامهایی مثل یعقوب براجعه، علیرضا عنایتزاده، سهیل صحرایی، محمد گندمی و امیرحسین محمودی را مثال زده اما سؤال اینجاست که این بازیکنان در دو فصل گذشته چقدر برای تیم اصلی بازی کردند و به چه میزان به آنها بها داده شد؟
کافی است یک نگاه اجمالی به مسابقات دو فصل اخیر پرسپولیس بیندازیم تا مشخص شود این تیم حتی با حضور مربیان خارجی یا وحید هاشمیان نیز از جوانهای آکادمی خیل کم و به ندرت استفاده کرد. سهیل صحرایی نزدیک به چهار فصل در تیم بزرگسالان حضور داشت اما فقط در دوره گاریدو دو سه بازی انجام داد. علیرضا عنایتزاده در دو فصل اخیر بازیکن تیم اصلی بوده اما یکی دو بار توسط کارتال میدان داده شد. یا امیرحسین محمودی که از فصل قبل به تیم بزرگسالان آمد فقط چهار بازی در نیم فصل دوم و در دوره سرمبیگری اوسمار انجام داد. اوضاع در مورد محمد گندمی که اصلاً جالب نیست و او طی دو فصل گذشته هیچ وقت برای تیم اصلی به میدان نرفته است. حتی یعقوب براجعه که بازیکن ملی بود نیز خیلی کم بازی کرده و هیچ وقت تبدیل به مهره اصلی تیم نشد.
این مسأله در مورد دیگر نفرات اضافه شده از آکادمی هم مصداق دارد و تازه اینهایی که ازشان نام بردیم بیشتر از بقیه به چشم آمدند و دیده شدند.
نکته اینجاست که طی دو سه فصل اخیر پروسه اضافه شدن بازیکنان جوان آکادمی به تمرینات تیم اصلی به خوبی صورت پذیرفته اما چرخه رسیدن آنها به ترکیب در بخش آخر عقیم میماند. در عین حال یا مربیان از بازی دادن به این نفرات میترسند و ریسکش را قبول نمیکنند یا آنها کیفیت مطلوبی در حد تیم بزرگسالان ندارند. شاید به همین خاطر است که امسال باشگاه پرسپولیس برای جوانگرایی بیشتر از اینکه به نیروهای خودی و بازیکنان آکادمیاش دل ببندد سراغ جذب بازیکنانی از تیم ملی امید رفت و نفراتی مثل شهرآبادی، لطیفیفر و زارع را به خدمت گرفت.
حالا و طبق دستور حدادی قرار است بازیکنان جوانی از آکادمی به تمرینات تیم اصلی اضافه شوند - کما اینکه قبل از رفتن تیم به اردوی ترکیه هم تعدادی از آنها در تمرینات پیش فصل حضور داشتند - اما مهم اینجاست که که ببینیم در آیندهای نه چندان دور و در همین فصل جاری به چند تا از این نفرات میدان میرسد.
واقعیت اینکه با در نظر گرفتن اسکواد فعلی و اینکه حداقل دو بازیکن دیگر به جمع فعلی اضافه خواهند شد اینکه تصور کنیم بازیکنان تازهوارد آکادمی جایی در برنامههای آینده مهدی تارتار داشته باشند بعید است و این نفرات مثل گذشته بیشتر نقش پر کردن تمرین در ایام فیفادی را بازی میکنند و در آن مقاطع دیده میشوند.
انتهای پیام/
باشگاه پرسپولیس در خبر مربوطه نام تعدادی از بازیکنان فصول اخیر تیم بزرگسالان که از آکادمی به تیم اصلی راه یافتهاند را ذکر کرده است. در این خبر آمده باشگاه پرسپولیس برای تغییر نسل در تیم خود به مسأله توسعه انسانی و استفاده از نیروهای جوان اهمیت زیادی میدهد و به همین خاطر حدادی چنین دستوری داده است.
در ظاهر قضیه همه چیز فوقالعاده به نظر میرسد و باشگاه پرسپولیس مثل یک باشگاه حرفهای برای استفاده از پتانسیلهای آکادمی خودش و نیروهایی که در این باشگاه و تیمهای پایه تربیت شده آموزش دیدهاند نقشه و برنامه دارد تا از سرمایه خودی بهره ببرد اما واقعیت اینکه این فقط ظاهر ماجراست و باید بررسی کرد که واقعاً چه اتفاقی در تیم بزرگسالان میافتد.
باشگاه پرسپولیس در مطلب مربوطه نامهایی مثل یعقوب براجعه، علیرضا عنایتزاده، سهیل صحرایی، محمد گندمی و امیرحسین محمودی را مثال زده اما سؤال اینجاست که این بازیکنان در دو فصل گذشته چقدر برای تیم اصلی بازی کردند و به چه میزان به آنها بها داده شد؟
کافی است یک نگاه اجمالی به مسابقات دو فصل اخیر پرسپولیس بیندازیم تا مشخص شود این تیم حتی با حضور مربیان خارجی یا وحید هاشمیان نیز از جوانهای آکادمی خیل کم و به ندرت استفاده کرد. سهیل صحرایی نزدیک به چهار فصل در تیم بزرگسالان حضور داشت اما فقط در دوره گاریدو دو سه بازی انجام داد. علیرضا عنایتزاده در دو فصل اخیر بازیکن تیم اصلی بوده اما یکی دو بار توسط کارتال میدان داده شد. یا امیرحسین محمودی که از فصل قبل به تیم بزرگسالان آمد فقط چهار بازی در نیم فصل دوم و در دوره سرمبیگری اوسمار انجام داد. اوضاع در مورد محمد گندمی که اصلاً جالب نیست و او طی دو فصل گذشته هیچ وقت برای تیم اصلی به میدان نرفته است. حتی یعقوب براجعه که بازیکن ملی بود نیز خیلی کم بازی کرده و هیچ وقت تبدیل به مهره اصلی تیم نشد.
این مسأله در مورد دیگر نفرات اضافه شده از آکادمی هم مصداق دارد و تازه اینهایی که ازشان نام بردیم بیشتر از بقیه به چشم آمدند و دیده شدند.
نکته اینجاست که طی دو سه فصل اخیر پروسه اضافه شدن بازیکنان جوان آکادمی به تمرینات تیم اصلی به خوبی صورت پذیرفته اما چرخه رسیدن آنها به ترکیب در بخش آخر عقیم میماند. در عین حال یا مربیان از بازی دادن به این نفرات میترسند و ریسکش را قبول نمیکنند یا آنها کیفیت مطلوبی در حد تیم بزرگسالان ندارند. شاید به همین خاطر است که امسال باشگاه پرسپولیس برای جوانگرایی بیشتر از اینکه به نیروهای خودی و بازیکنان آکادمیاش دل ببندد سراغ جذب بازیکنانی از تیم ملی امید رفت و نفراتی مثل شهرآبادی، لطیفیفر و زارع را به خدمت گرفت.
حالا و طبق دستور حدادی قرار است بازیکنان جوانی از آکادمی به تمرینات تیم اصلی اضافه شوند - کما اینکه قبل از رفتن تیم به اردوی ترکیه هم تعدادی از آنها در تمرینات پیش فصل حضور داشتند - اما مهم اینجاست که که ببینیم در آیندهای نه چندان دور و در همین فصل جاری به چند تا از این نفرات میدان میرسد.
واقعیت اینکه با در نظر گرفتن اسکواد فعلی و اینکه حداقل دو بازیکن دیگر به جمع فعلی اضافه خواهند شد اینکه تصور کنیم بازیکنان تازهوارد آکادمی جایی در برنامههای آینده مهدی تارتار داشته باشند بعید است و این نفرات مثل گذشته بیشتر نقش پر کردن تمرین در ایام فیفادی را بازی میکنند و در آن مقاطع دیده میشوند.
انتهای پیام/