دریافت گل مساوی به خاطر ترس تارتار از انگ بازی دفاعی
Overload شجاعت در پرسپولیس!
جدا از اینکه هر دو تیم درباره کیفیت بالای دربی حرف میزنند و با توجه به موقعیتهای دو تیم روی دروازهها و خواست هر دو مجموعه برای پیروزی، به نظر میرسد نتیجه بازی عادلانه بوده اما پرسپولیس میتوانست برنده این مسابقه باشد چرا که هم نیمکت بهتری داشت هم تیم باتجربهتری در این میدان بود. در عین حال روند مسابقه نشان میدهد که دقایق خوب بودن پرسپولیس نسبت به حریفش بیشتر بود اما برد از دست تیم تارتار در رفت چون او و کادرش ترسیدند که دوباره با انگ بازی دفاعی مواجه شوند و زیر تیغ تیر انتقادها له شوند.
آمار شوت و امید گل بهتر
با اینکه برتری پرسپولیس در مالکیت توپ پرسپولیس کمی بیشتر و آمار موفقیت در نبردها کمی پایینتر است اما تیم تارتار دو نمره مثبت از امور تهاجمی میگیرد.
پرسپولیس در این بازی 394 پاس داد که 30 تا بیشتر از حریفش بود. در عین حال دقت پاس سرخها هم کمی بالاتر بود(78.4 به 76.6) تا میزان مالکیت توپ با برتری بسیار خفیف این تیم همراه باشد (50.3 به 49.7). از سوی دیگر پرسپولیس بیشتر خطا کرد(13 به 9) و موفقیتش در نبردهای تن به تن اندکی پایینتر بود(49.9 به 50.1). کنار هم قرار دادن این آمار به نوعی تعادل در بازی و نتیجه را توجیه میکند اما آنچه باعث میشود سرخها در آمار دربی دست بالاتر را داشته باشند تعداد شوت و موقعیت گل است که ثابت میکند آنها تیم شایستهتری برای پیروزی در این مسابقه هیجان انگیز بودند.
پرسپولیس در این مسابقه 21 شوت زد که 5 تا از آنها داخل چهارچوب بود در حالی که استقلال 13 شوت زد که 6 از آنها داخل چهارچوب قرار گرفت. در عین حال امید گل پرسپولیس در این مسابقه 1.85 ثبت شده در حالی که این عدد برای آبیها 1.34 است.
پرسپولیس چطور گل خورد؟
پرسپولیس دقیقه 50 به گل برتری دست یافت و ده دقیقه بعد بازی مساوی شد. نحوه دریافت گل سرخها نشان میدهد که مجموعهای از اشتباهات و البته حرکت درخشان اسلامی و آسانی باعث ثبت این گل شده است.
در این صحنه استقلال با پرتاب اوت سریع به نوعی بازیکنان پرسپولیس را غافلگیر کرد و محمدحسین اسلامی که تازه به بازی آمده بود موفق به عبور از بازیکن پرسپولیس و ارسال پاس برای آسانی شد تا او گل مساوی را به ثمر برساند.
شاید در این صحنه پویا پورعلی بیشترین تقصیر را برعهده داشته باشد چرا که نتوانست اسلامی را کنترل کند. در ادامه زارع هم برای توقف بازیکن حریف ناموفق بود. سپس توپ از بین عمری و تیکدری به آسانی رسید و در ادامه تکل عمری هم کارگر نبود. در شرایطی که برخی معتقدند پیام نیازمند نباید از زاویه بسته گل میخورد اما عجیب است که در این صحنه کنعانی خیلی دور از صحنه است و جای دفاع راست قرار دارد. در واقع جدا از سهم دو مدافع میانی که جایشان خالی است پورعلی و تیکدری هم در این صحنه مقصرند اما با توجه به اینکه تیکدری درپست تخصصیاش بازی نکرده شاید رخ دادن چنین صحنهای در یک بازی دشوار طبیعی به نظر برسد.
ترس از انتقادها باعث دریافت گل شد
باخت به تراکتور و بازی محتاطانه توأم با ترس باعث شد تا مهدی تارتار و کادرش دیگر به بازی دفاعی فکر نکنند. آنها با همان سیستم موفق بازی ملوان و با دو مهاجم نوک کار را شروع کردند و ادامه دادند تا به گل برسند. نکته اینجاست که پرسپولیس بعد از گل زده و پیش افتادن از رقیب سنتی دنبال مدیریت بازی و کنترل مسابقه نرفت که اگر میرفت شاید در فاصله ده دقیقه دروازهاش باز نمیشد. پرسپولیس بعد از گل هیجانی و رو به جلو بازی کرد و به حملاتش ادامه داد و در نهایت با یک غافلگیری و توانمندی دو بازیکن حریف گل خورد اما شاید اگر دنبال مدیریت مسابقه میرفت، می توانست بازی را حفظ کند و کم کم با تغییرات مد نظرش دوباره فشار را روی خط دفاع حریف گذاشته و مانع از حملات همهجانبه استقلال شود.
به نظر میرسد مهدی تارتار و کادرش از ترس اینکه دوباره با انتقاد تند هواداران، کارشناسان و رسانهها درباره بازی دفاعی مواجه نشوند دستور به بازی کنترلی ندادند و تغییری در این راستا صورت نگرفت. در فاصله دو گل، محمد عمری به زمین آمد که تغییری برای اصلاح شرایط هجومی و البته کنترل جناح راست استقلال بود که بخش دوم ماجرا اتفاق نیفتاد و حضور عمری در صحنه گل استقلال ناکارآمد بود.
البته از یک نکته نباید گذشت و اینکه در مرکز زمین پرسپولیس بازیکن باتجربهای برای کنترل هیجان مسابقه وجود نداشت. محمد خدابندهلو و پورعلی بازیکنان باکیفیتی هستند اما پورعلی اولین بار بود که دربی را تجربه میکرد و خدابندهلو بعد از دو سال و نیم حضور در جمع سرخها هنوز به آن پختگی نرسیده که در میانه زمین میدانداری کند و ریتم بازی را در دست بگیرد.
تغییرات بهموقع و درست بود اما...
شاید برخی اینطور بگویند که تغییرات کادر فنی پرسپولیس جواب نداد اما در مورد خود تغییرات میتوان گفت همه تعویضها با دید درست و بهموقع انجام شد. عمری به جای سرگیف به زمین رفت چرا که مهاجم ازبک با وجود تمام توانمندیهایش در کنترل و پیش بردن توپ در دقایق بعد از گل برای استفاده از ضدحملات در کار تیم تداخل ایجاد میکرد. از سوی دیگر ورود شهرآبادی و اورونوف بعد از نتیجه تساوی درست بود چرا که بیفوما و محبی از نظر توان بدنی افت کرده بودند و این دو نفر به کیفیت خط حمله تنوع و شادابی بیشتری میدادند. در نهایت یاسین سلمانی هم برای بهبود ریتم بازی در مرکز زمین به میدان رفت که البته چندان موفق نبود. این تغییرات همه در بخش رو به جلوی زمین و با هدف رسیدن به پیروزی در شرایطی اتفاق افتاد که پرسپولیس از دقیقه 61 تا 20 دقیقه بعد تیم بهتر زمین بود اما نتوانست از این برتری استفاده کند و تنها از دقیقه 85 به بعد افت کرد که آن هم طبیعی به نظر میرسد.
در عین حال اکنون که بازی مساوی شده و این برتری در بیشتر زمانهای مسابقه(پرسپولیس در نیمه اول هم تا دقیقه 35 تیم بهتر زمین بود)به برد نیانجامیده، شاید بتوان گفت مثلاً اگر شهرآبادی جای علیپور به زمین میرفت شرایط بهتر میشد یا اگر لطیفیفر جای خدابندهلو را میگرفت وضعیت مرکز زمین شکل بهتری پیدا میکرد که همه در حد گمانه باقی میماند.
انتهای پیام/
آمار شوت و امید گل بهتر
با اینکه برتری پرسپولیس در مالکیت توپ پرسپولیس کمی بیشتر و آمار موفقیت در نبردها کمی پایینتر است اما تیم تارتار دو نمره مثبت از امور تهاجمی میگیرد.
پرسپولیس در این بازی 394 پاس داد که 30 تا بیشتر از حریفش بود. در عین حال دقت پاس سرخها هم کمی بالاتر بود(78.4 به 76.6) تا میزان مالکیت توپ با برتری بسیار خفیف این تیم همراه باشد (50.3 به 49.7). از سوی دیگر پرسپولیس بیشتر خطا کرد(13 به 9) و موفقیتش در نبردهای تن به تن اندکی پایینتر بود(49.9 به 50.1). کنار هم قرار دادن این آمار به نوعی تعادل در بازی و نتیجه را توجیه میکند اما آنچه باعث میشود سرخها در آمار دربی دست بالاتر را داشته باشند تعداد شوت و موقعیت گل است که ثابت میکند آنها تیم شایستهتری برای پیروزی در این مسابقه هیجان انگیز بودند.
پرسپولیس در این مسابقه 21 شوت زد که 5 تا از آنها داخل چهارچوب بود در حالی که استقلال 13 شوت زد که 6 از آنها داخل چهارچوب قرار گرفت. در عین حال امید گل پرسپولیس در این مسابقه 1.85 ثبت شده در حالی که این عدد برای آبیها 1.34 است.
پرسپولیس چطور گل خورد؟
پرسپولیس دقیقه 50 به گل برتری دست یافت و ده دقیقه بعد بازی مساوی شد. نحوه دریافت گل سرخها نشان میدهد که مجموعهای از اشتباهات و البته حرکت درخشان اسلامی و آسانی باعث ثبت این گل شده است.
در این صحنه استقلال با پرتاب اوت سریع به نوعی بازیکنان پرسپولیس را غافلگیر کرد و محمدحسین اسلامی که تازه به بازی آمده بود موفق به عبور از بازیکن پرسپولیس و ارسال پاس برای آسانی شد تا او گل مساوی را به ثمر برساند.
شاید در این صحنه پویا پورعلی بیشترین تقصیر را برعهده داشته باشد چرا که نتوانست اسلامی را کنترل کند. در ادامه زارع هم برای توقف بازیکن حریف ناموفق بود. سپس توپ از بین عمری و تیکدری به آسانی رسید و در ادامه تکل عمری هم کارگر نبود. در شرایطی که برخی معتقدند پیام نیازمند نباید از زاویه بسته گل میخورد اما عجیب است که در این صحنه کنعانی خیلی دور از صحنه است و جای دفاع راست قرار دارد. در واقع جدا از سهم دو مدافع میانی که جایشان خالی است پورعلی و تیکدری هم در این صحنه مقصرند اما با توجه به اینکه تیکدری درپست تخصصیاش بازی نکرده شاید رخ دادن چنین صحنهای در یک بازی دشوار طبیعی به نظر برسد.
ترس از انتقادها باعث دریافت گل شد
باخت به تراکتور و بازی محتاطانه توأم با ترس باعث شد تا مهدی تارتار و کادرش دیگر به بازی دفاعی فکر نکنند. آنها با همان سیستم موفق بازی ملوان و با دو مهاجم نوک کار را شروع کردند و ادامه دادند تا به گل برسند. نکته اینجاست که پرسپولیس بعد از گل زده و پیش افتادن از رقیب سنتی دنبال مدیریت بازی و کنترل مسابقه نرفت که اگر میرفت شاید در فاصله ده دقیقه دروازهاش باز نمیشد. پرسپولیس بعد از گل هیجانی و رو به جلو بازی کرد و به حملاتش ادامه داد و در نهایت با یک غافلگیری و توانمندی دو بازیکن حریف گل خورد اما شاید اگر دنبال مدیریت مسابقه میرفت، می توانست بازی را حفظ کند و کم کم با تغییرات مد نظرش دوباره فشار را روی خط دفاع حریف گذاشته و مانع از حملات همهجانبه استقلال شود.
به نظر میرسد مهدی تارتار و کادرش از ترس اینکه دوباره با انتقاد تند هواداران، کارشناسان و رسانهها درباره بازی دفاعی مواجه نشوند دستور به بازی کنترلی ندادند و تغییری در این راستا صورت نگرفت. در فاصله دو گل، محمد عمری به زمین آمد که تغییری برای اصلاح شرایط هجومی و البته کنترل جناح راست استقلال بود که بخش دوم ماجرا اتفاق نیفتاد و حضور عمری در صحنه گل استقلال ناکارآمد بود.
البته از یک نکته نباید گذشت و اینکه در مرکز زمین پرسپولیس بازیکن باتجربهای برای کنترل هیجان مسابقه وجود نداشت. محمد خدابندهلو و پورعلی بازیکنان باکیفیتی هستند اما پورعلی اولین بار بود که دربی را تجربه میکرد و خدابندهلو بعد از دو سال و نیم حضور در جمع سرخها هنوز به آن پختگی نرسیده که در میانه زمین میدانداری کند و ریتم بازی را در دست بگیرد.
تغییرات بهموقع و درست بود اما...
شاید برخی اینطور بگویند که تغییرات کادر فنی پرسپولیس جواب نداد اما در مورد خود تغییرات میتوان گفت همه تعویضها با دید درست و بهموقع انجام شد. عمری به جای سرگیف به زمین رفت چرا که مهاجم ازبک با وجود تمام توانمندیهایش در کنترل و پیش بردن توپ در دقایق بعد از گل برای استفاده از ضدحملات در کار تیم تداخل ایجاد میکرد. از سوی دیگر ورود شهرآبادی و اورونوف بعد از نتیجه تساوی درست بود چرا که بیفوما و محبی از نظر توان بدنی افت کرده بودند و این دو نفر به کیفیت خط حمله تنوع و شادابی بیشتری میدادند. در نهایت یاسین سلمانی هم برای بهبود ریتم بازی در مرکز زمین به میدان رفت که البته چندان موفق نبود. این تغییرات همه در بخش رو به جلوی زمین و با هدف رسیدن به پیروزی در شرایطی اتفاق افتاد که پرسپولیس از دقیقه 61 تا 20 دقیقه بعد تیم بهتر زمین بود اما نتوانست از این برتری استفاده کند و تنها از دقیقه 85 به بعد افت کرد که آن هم طبیعی به نظر میرسد.
در عین حال اکنون که بازی مساوی شده و این برتری در بیشتر زمانهای مسابقه(پرسپولیس در نیمه اول هم تا دقیقه 35 تیم بهتر زمین بود)به برد نیانجامیده، شاید بتوان گفت مثلاً اگر شهرآبادی جای علیپور به زمین میرفت شرایط بهتر میشد یا اگر لطیفیفر جای خدابندهلو را میگرفت وضعیت مرکز زمین شکل بهتری پیدا میکرد که همه در حد گمانه باقی میماند.
انتهای پیام/