تکواندو و یک دنیا نگرانی در آستانه بازیهای آسیایی
آبروریزی بزرگ در موجو با برنز دقیقه نودی سلیمی
مأموریت تکواندو ایران در شیاپچانگ موجو، تنها با یک برنز به پایان رسید؛ مدالی که بیشتر از آنکه طعم موفقیت داشته باشد، مزه فرار از یک ناکامی بزرگ را میدهد. ایران با هفت نماینده، شامل شش مرد و یک زن، راهی دومین مرحله گرندپری ۲۰۲۶ شد، اما در نهایت تنها آرین سلیمی توانست روی سکوی مسابقات بایستد. رشتهای که امید اصلی کاروان ایران بوده و تنها ۲۴ روز دیگر باید در میدان حساس بازیهای آسیایی به میدان برود، در آزمونی جدی پیش از پیچ تند ناگویا چپ کرد تا حالا همه را برای میدان حساس پیش رو نگران کند.
در دو روز ابتدایی این رقابتها، پنج نماینده ایران خیلی زود از گردونه رقابتها کنار رفتند تا تمام نگاهها در روز پایانی به دو سنگینوزن کشورمان، آرین سلیمی و محمدحسین یزدانی باشد. قرار بود این دو نفر جور تیم را بکشند و اجازه ندهند ایران بدون مدال از موجو برگردد؛ مأموریتی که در نهایت فقط سلیمی توانست تا حدودی آن را انجام دهد.
سلیمی شروع قدرتمندی داشت. او در دور اول ایوان ساپینا از کرواسی را ۲-۱ شکست داد و در ادامه کارلوس سانسورس مکزیکی را با نتیجه ۲-۰ از پیش رو برداشت تا با اقتدار به یکچهارم نهایی برسد. در همین سمت جدول، محمدحسین یزدانی دیگر نماینده سنگینوزن کشورمان هم جردن استوارت کانادایی و سپس شانگ یون کانگ از کرهجنوبی را با نتایج مشابه ۲-۰ شکست داد تا در یکچهارم نهایی، جدالی تمامایرانی اتفاق بیفتد.
در این رقابت، آرین سلیمی قهرمان المپیک پاریس در نهایت یزدانی را ۲-۰ شکست داد و راهی نیمهنهایی شد. یزدانی حذف شد و جور تمام تیم روی دوش سلیمی افتاد. در نیمهنهایی اما سلیمی هم مقابل ولادیسلاو لارین، قهرمان المپیک توکیو متوقف شد تا پرونده ایران با همان یک برنز بسته شود.
گرندپری موجو فقط یک مسابقه معمولی نبود. این رقابتها ۶۰ امتیاز المپیکی داشت و هر امتیاز از دسترفته در چنین سطحی میتواند در آینده روی رنکینگ تأثیر بگذارد. مهمتر از آن اما، نزدیکی این رقابتها به بازیهای آسیایی است. تنها ۲۴ روز دیگر، چهار نفر از همین ترکیب باید در ناگویا روی شیاپچانگ بروند؛ جایی که انتظارات از آنها نه یک برنز، بلکه مدالهای خوشرنگ، بهخصوص طلاست.
ابوالفضل زندی، امیرسینا بختیاری، آرین سلیمی و ناهید کیانی، چهار نمایندهای هستند که باید در ناگویا برای ایران بجنگند و اتفاقاً نام هر چهار نفر با امیدهای مدالآوری گره خورده است. اما عملکرد اخیر نشان میدهد فاصله میان امید به مدال و آمادگی ملیپوشان شاید بیشتر از حد تصور است.
در بخش زنان، شرایط ناهید کیانی بیش از همه نگرانکننده است. او در دو میدان اخیر، یعنی بازیهای آزاد جهانی چین و گرندپری موجو، نتوانسته انتظارات را برآورده کند و خیلی زود از مسابقات کنار رفته است. این نتایج در حالی رقم خورده که تیم بانوان مدتهاست با انتقادها و پرسشهای جدی درباره نحوه هدایت مهروز ساعی، سرمربی تیم، مواجه است. با این حال، برخلاف انتظار بسیاری، ساعی همچنان در رأس تیم باقی مانده تا حالا تیمی جوان و کمتجربه را به یکی از حساسترین میدانهای قارهای ببرد.
در تیم مردان هم وضعیت چندان امیدوارکنندهتر نیست. بعد از تغییر دو سرمربی و در نهایت انتخاب پیام خانلرخانی، تیم ملی در دو میدان مهم اخیر، جام جهانی و حالا گرندپری موجو، هنوز نتوانسته دستاوردی در اندازه انتظارات داشته باشد. اگرچه قضاوت درباره یک مربی بر اساس چند مسابقه ساده نیست، اما واقعیت این است که بازیهای آسیایی محل آزمون و خطا نخواهد بود.
حالا وقت شعار دادن و پاک کردن صورت مسأله نیست. تکواندو ایران باید در همین فاصله کوتاه، نقاط ضعفش را پیدا کند، اشتباهات موجو را کالبدشکافی کند و تصمیمهای جدی بگیرد. دلیل حذف زودهنگام شش نماینده ایران در موجو چه بوده و چرا تیم در لحظات حساس نمیتواند از ظرفیت فنی خود استفاده کند؟ و مهمتر از همه، کادرهای فنی فعلی واقعاً بهترین گزینهها برای رساندن این تیم به سکوی بازیهای آسیایی هستند یا فقط اصراری عبث به ابقای آنها پشت این انتخابهاست؟
تکواندو ایران اگر میخواهد در ناگویا آبروداری کند، باید در همین ۲۴ روز آینده از خاکستر بلند شود؛ وگرنه در ناگویا دفن خواهد شد.
انتهای پیام/
در دو روز ابتدایی این رقابتها، پنج نماینده ایران خیلی زود از گردونه رقابتها کنار رفتند تا تمام نگاهها در روز پایانی به دو سنگینوزن کشورمان، آرین سلیمی و محمدحسین یزدانی باشد. قرار بود این دو نفر جور تیم را بکشند و اجازه ندهند ایران بدون مدال از موجو برگردد؛ مأموریتی که در نهایت فقط سلیمی توانست تا حدودی آن را انجام دهد.
سلیمی شروع قدرتمندی داشت. او در دور اول ایوان ساپینا از کرواسی را ۲-۱ شکست داد و در ادامه کارلوس سانسورس مکزیکی را با نتیجه ۲-۰ از پیش رو برداشت تا با اقتدار به یکچهارم نهایی برسد. در همین سمت جدول، محمدحسین یزدانی دیگر نماینده سنگینوزن کشورمان هم جردن استوارت کانادایی و سپس شانگ یون کانگ از کرهجنوبی را با نتایج مشابه ۲-۰ شکست داد تا در یکچهارم نهایی، جدالی تمامایرانی اتفاق بیفتد.
در این رقابت، آرین سلیمی قهرمان المپیک پاریس در نهایت یزدانی را ۲-۰ شکست داد و راهی نیمهنهایی شد. یزدانی حذف شد و جور تمام تیم روی دوش سلیمی افتاد. در نیمهنهایی اما سلیمی هم مقابل ولادیسلاو لارین، قهرمان المپیک توکیو متوقف شد تا پرونده ایران با همان یک برنز بسته شود.
گرندپری موجو فقط یک مسابقه معمولی نبود. این رقابتها ۶۰ امتیاز المپیکی داشت و هر امتیاز از دسترفته در چنین سطحی میتواند در آینده روی رنکینگ تأثیر بگذارد. مهمتر از آن اما، نزدیکی این رقابتها به بازیهای آسیایی است. تنها ۲۴ روز دیگر، چهار نفر از همین ترکیب باید در ناگویا روی شیاپچانگ بروند؛ جایی که انتظارات از آنها نه یک برنز، بلکه مدالهای خوشرنگ، بهخصوص طلاست.
ابوالفضل زندی، امیرسینا بختیاری، آرین سلیمی و ناهید کیانی، چهار نمایندهای هستند که باید در ناگویا برای ایران بجنگند و اتفاقاً نام هر چهار نفر با امیدهای مدالآوری گره خورده است. اما عملکرد اخیر نشان میدهد فاصله میان امید به مدال و آمادگی ملیپوشان شاید بیشتر از حد تصور است.
در بخش زنان، شرایط ناهید کیانی بیش از همه نگرانکننده است. او در دو میدان اخیر، یعنی بازیهای آزاد جهانی چین و گرندپری موجو، نتوانسته انتظارات را برآورده کند و خیلی زود از مسابقات کنار رفته است. این نتایج در حالی رقم خورده که تیم بانوان مدتهاست با انتقادها و پرسشهای جدی درباره نحوه هدایت مهروز ساعی، سرمربی تیم، مواجه است. با این حال، برخلاف انتظار بسیاری، ساعی همچنان در رأس تیم باقی مانده تا حالا تیمی جوان و کمتجربه را به یکی از حساسترین میدانهای قارهای ببرد.
در تیم مردان هم وضعیت چندان امیدوارکنندهتر نیست. بعد از تغییر دو سرمربی و در نهایت انتخاب پیام خانلرخانی، تیم ملی در دو میدان مهم اخیر، جام جهانی و حالا گرندپری موجو، هنوز نتوانسته دستاوردی در اندازه انتظارات داشته باشد. اگرچه قضاوت درباره یک مربی بر اساس چند مسابقه ساده نیست، اما واقعیت این است که بازیهای آسیایی محل آزمون و خطا نخواهد بود.
حالا وقت شعار دادن و پاک کردن صورت مسأله نیست. تکواندو ایران باید در همین فاصله کوتاه، نقاط ضعفش را پیدا کند، اشتباهات موجو را کالبدشکافی کند و تصمیمهای جدی بگیرد. دلیل حذف زودهنگام شش نماینده ایران در موجو چه بوده و چرا تیم در لحظات حساس نمیتواند از ظرفیت فنی خود استفاده کند؟ و مهمتر از همه، کادرهای فنی فعلی واقعاً بهترین گزینهها برای رساندن این تیم به سکوی بازیهای آسیایی هستند یا فقط اصراری عبث به ابقای آنها پشت این انتخابهاست؟
تکواندو ایران اگر میخواهد در ناگویا آبروداری کند، باید در همین ۲۴ روز آینده از خاکستر بلند شود؛ وگرنه در ناگویا دفن خواهد شد.
انتهای پیام/