از دسته سوم تا لیگ قهرمانان
کومو چگونه هیولا شد؟
کومو در نخستین حضور تاریخ خود در لیگ قهرمانان اروپا نهتنها تحت تأثیر نام و اعتبار این رقابت قرار نگرفت، بلکه با نمایشی خیرهکننده لایپزیش را ۴ بر یک شکست داد تا فوتبال اروپا را متوجه پروژهای کند که در چند سال، مسیری باورنکردنی را طی کرده است. تیم تحت هدایت سسک فابرگاس حالا دیگر یک شگفتی مقطعی نیست بلکه به یکی از جذابترین و جاهطلبترین پروژههای فوتبال ایتالیا تبدیل شده است.
شش سال پیش، کومو در دسته سوم فوتبال ایتالیا حضور داشت و امروز در ورزشگاه سینیگالیا میزبان یکی از بزرگترین شبهای تاریخ خود بود. حتی سکوهای ورزشگاه نیز برای این تحول آماده شدهاند. سکوهای قدیمی در مدت کوتاهی بازسازی شدند تا تماشاگران شاهد نخستین شب اروپایی باشگاه باشند. در میان حاضران نیز چهرههایی مانند تیری آنری و رافائل واران، سهامداران باشگاه، حضور داشتند. اما آنچه کومو را از یک تیم ثروتمند معمولی جدا میکند، تنها سرمایهگذاری نیست. تیم فابرگاس هویت فوتبالی مشخصی دارد؛ پرس از جلو، خروج هوشمندانه از عقب زمین، جابهجایی مداوم بازیکنان و حمله سریع به فضاهای پشت خط دفاعی، ویژگیهایی هستند که فوتبال کومو را تماشایی و در عین حال بسیار مؤثر کردهاند.
در برابر لایپزیش، این الگو بارها جواب داد. بازیکنان کومو بدون توپ دائماً در حال حرکت بودند و با تغییر موقعیت، ساختار دفاعی حریف را برهم میزدند. لایپزیش تلاش کرد با پرس بالا و بازپسگیری سریع توپ، بازی خود را تحمیل کند، اما در بسیاری از دقایق توان مقابله با ریتم و جابهجایی بازیکنان کومو را نداشت. یکی از ستارههای اصلی این نمایش مارتین باتورینا بود. هافبک کروات که فصل گذشته در ابتدای کار برای پیدا کردن جایگاه خود مشکل داشت، حالا به یکی از آمادهترین بازیکنان تیم تبدیل شده است. او در چهار بازی نخست فصل سه گل و دو پاس گل ثبت کرده و برابر لایپزیش نیز با یک حرکت انفرادی فوقالعاده و ضربهای دقیق، گل نخست را به ثمر رساند. آناستاسیوس دوویکاس نیز یکی دیگر از داستانهای جذاب این تیم است. مهاجم یونانی که تنها دو سال پیش در سلتاویگو بازی میکرد، اکنون در بزرگترین شب اروپایی کومو دو بار دروازه لایپزیش را تهدید کرد و یکی از گلهای تیم را به ثمر رساند. کومو برای جذب او ۱۳ میلیون یورو هزینه کرد و فابرگاس توانسته بهترین ویژگیهای او را به نمایش بگذارد.
در خط میانی نیز بازیکنی مانند لوئیس میا نشان داد چرا پروژه کومو تنها به ستارههای جوان محدود نمیشود. این بازیکن ۳۱ ساله که مسیر متفاوتی را تا سطح اول فوتبال طی کرده، نخستین تجربه لیگ قهرمانان خود را با نمایشی درخشان پشت سر گذاشت. عمق ترکیب نیز یکی دیگر از نقاط قوت کومو است. حضور بازیکنانی مانند نیکو پاز، آسانه دیائو، مکسیم پرونه، کین و کمپف باعث شده فابرگاس گزینههای متعددی روی نیمکت داشته باشد؛ تا جایی که مکسیم پرونه، یکی از بهترین بازیکنان فصل گذشته، حالا گاهی کار را از روی نیمکت آغاز میکند.
با این حال، پرسش بزرگ اینجاست: آیا کومو میتواند برای قهرمانی سری آ نیز رقابت کند؟ پاسخ هنوز زود است. این تیم برای نخستین بار باید فشار همزمان لیگ و لیگ قهرمانان را مدیریت کند و خستگی جسمی و ذهنی میتواند بزرگترین آزمون فابرگاس باشد. اما یک نکته روشن است؛ کومو دیگر تیمی نیست که فقط برای بقا یا شگفتیسازی آمده باشد. سرمایهگذاری هوشمندانه، انتخاب درست بازیکنان و حضور مربیای آیندهنگر مانند فابرگاس، این باشگاه را به پروژهای جدی تبدیل کرده است. شاید قهرمانی سری آ هنوز رؤیایی دور باشد، اما قرار گرفتن کومو در جمع مدعیان بالای جدول دیگر یک خیال غیرواقعی نیست. این هیولای تازه فوتبال ایتالیا تازه دارد ابعاد واقعی خود را نشان میدهد.
انتهای پیام/