اخبار
31912
محمدرضا مظلومی چهره ماندگار ورزش نابینایان و کمبینایان شد
تجلیل از قهرمان فکه
بعضی آدمها وقتی بخشی از سلامتی خود را از دست میدهند، تصور میکنند دیگر چیزی برای ادامه دادن نمانده است؛ اما بعضیها درست از همان جایی که زندگی برایشان سختتر میشود، معنای تازهای برای زیستن پیدا میکنند. در فروردین ۱۳۶۲، در جریان عملیات والفجر ۱ در فکه، انفجاری مسیر زندگی یکی از قهرمانان ایران را برای همیشه تغییر داد. ترکش، موج انفجار و خاک، بیناییاش را از او گرفت. از دست دادن بینایی در اوج جوانی، شاید در حدود 19 یا 20 سال سن داشت. یعنی از دست دادن بینایی در اوج دوران جوانی اما این حادثه هولناک هرگز نتوانست نگاهش به زندگی را خاموش کند.
نابینایی شاید چشمهای او را از دیدن بسیاری از چیزها محروم کرد، اما ارادهاش را نه. او بهجای آنکه در تاریکی متوقف شود، راهی تازه پیدا کرد. از سال ۱۳۶۳ به ورزش روی آورد و ورزش برای او تنها یک فعالیت نبود؛ پلی بود برای بازگشت به زندگی، ادامه تحصیل، کار و دوباره ایستادن روی پاهای خودش. شاید تفاوت آدمهای بزرگ با دیگران در همین باشد. محمدرضا مظلومی که دیروز در کمیته ملی پارالمپیک از او به عنوان چهره ماندگار ورزش ایران تجلیل شد، همان جوانی است که در 20 سالگی بیناییاش را از دست داد. کسی که بیناییاش را از دست داد اما روشنایی را با دیگران در ورزش نابینایان تقسیم کرد.
صادق زیباکلام خاطرهای تعریف میکند از کلاس درسش در دانشگاه تهران؛ حدود سال 70 یا 71 و از یک دانشجوی نابینا تعریف میکند. دانشجویی که سر کلاس درس تاریخ تحولات حاضر میشد، در حالیکه به طور کامل بینایی نداشت و هر روز با یک همراه و یک ضبط صوت در کلاس حاضر میشد. زیباکلام که با بغض گرفته و چشمان اشکبار این خاطره را تعریف میکند، میگوید: «هر وقت که سر کلاس مظلومی را میدیدم انگار که جلسه اول است، پرشور و حرارت و بدون اینکه از سختیهای رفتن و آمدن خسته شده باشد. یک روز هنگام امتحان بر سر یک سؤال با مظلومی بحث داشتم و او اعتقاد داشت که فقط جواب یک سؤال را درست ننوشته ولی باید نمره کامل بگیرد، من هم اصرار داشتم که نه نمره کامل را نمیدهم. وقتی برگه امتحان تصحیح شد و دیدم که فقط یک سؤال ناقص نوشته شده به او بیست دادم که خودش هم شوکه شده بود. گفتم جوان تو در فکه و مجنون در بیست سالگی نمره بیست را گرفتی.» حالا روز گذشته کمیته ملی پارالمپیک با حضور مسئولان این کمیته، رؤسای فدراسیونهای نابینایان و کم بینایان، پارادوومیدانی، دبیرکل فدراسیون ورزشهای جانبازان و توانیابان، خانواده و جمعی از دوستان، همرزمان، پیشکسوتان و همکاران او در فدراسیون نابینایان برپاشد.
در این مراسم غفور کارگری رئیس کمیته ملی پارالمپیک از زحمات محمدرضا مظلومی که بیش از سه دهه در عرصه ورزش نابینایان و کم بینایان فعالیت داشته و منشأ بسیاری افتخارات کسب شده در این حوزه بوده است، قدردانی کرد. در ادامه نیز جمعی از پیشکسوتان ورزش نابینایان و کمبینایان، همرزمان و دوستان جانباز سرافراز محمدرضا مظلومی از ویژگیهای شخصیتی وی گفتند و برای او در مسیر پیش رو آرزوی موفقیت و سلامتی کردند.
محمدرضا مظلومی بیش از سه دهه در مسئولیتهای مختلف از جمله سه دوره پیاپی ریاست فدراسیون، دبیری، نایب رئیسی، مشاور رئیس، مشاور فنی، مسئول کمیته فنی و مسئول انجمن گلبال در خدمت ورزش نابینایان و کم بینایان بوده و هماکنون نیز عهده دار سمت مشاور رئیس کمیته ملی پارالمپیک است.
انتهای پیام/
نابینایی شاید چشمهای او را از دیدن بسیاری از چیزها محروم کرد، اما ارادهاش را نه. او بهجای آنکه در تاریکی متوقف شود، راهی تازه پیدا کرد. از سال ۱۳۶۳ به ورزش روی آورد و ورزش برای او تنها یک فعالیت نبود؛ پلی بود برای بازگشت به زندگی، ادامه تحصیل، کار و دوباره ایستادن روی پاهای خودش. شاید تفاوت آدمهای بزرگ با دیگران در همین باشد. محمدرضا مظلومی که دیروز در کمیته ملی پارالمپیک از او به عنوان چهره ماندگار ورزش ایران تجلیل شد، همان جوانی است که در 20 سالگی بیناییاش را از دست داد. کسی که بیناییاش را از دست داد اما روشنایی را با دیگران در ورزش نابینایان تقسیم کرد.
صادق زیباکلام خاطرهای تعریف میکند از کلاس درسش در دانشگاه تهران؛ حدود سال 70 یا 71 و از یک دانشجوی نابینا تعریف میکند. دانشجویی که سر کلاس درس تاریخ تحولات حاضر میشد، در حالیکه به طور کامل بینایی نداشت و هر روز با یک همراه و یک ضبط صوت در کلاس حاضر میشد. زیباکلام که با بغض گرفته و چشمان اشکبار این خاطره را تعریف میکند، میگوید: «هر وقت که سر کلاس مظلومی را میدیدم انگار که جلسه اول است، پرشور و حرارت و بدون اینکه از سختیهای رفتن و آمدن خسته شده باشد. یک روز هنگام امتحان بر سر یک سؤال با مظلومی بحث داشتم و او اعتقاد داشت که فقط جواب یک سؤال را درست ننوشته ولی باید نمره کامل بگیرد، من هم اصرار داشتم که نه نمره کامل را نمیدهم. وقتی برگه امتحان تصحیح شد و دیدم که فقط یک سؤال ناقص نوشته شده به او بیست دادم که خودش هم شوکه شده بود. گفتم جوان تو در فکه و مجنون در بیست سالگی نمره بیست را گرفتی.» حالا روز گذشته کمیته ملی پارالمپیک با حضور مسئولان این کمیته، رؤسای فدراسیونهای نابینایان و کم بینایان، پارادوومیدانی، دبیرکل فدراسیون ورزشهای جانبازان و توانیابان، خانواده و جمعی از دوستان، همرزمان، پیشکسوتان و همکاران او در فدراسیون نابینایان برپاشد.
در این مراسم غفور کارگری رئیس کمیته ملی پارالمپیک از زحمات محمدرضا مظلومی که بیش از سه دهه در عرصه ورزش نابینایان و کم بینایان فعالیت داشته و منشأ بسیاری افتخارات کسب شده در این حوزه بوده است، قدردانی کرد. در ادامه نیز جمعی از پیشکسوتان ورزش نابینایان و کمبینایان، همرزمان و دوستان جانباز سرافراز محمدرضا مظلومی از ویژگیهای شخصیتی وی گفتند و برای او در مسیر پیش رو آرزوی موفقیت و سلامتی کردند.
محمدرضا مظلومی بیش از سه دهه در مسئولیتهای مختلف از جمله سه دوره پیاپی ریاست فدراسیون، دبیری، نایب رئیسی، مشاور رئیس، مشاور فنی، مسئول کمیته فنی و مسئول انجمن گلبال در خدمت ورزش نابینایان و کم بینایان بوده و هماکنون نیز عهده دار سمت مشاور رئیس کمیته ملی پارالمپیک است.
انتهای پیام/