انتخابی که پس از تجربه فوتبال در ایران و اروپا جلب توجه کرد
کنت: هیچ هواداری مثل هواداران تراکتوری نیست!
کریستوفر کنت، دروازهبان اتریشی که سابقه حضور در فوتبال ایران و پوشیدن پیراهن فولاد را در کارنامه دارد، حالا با یک اظهارنظر جالب بار دیگر نام فوتبال ایران را به میان آورده است. کنت که در سالهای حضورش در ایران تجربه بازی در ورزشگاههای مختلف و رویارویی با هواداران تیمهای گوناگون را داشته، در گفتوگویی با یک پادکست ورزشی در اتریش، هواداران تراکتور را بهعنوان بهترین هوادارانی که در دوران فوتبالش دیده، انتخاب کرده است؛ انتخابی که از سوی یک دروازهبان خارجی و آن هم بر اساس تجربه مستقیم او در فوتبال ایران، قابل توجه به نظر میرسد.
کنت فوتبال ایران را از سپاهان آغاز کرد و پس از یک فصل حضور در اصفهان، راهی فولاد خوزستان شد. او در اهواز به یکی از چهرههای ثابت ترکیب فولاد تبدیل شد و بیش از ۵۰ بار در رقابتهای لیگ برتر برای این تیم به میدان رفت. حضور چندساله در فولاد باعث شد کنت فرصت کافی برای شناخت فضای فوتبال ایران، فرهنگ هواداری و تفاوت میان شهرها و باشگاههای مختلف را پیدا کند.
دروازهبان اتریشی پس از جدایی از فولاد در سال ۲۰۲۴، مدتی خارج از فوتبال ماند و سپس راهی عربستان شد. او در ادامه به فوتبال اتریش بازگشت و پیراهن سنتپولتن را بر تن کرد؛ اما خاطرات سالهای حضورش در ایران همچنان بخشی از روایت فوتبالی اوست.
نکته جالب در صحبتهای اخیر کنت، مقایسه انتخابهای اوست. وقتی از بهترین تیمی که دیده پرسیده شد، نام بایرن مونیخ را بر زبان آورد و آلیانتس آرهنا را نیز بهعنوان بهترین ورزشگاه انتخاب کرد. اما وقتی نوبت به بهترین هواداران رسید، انتخاب او نه بایرن مونیخ بود و نه هیچیک از تیمهایی که در اروپا تجربه کرده است؛ کنت به سراغ تراکتور رفت.
این انتخاب برای کنت که سالها در ایران و در ورزشگاههای لیگ برتر بازی کرده، معنای متفاوتی دارد. او در فولاد، یکی از تیمهای ریشهدار و پرهوادار فوتبال خوزستان، فضای خاص فوتبال جنوب را از نزدیک لمس کرد؛ اما در مواجهه با تراکتور، آنچه بیش از هر چیز در ذهنش ماند، گستردگی حضور هواداران، شور سکوها و فضای متفاوت ورزشگاه بود.
تراکتور و فولاد هر دو باشگاههایی هستند که هواداری در هویت آنها جایگاه ویژهای دارد؛ با این تفاوت که کنت پس از تجربه مستقیم هر دو فضا، در نهایت نام تراکتور را برای عنوان «بهترین هواداران» انتخاب کرده است. شاید همین نکته، اظهارنظر او را جذابتر میکند چراکه این انتخاب نه از دور، بلکه از نگاه دروازهبانی شکل گرفته که سالها در قلب فوتبال ایران ایستاده و هیجان سکوهای آن را از فاصلهای چندمتری تجربه کرده است.
انتهای پیام/
کنت فوتبال ایران را از سپاهان آغاز کرد و پس از یک فصل حضور در اصفهان، راهی فولاد خوزستان شد. او در اهواز به یکی از چهرههای ثابت ترکیب فولاد تبدیل شد و بیش از ۵۰ بار در رقابتهای لیگ برتر برای این تیم به میدان رفت. حضور چندساله در فولاد باعث شد کنت فرصت کافی برای شناخت فضای فوتبال ایران، فرهنگ هواداری و تفاوت میان شهرها و باشگاههای مختلف را پیدا کند.
دروازهبان اتریشی پس از جدایی از فولاد در سال ۲۰۲۴، مدتی خارج از فوتبال ماند و سپس راهی عربستان شد. او در ادامه به فوتبال اتریش بازگشت و پیراهن سنتپولتن را بر تن کرد؛ اما خاطرات سالهای حضورش در ایران همچنان بخشی از روایت فوتبالی اوست.
نکته جالب در صحبتهای اخیر کنت، مقایسه انتخابهای اوست. وقتی از بهترین تیمی که دیده پرسیده شد، نام بایرن مونیخ را بر زبان آورد و آلیانتس آرهنا را نیز بهعنوان بهترین ورزشگاه انتخاب کرد. اما وقتی نوبت به بهترین هواداران رسید، انتخاب او نه بایرن مونیخ بود و نه هیچیک از تیمهایی که در اروپا تجربه کرده است؛ کنت به سراغ تراکتور رفت.
این انتخاب برای کنت که سالها در ایران و در ورزشگاههای لیگ برتر بازی کرده، معنای متفاوتی دارد. او در فولاد، یکی از تیمهای ریشهدار و پرهوادار فوتبال خوزستان، فضای خاص فوتبال جنوب را از نزدیک لمس کرد؛ اما در مواجهه با تراکتور، آنچه بیش از هر چیز در ذهنش ماند، گستردگی حضور هواداران، شور سکوها و فضای متفاوت ورزشگاه بود.
تراکتور و فولاد هر دو باشگاههایی هستند که هواداری در هویت آنها جایگاه ویژهای دارد؛ با این تفاوت که کنت پس از تجربه مستقیم هر دو فضا، در نهایت نام تراکتور را برای عنوان «بهترین هواداران» انتخاب کرده است. شاید همین نکته، اظهارنظر او را جذابتر میکند چراکه این انتخاب نه از دور، بلکه از نگاه دروازهبانی شکل گرفته که سالها در قلب فوتبال ایران ایستاده و هیجان سکوهای آن را از فاصلهای چندمتری تجربه کرده است.
انتهای پیام/