بلینگام انگلیس را تسخیر کرد
نمایش قدرت فرمانده شماره ۱۰
جود بلینگام در پیروزی تاریخی ۷ بر صفر انگلیس برابر کرواسی، نمایشی ارائه کرد که فراتر از یک بازی خوب یا حتی یک شب درخشان بود؛ هافبک رئال مادرید با یک گل و سه پاس گل، تقریباً در تمام ابعاد بازی اثرگذار بود و نشان داد چرا می‌تواند در سال‌های آینده به چهره اصلی نسل جدید فوتبال انگلیس تبدیل شود.
آخرین لحظات مسابقه در حالی سپری می‌شد که انگلیس با اختلافی سنگین پیش بود، اما بلینگام همچنان به دنبال تأثیرگذاری بیشتر بود. او در نیمه زمین خودی صاحب توپ شد، پس از چند بار اسکن کردن زمین، با پاس دقیق و حساب‌شده مورگان راجرز را در موقعیت گل قرار داد تا هفتمین گل انگلیس نیز به ثمر برسد. سه پاس گل و یک گل، سهمی کم‌نظیر برای یک هافبک بود؛ آماری که یادآور نمایش دیوید پلات در پیروزی ۶ بر صفر برابر سن‌مارینو در سال ۱۹۹۳ است.
از یک ستاره به رهبر
بلینگام در جام جهانی نیز نشانه‌های این تحول را نشان داده بود. هفت گل او در آن رقابت‌ها تنها توسط لیونل مسی و کیلیان امباپه بیشتر بود و از همان زمان مشخص شد که نقش او در تیم ملی انگلیس صرفاً به یک هافبک خلاق محدود نخواهد ماند.
اکنون این بازیکن ۲۳ ساله ۵۹ بازی ملی و ۱۴ گل برای انگلیس در کارنامه دارد؛ آماری قابل توجه برای بازیکنی که هنوز به ۲۴ سالگی نرسیده است. هری کین همچنان چهره محوری و یکی از بزرگ‌ترین بازیکنان تاریخ معاصر انگلیس محسوب می‌شود، اما نشانه‌های رهبری در بلینگام روزبه‌روز پررنگ‌تر می‌شود.
او در ۲۰ دقیقه پایانی دیدار با کرواسی، پس از خروج کین، بازوبند کاپیتانی را نیز بر بازو بست؛ اتفاقی که می‌تواند تصویری از آینده تیم ملی انگلیس باشد.
بلینگامِ مورد علاقه توخل
جالب اینکه یک سال پس از کنار گذاشته شدن از فهرست تیم ملی، بلینگام اکنون بیش از هر زمان دیگری با ایده‌های توماس توخل هماهنگ به نظر می‌رسد. قدرت بدنی و شدت بازی او با هوش، تکنیک و توانایی تصمیم‌گیری ترکیب شده و همین ویژگی‌ها او را به یکی از مهم‌ترین مهره‌های تیم انگلیس تبدیل کرده است.
توخل پس از مسابقه با اشاره به عملکرد بلینگام گفت بازیکنان برای رسیدن به سطح بعدی نباید متوقف شوند. سرمربی انگلیس همچنین نمایش تیمش را یکی از کامل‌ترین عملکردهای دوران حضور خود در این تیم دانست.
در رییکا، تفاوت میان دو شماره ۱۰ انگلیس و کرواسی نیز بسیار معنادار بود. در یک سوی میدان، لوکا مودریچ، اسطوره ۳۹ ساله کرواسی، روز دشواری را پشت سر گذاشت و در نیمه دوم تعویض شد؛ در سوی دیگر، بلینگام ۱۸ سال جوان‌تر، یکی از بهترین نمایش‌های ملی خود را ارائه کرد.
فقط بلینگام نبود
البته پیروزی انگلیس را نمی‌توان تنها به نام بلینگام نوشت. خط حمله این تیم با حضور کین، بوکایو ساکا و آنتونی گوردون، یکی از بهترین نمایش‌های خود را ارائه داد و هر چهار بازیکن هجومی انگلیس پیش از پایان نیمه نخست درخشان ظاهر شدند.
پاس بلینگام برای گل کین در دقیقه هشتم آغازگر نمایش انگلیس بود و خودش نیز گل دوم را روی پاس گوردون به ثمر رساند. این گل، هشتمین گل او در ۱۱ بازی اخیر ملی بود؛ در حالی که در ۴۸ بازی قبلی تنها شش بار موفق به گلزنی شده بود. این تغییر آماری نشان می‌دهد بلینگام چگونه از یک هافبک با نقش‌های متعدد، به بازیکنی تبدیل شده که مستقیماً روی نتیجه بازی اثر می‌گذارد.
حتی اسلاون بیلیچ، سرمربی کرواسی، پس از مسابقه اعتراف کرد که انگلیس از همان دقیقه اول در تمام جزئیات برتر بوده است؛ تیمی سریع‌تر، تهاجمی‌تر و قدرتمندتر.
نمایش رییکا یک پیام روشن برای فوتبال انگلیس داشت: بلینگام دیگر صرفاً یکی از استعدادهای بزرگ این تیم نیست. او در ۲۳ سالگی به بازیکنی تبدیل شده که می‌تواند ریتم بازی را تعیین کند، گل بزند، پاس گل بدهد، مسئولیت بپذیرد و حتی بازوبند کاپیتانی را بر بازو ببندد. اگر مسیر رشد او ادامه پیدا کند، بحث درباره جایگاهش در میان بزرگان فوتبال انگلیس دیگر یک رؤیا نخواهد بود؛ بلکه پرسشی درباره زمان خواهد بود.
انتهای پیام/