رکوردی که بعد از ۱۲ سال شکست
بندری از جوکار گذشت
12 سال پیش در بازی‌های پاراآسیایی اینچئون که دومین دوره این بازی‌ها بود، عبدالرضا جوکار، جانباز جنگ 8 ساله با پرتاب استثنایی خود رکوردی را به نام خودش ثبت کرد که 12 سال تغییر نکرد. جوکار، جانباز 70 درصد جنگ و متولد دزفول در طول دوران ورزشی خود صاحب 2 طلا و 2 نقره پارالمپیک شد و بارها هم در بازی‌های پاراآسیایی به مدال طلا دست پیدا کرد. بعد از خداحافظی او از میادین ورزشی مهم‌ترین سؤال این بود که چه کسی مدال‌های او را تکرار خواهد کرد و حالا بعد از گذشت 12 سال هم طلای او در بازی‌های پاراآسیایی به ایران رسید و هم رکوردش را یک ایرانی شکست.
عرفان بندری، قهرمان ایذه‌ای دیروز هم رکورد جوکار را شکست و هم مدال طلای او را تکرار کرد. جالب است که جوکار و بندری تقریباً برای یک خطه هستند. هر دو خوزستانی یکی اهل دزفول و دیگری اهل ایذه و این یعنی مدال جوکار خیلی جای دوری نرفت. عرفان بندری متولد 1378 است و ظاهراً از یک معلولیت مادرزاد رنج می‌برد ولی او اکنون یک نعمت برای ورزش پارالمپیک خواهد بود و می‌تواند مثل جوکار در مسابقات پرتاب نیزه بی‌رقیب بماند.
ایذه دیار کشتی‌گیران فرنگی‌کار است و باید کشتی‌گیران، پهلوانانه دور این قهرمان‌شان را بگیرند و او را برای رسیدن به یک موفقیت بزرگ کمک کنند. بندری درباره شکست رکورد همشهری خود می‌گوید: «این رکوردشکنی‌ها خیلی اهمیت ندارد. البته که آقای جوکار ورزشکار بزرگی بودند اما مهم این است که پرچم بالا برود و دل مردم خوش باشد. ولی اگر فکر کنید با این رکورد و مدال من جا پای آقای جوکار گذاشتم؛ نه هیچ وقت تکیه بر جای بزرگان نتوان زد.»
او درباره آرزوها و برنامه‌هایش هم اظهارنظر جالبی دارد: «شهر ما همیشه به درخشش کشتی‌گیران دل بسته بود. حالا من هم می‌خواهم مردم شهرم را خوشحال کنم. فکر و ذکرم رسیدن به پارالمپیک لس‌آنجلس است و باید این مدال طلا را آنجا تکرار کنم. باید تلاش کنم به لس‌آنجلس بروم و مدال‌های آقای جوکار در پارالمپیک را هم تکرار کنم.»
نام ایذه همیشه با قهرمانان کشتی فرنگی شناخته شده و اصلاً این شهر به قطب کشتی فرنگی دنیا تبدیل شده بود اما در کنار این شناخته شدن و بسیار با استعداد بودن یکی از مناطق محروم کشور است. حالا بندری می‌گوید کاش این مدال‌ها صدای محرومیت مردم ایذه باشد: «دوست دارم با مدال‌هایی که می‌گیرم نام ایذه بر سر زبان‌ها بیفتد و شاید راهی شود برای دور شدن و فاصله گرفتن از محرومیت و دیده نشدن.» کاش این آرزوی بندری برآورده شود. کاش شهرهای کوچک و کم برخوردار اما پراستعداد به واسطه این دلاوری‌ها دیده شوند.
انتهای پیام/
عرفان بندری، قهرمان ایذه‌ای دیروز هم رکورد جوکار را شکست و هم مدال طلای او را تکرار کرد. جالب است که جوکار و بندری تقریباً برای یک خطه هستند. هر دو خوزستانی یکی اهل دزفول و دیگری اهل ایذه و این یعنی مدال جوکار خیلی جای دوری نرفت. عرفان بندری متولد 1378 است و ظاهراً از یک معلولیت مادرزاد رنج می‌برد ولی او اکنون یک نعمت برای ورزش پارالمپیک خواهد بود و می‌تواند مثل جوکار در مسابقات پرتاب نیزه بی‌رقیب بماند.
ایذه دیار کشتی‌گیران فرنگی‌کار است و باید کشتی‌گیران، پهلوانانه دور این قهرمان‌شان را بگیرند و او را برای رسیدن به یک موفقیت بزرگ کمک کنند. بندری درباره شکست رکورد همشهری خود می‌گوید: «این رکوردشکنی‌ها خیلی اهمیت ندارد. البته که آقای جوکار ورزشکار بزرگی بودند اما مهم این است که پرچم بالا برود و دل مردم خوش باشد. ولی اگر فکر کنید با این رکورد و مدال من جا پای آقای جوکار گذاشتم؛ نه هیچ وقت تکیه بر جای بزرگان نتوان زد.»
او درباره آرزوها و برنامه‌هایش هم اظهارنظر جالبی دارد: «شهر ما همیشه به درخشش کشتی‌گیران دل بسته بود. حالا من هم می‌خواهم مردم شهرم را خوشحال کنم. فکر و ذکرم رسیدن به پارالمپیک لس‌آنجلس است و باید این مدال طلا را آنجا تکرار کنم. باید تلاش کنم به لس‌آنجلس بروم و مدال‌های آقای جوکار در پارالمپیک را هم تکرار کنم.»
نام ایذه همیشه با قهرمانان کشتی فرنگی شناخته شده و اصلاً این شهر به قطب کشتی فرنگی دنیا تبدیل شده بود اما در کنار این شناخته شدن و بسیار با استعداد بودن یکی از مناطق محروم کشور است. حالا بندری می‌گوید کاش این مدال‌ها صدای محرومیت مردم ایذه باشد: «دوست دارم با مدال‌هایی که می‌گیرم نام ایذه بر سر زبان‌ها بیفتد و شاید راهی شود برای دور شدن و فاصله گرفتن از محرومیت و دیده نشدن.» کاش این آرزوی بندری برآورده شود. کاش شهرهای کوچک و کم برخوردار اما پراستعداد به واسطه این دلاوری‌ها دیده شوند.
انتهای پیام/