برای وطن چه کردیم؟
دکتر ژاله آموزگار را همه می‌شناسند. پژوهشگر فرهنگ و زبان‌های باستانی، ایران‌شناس، مترجم و دارنده نشان لژیون‌دونور از دولت فرانسه برای خدماتش به تاریخ، با این جایگاه رفیع، در ایران مانده و برای حفظ تعصب ایرانی تلاش می‌کند. ایشان اخیراً چند کلامی درباره مادر همه ما وطن عزیزمان «ایران» صحبت کرد... و اینکه ما برای زنده نگاه داشتن نام ایران چه کرده‌ایم و چه می‌کنیم.
اینکه بزرگان ما چه کرده‌اند درسی است که در تاریخ می‌خوانیم. اینکه ما برای وطن‌مان چه می‌کنیم سؤال مهم‌تری است.
اینکه هر فردی در هر لباس، برای وطن و هموطنش چند گام برمی‌دارد مهم است.
نیروهای نظامی با نثار جان‌شان، کادر درمان با به خطر انداختن سلامتی‌شان و نیروهای خدماتی با تمام وجودشان در این راه قدم بر می‌دارند. ما چه می‌کنیم؟ قهرمان ملی برای بالا رفتن پرچم مقدس‌مان با همه وجود مبارزه می‌کند. ما چه می‌کنیم و چقدر توقع داریم؟ برخی افراد در ورزش با کمترین زحمت بیشترین پول را می‌گیرند و بیشترین منت را بر سر مردم می‌گذارند که «برای زحماتم باید قدردان من باشید». اگر قرار باشد متر ما برای وطن‌دوستی و وطن‌پرستی، ایثار سربازان و جملات دکتر آموزگار باشد، ما چقدر از وطن طلبکاریم و چقدر به این مادر عزیزمان بدهکار؟
همه ما که در ورزش مشغولیم باید از خود بپرسیم که سهم‌مان در راه توسعه، اقتدار و افتخار ورزش چقدر بوده و چند درصد از آن را ادا کرده‌ایم؟
به گفته دکتر آموزگار، اینکه ما همیشه طلبکار باشیم و وطن همیشه بدهکار، آیا عادلانه و منصفانه است؟
در ورزش با وجود گستره فراوانش، عوامل بسیاری دخالت و فعالیت دارند. تا کنون از خود پرسیده‌ایم اگر همه این عوامل، منافع ملی و آینده وطن را بالاتر از منافع شخصی بدانند، چه اتفاق مبارکی خواهد افتاد؟ کاش مانند دکتر آموزگار فقط یک بار از خود بپرسیم ما برای وطن چه کرده‌ایم؟
انتهای پیام/
اینکه بزرگان ما چه کرده‌اند درسی است که در تاریخ می‌خوانیم. اینکه ما برای وطن‌مان چه می‌کنیم سؤال مهم‌تری است.
اینکه هر فردی در هر لباس، برای وطن و هموطنش چند گام برمی‌دارد مهم است.
نیروهای نظامی با نثار جان‌شان، کادر درمان با به خطر انداختن سلامتی‌شان و نیروهای خدماتی با تمام وجودشان در این راه قدم بر می‌دارند. ما چه می‌کنیم؟ قهرمان ملی برای بالا رفتن پرچم مقدس‌مان با همه وجود مبارزه می‌کند. ما چه می‌کنیم و چقدر توقع داریم؟ برخی افراد در ورزش با کمترین زحمت بیشترین پول را می‌گیرند و بیشترین منت را بر سر مردم می‌گذارند که «برای زحماتم باید قدردان من باشید». اگر قرار باشد متر ما برای وطن‌دوستی و وطن‌پرستی، ایثار سربازان و جملات دکتر آموزگار باشد، ما چقدر از وطن طلبکاریم و چقدر به این مادر عزیزمان بدهکار؟
همه ما که در ورزش مشغولیم باید از خود بپرسیم که سهم‌مان در راه توسعه، اقتدار و افتخار ورزش چقدر بوده و چند درصد از آن را ادا کرده‌ایم؟
به گفته دکتر آموزگار، اینکه ما همیشه طلبکار باشیم و وطن همیشه بدهکار، آیا عادلانه و منصفانه است؟
در ورزش با وجود گستره فراوانش، عوامل بسیاری دخالت و فعالیت دارند. تا کنون از خود پرسیده‌ایم اگر همه این عوامل، منافع ملی و آینده وطن را بالاتر از منافع شخصی بدانند، چه اتفاق مبارکی خواهد افتاد؟ کاش مانند دکتر آموزگار فقط یک بار از خود بپرسیم ما برای وطن چه کرده‌ایم؟
انتهای پیام/