سهراب، خالق آرام‌ترین نیمکت ۱۰ سال اخیر استقلال

 
یکی از ویژگی‌های نیمکت استقلال در فصل جاری این است که اعتراض‌ها به تصمیمات داوری یا عوامل برگزاری مسابقات در حداقل خود قرار دارد و سهراب بختیاری‌زاده و همکارانش بیشتر ترجیح می‌دهند روی کار خود تمرکز کنند.
طی سال‌های اخیر غالباً مد شده بود نیمکت‌نشین‌ها اعم از سرمربی و مربی تا سرپرست، تدارکات و همچنین بازیکنان، مدام علیه داوران، ناظر و مسئولان برگزاری و حتی نیمکت حریف اعتراض کنند.
نمونه این وضعیت را در دوران سرمربیگری ریکاردو ساپینتو بار‌ها در استقلال دیدیم. زمان سرمربیگری جواد نکونام نیز این وضعیت کاملاً مشهود بود و هر دو سرمربی از اصل اعتراض و برهم زدن فضای بازی برای کشاندن تصمیمات احتمالی به سود خود بهره می‌بردند و به‌شدت معترض بودند، اما در فصل جاری هرگز شاهد چنین رفتار‌هایی نیستیم.
در دوران مربیگری شفر، استراماچونی، فکری و بعد فرهاد مجیدی نیز نیمکت استقلال به این شدت آرام و با وقار نبود؛ حتی زمانی که داوران به ضرر استقلال قضاوت می‌کنند، فقط یک اعتراض معمول را از سوی سهراب بختیاری‌زاده و همکارانش شاهد هستیم؛ وضعیتی که گویای یک روال عادی روی نیمکت استقلال و قانونمداری همه اعضا به دکترین سهراب بختیاری‌زاده است.
بدون شک نقش سرمربی استقلال در ایجاد چنین فضایی بسیار پررنگ است و این سهراب بختیاری‌زاده بوده که از همه همکاران و نیمکت‌نشین‌های خود خواسته بدون اینکه تنشی ایجاد شود در بازی‌های لیگ برتر حاضر شوند.
در سال‌های اخیر اما برخی مربیان استقلال، اصل را روی نیمکت خود بر حاشیه، جنجال، اعتراض به کوبل داوری و مصاحبه‌های آتشین گذاشته بودند، اما بختیاری‌زاده و تیم کاری‌اش بنای دیگری را در پیش گرفته‌ و یکی از آرام‌ترین نیمکت‌های ۱۰ سال اخیر استقلال را پدید آورده‌اند.
شاید برخی مربیان موفقیت خود را در گرو رفتارهای تنش‌زا و راه رفتن روی اعصاب داوران و عوامل برگزاری جست‌و‌جو می‌کنند و حتی نمونه‌های خارجی را هم مثال می‌آورند اما واقعیت این است که دوام یک مربی که از حواشی دوری می‌جوید، قطعاً بیشتر است و غالباً مربیانی با سبک شلوغ‌کاری و حاشیه‌سازی کنار زمین، خیلی زود از صدر به ذیل می‌افتند و به نظر می‌رسد سهراب نیز راه درست را در پیش گرفته و در نهان اهداف بسیار بزرگ‌تری در ذهن دارد و به مربیگری در تیم‌های بزرگ‌تر می‌اندیشد.
انتهای پیام/