واژگونی در زمین بی‌مسئولیتی!

حادثه همیشه قابل پیش‌بینی نیست، اما بی‌توجهی به نشانه‌ها و بی‌احتیاطی را نمی‌توان پشت واژه اتفاق و سانحه پنهان کرد.

واژگونی اتوبوس حامل بازیکنان و اعضای تیم بانوان آکادمی بسکتبال سحر در مسیر بازگشت از آبادان به تهران، یکی از تلخ‌ترین اتفاقات این روزهای ورزش ایران است که می‌توانست قربانیان زیادی بگیرد. اتفاقی که منجر به مصدومیت چندتن از بازیکنان و به کما رفتن پسر سرمربی تیم شده است که بی‌شک مسئولیت آن پای مسئولان تیم است. در شرایطی که قرار بود این تیم با قطار به تهران بازگردد، به دلیل لغو این سفر، مسئولان تیم تصمیم گرفتند که با اتوبوس راهی تهران شوند؛ حادثه‌ای که باعث شد تعدادی از بازیکنان و اعضای کادر فنی در بیمارستان شوش و گروهی دیگر در بیمارستان گلستان اهواز بستری شوند. اگرچه طبق آخرین اطلاعات، وضعیت عمومی تعدادی از مصدومان مساعد گزارش شده و آنها در انتظار ترخیص هستند، اما شرایط برای همه اعضای تیم به همین سادگی نیست. بر اساس اطلاعات دریافتی، پریسا مهروند، اسما شادروح و نبی‌پور وضعیت نامساعدتری نسبت به باقی اعضای تیم داشته باشند، تا جایی که شنیده می‌شود پای بعضی از آنها به اتاق عمل باز شده است. طبق آخرین خبر چند بازیکن هم از ناحیه زانو دچار شکستگی شده‌اند و سمانه ثابت‌زاده با شکستگی دنده روبه‌رو شده است. وضعیت زیبا عادلی، سرپرست تیم هم چندان مساعد نیست و او از ناحیه لگن و دست دچار شکستگی شده است. در این میان، خبر نگران‌کننده‌تر به وضعیت پسر سحر آغنده سرمربی تیم، مربوط می‌شود. او به دلیل آسیب‌دیدگی از ناحیه دنده و فشار شدید به ریه به کما رفته بود اما طبق آخرین اطلاعات از کما خارج شده و حالا در بخش مراقبت‌های ویژه تحت نظر است. اما آنچه این اتفاق را از یک سانحه جاده‌ای فراتر می‌برد، روایت‌هایی است که درباره نحوه بازگشت تیم به تهران مطرح می‌شود. گفته می‌شود اعضای تیم قرار بوده با قطار به تهران برگردند، اما پس از لغو سفرشان تصمیم گرفته‌اند مسیر را با اتوبوس طی کنند؛ تصمیمی که ظاهراً در شرایط نامساعد جوی و لغزندگی جاده‌ها اجرایی شده و در نهایت هم پیامدهای سنگینی به همراه داشته است. در چنین شرایطی این سؤال مطرح می‌شود که بازگشت یک تیم ورزشی به تهران تا این اندازه فوریت داشت که مسئولان این تیم در شرایط جوی نامناسب بازیکنان را راهی جاده کرده‌اند؟
مگر نه اینکه مدیرعامل، سرپرست و کادر فنی در قبال امنیت و سلامت بازیکنان مسئولیت دارند؟ پس لغو یک جلسه تمرین، تعویق سفر یا حتی از دست دادن مسابقه پیش روی این تیم، به مراتب هزینه‌ای سنگین‌تر از به خطر افتادن جان و سلامت چندین ورزشکار ندارد. تلخ‌تر اینکه ورزش ایران قبل از این هم کم شاهد حوادث جاده‌ای برای تیم‌های ورزشی نبوده است؛ اتفاقاتی که گاهی خسارت‌های جبران‌ناپذیری به همراه داشته ‌است. با این حال، گویا مدیران تیم‌ها هنوز از حوادث گذشته درس عبرت نگرفته‌اند و این‌گونه با جان ورزشکاران و بچه‌های مردم بازی می‌کنند.
حالا باید منتظر ماند تا جزئیات دقیق حادثه مشخص شود، اما یک موضوع نباید به فراموشی سپرده شود؛ اگر تصمیمی غیرمسئولانه در به وجود آمدن این وضعیت نقش داشته، باید پاسخ روشنی برای آن وجود داشته باشد و با خاطیان برخورد شود.