






هدف نهایی روشن است، رسیدن به جام جهانی با کمترین نقاط ضعف ممکن. این هدف فقط با تمرین داخلی یا بازیهای کمفشار محقق نمیشود.



از راهروهای مرکز ملی فوتبال، محل استقرار امیر قلعهنویی در دفتر سرمربی تیم ملی تا دالانهای ساختمان فدراسیون، یک هدف مشترک جریان دارد: موفقیت تیم ملی برای یک ملت.

جام جهانی مهمترین اتفاق فوتبالی جهان است و در ایران هم همه بر مدار فستیوال فوتبالی جهان حرکت میکنند.


آنچه او را متمایز میکند، فقط افتخارات بزرگش نیست؛ هرچند رساندن ایران به جام جهانی ۱۹۷۸ و ساختن تیمهایی که ۴ سال پیاپی قهرمان جوانان آسیا شدند، خود به تنهایی برای جاودانه شدن کافی است.






همه بدانند یک ایران اعم از دولت، مجلس و تمامی ارکان ذیربط مملکتی پشت تیم ملی و پسران ملیپوش خود ایستاده اند...

ما سالهاست میدانیم «فوتبال از سیاست جدا نیست» اما دستکم انتظار نداریم کسانی که این ژست را میگیرند تا این اندازه بینقاب به میدان بیایند.