مربی سالاری، بلای جان فوتبال باشگاهی
هوشنگ نصیرزاده_ کارشناس حقوقی در یادداشتی نوشت: حضور بازیکنان بیکیفیت خارجی در فوتبال ایران، ناشی از تفکر مربی سالاری در باشگاهها است. در گذشته فوتبال ایران باشگاه محور اداره میشد، اما با ورود پول، اول پدیده بازیکن سالاری رواج یافت و حالا شاهد پدیده مربی سالاری هستیم. مربی سالاری، پدر فوتبال ایران را درآورده است.
گروه ورزشی: در حالی که «پرز» مدیرعامل رئال مادرید معتقد است یک مربی حق ندارد بیشتر از ۶ بازیکن به باشگاه بیاورد، اما در ایران مربی داریم که ۳۲ بازیکن به باشگاه میآورد. باید قانون معرفی تنها ۶ بازیکن به باشگاه توسط مربی در فوتبال ایران اجرا شود و بقیه بازیکنان توسط کمیته فنی به باشگاه معرفی شوند.
فوتبال باشگاهی ایران به دست مربیان همه فن حریفی افتاده که هم بازیکن میآورند، هم محل اردو را مشخص میکنند، هم نوع پرواز تیم را تعیین میکنند و در برخی موارد حتی نوع تغذیه بازیکنان را مربیان تعیین میکنند. از طرفی برخی از مربیان به بازیکنان میگویند با کدام کارگزار قرارداد امضا کنند، و عجیبتر آنکه سکوها هم در کنترل این افراد است.
هرتیم درلیگ برتر ۳۲ بازی انجام میدهد اما مربیان تیمها ۶۴ بار مصاحبه میکنند، مصاحبههایی که درآن علیه مدیرعامل و هیأت مدیره و ارکان اجرایی باشگاه هم مطالبی عنوان میشود، در حالی که قانون تأکید دارد سرمربی باید در حیطه فنی صحبت کند.
بعضی مواقع مربی به باشگاه برای جذب بازیکن خارجی فشار میآورد تا اختیار عملش در این حوزه را نیز به مدیر دیکته کند و عجیب آنکه برخی مدیران جلوی این خواستههای غیر معقول کوتاه میآیند تا حکمرانی مربی در فوتبال ایران تبدیل به یک امپراطوری بزرگ شود. البته ناگفته نماند که در برخی اوقات مربیان خارجی عیناً مطابق دستورات کارگزاران یا دلالهای خود عمل میکنند تا بازیکنان بیکیفیت با قیمتهای نجومی به استخدام باشگاهها دربیایند.
اگر ما این پدیده شوم را از دایره لغات فوتبال ایران حذف کنیم، بسیاری از مشکلات موجود در این حوزه برطرف میشود. به اعتقاد بسیاری از کارشناسان با حذف پدیده مربی سالاری، نیمی از مشکلات فوتبال باشگاهی حل میشود.
اکثر شکایت بازیکنان خارجی از باشگاههای ایرانی بابت این است که دستمزد و مبلغ تعیین شده در قرارداد خود را نگرفتهاند. بازیکنان خارجی به خاطر نگرفتن ۲ ماه پول خود میتوانند از باشگاه شکایت کنند اما بسیاری از مدیران باشگاههای ما از این موضوع بیاطلاع هستند.
این حرف که فوتبال باشگاهی ایران بابت بدهی باشگاهها در ردیف بالا قرار دارند، یک حرف غلط است، در جدول بدهکاران باشگاهی به بازیکنان، باشگاههای آمریکای جنوبی در بالاترین رده قرار دارند. بعد از آنها باشگاههای ترکیه در ردیف بعدی قرار دارند، باشگاههای فوتبال ایران هم در رده ۲۱ قرار دارند اما این موضوع هم نگران کننده است.
این روزها در لیگ فوتبال ایران به خاطر عدم پشتوانهسازی استاندارد و بیتوجهی به استعدادهای نوظهور، یکسری بازیکن تکراری بین تیمها جا به جا میشوند. در لیگ ما هیچ خبری از ترانسفر بازیکن نیست، اما تا دلتان بخواهد بازیکن بیکیفیت خارجی به فوتبال ما میآید، کارگزاران از ترانسفر بازیکنان خارجی به فوتبال ایران سود زیادی میبرند، چرا که هم از باشگاه پول میگیرند و هم از بازیکنان.
به همین علت شما شاهد افزایش پر تعداد بازیکنان خارجی در لیگ ایران هستید. ما اگر در فوتبال باشگاهی اتحادیه داشتیم و تأثیرگذاری آن بر قواعد و مقررات وجود داشت، میتوانستیم به آینده امیدوار باشیم اما نبود اتحادیه کارآمد و عدم مدیریت صحیح در برخی باشگاهها باعث هدر رفت بودجه فوتبال ایران شده و هیچ کسی به فکر جلوگیری از این روند معیوب نیست.
انتهای پیام/