فوتبال ایران اسیر فضاسازی دلالیسم در مجازی
کامنتنویسیهای میلیاردی!
برکناری وحید هاشمیان از کادر فنی پرسپولیس، بهقدری عجیب و دور از باور بود که حتی کریم باقری نیز در برابر این تصمیم ایستاد و مدیران باشگاه را بهخاطر چنین رفتاری مورد انتقاد جدی قرار داد.
سینا حسینی_ دبیر گروه ورزشی: اما مرور دقیق روند برکناری هاشمیان و سلسله تصمیمهای مدیران پرسپولیس در دوران پسادرویش نشان میدهد که این مدیران، برخلاف وعده اولیه خود مبنی بر اولتیماتوم دو هفتهای به هاشمیان، نهتنها به قول خود پایبند نماندند، بلکه پیش از برگزاری بازی با ذوبآهن، مذاکرات محرمانهای با سرمربی برزیلی آغاز کردند تا جایگزین او را بیابند.
منتقدان معتقدند حتی اگر هاشمیان دیدار برابر تراکتور را هم مانند بازی با ذوبآهن با پیروزی پشت سر میگذاشت، باز هم واژه «اخراج» در برابر نام او قرار میگرفت. چراکه مدیران غیرفوتبالی پرسپولیس برای ادامه حیات مدیریتی خود، به یک قربانی تازه نیاز داشتند تا زیر فشار افکار عمومی و منتقدان دوام بیاورند.
اتفاقی که در هیچ نقطهای از جهان فوتبال مشابهش را نمیتوان یافت، اما در ایران، مدیران پرسپولیس پیمان حدادی و علی اینانلو با همان الگوی فصل گذشته مدیران استقلال، تصمیمسازی را نه در جلسات فنی و مدیریتی، بلکه در کامنتهای هواداران فضای مجازی جستوجو کردند!
به این ترتیب روشن شد که مبنای تصمیمگیری در فوتبال ایران دچار دگردیسی خطرناک شده است؛ جایی که آینده باشگاههای بزرگ پایتخت نه بر اساس منطق، تحلیل یا دانش مدیریتی، بلکه بر پایه موجسازی و «ترندسازی» در شبکههای اجتماعی رقم میخورد.
نکته تأملبرانگیز اینجاست که مدیران بهاصطلاح حرفهای پرسپولیس و استقلال، هنوز از درک پشتپرده جریان دلالیسم دیجیتال عاجز ماندهاند؛ جریانی سازمانیافته که با لشکر «کامنتنویسان اجارهای» و «هشتگسازان میلیاردی»، به دنبال تحمیل گزینههای مدنظر خود است تا مسیر ورودشان به این دو باشگاه هموار شود. شاید اگر مدیران تصمیمساز این دو باشگاه، اندکی از هیجانات فضای مجازی فاصله میگرفتند و به اصول واقعی مدیریت و منطق تصمیمگیری پایبند میماندند، امروز نه از هدررفت میلیاردها تومان بودجه خبری بود و نه از اخراج غیرمنتظره وحید هاشمیان. او میتوانست همچنان بر نیمکت پرسپولیس بنشیند و تیمی بسازد که با ثبات و آرامش پیش برود نه با تصمیماتی که ریشه در کامنتها دارد و میوهاش، بیثباتی است.
انتهای پیام/