مهم‌ترین ویژگی‌ موفق «بازی‌های شبانه»، ساخت جهان بصری است

گروه فرهنگ -ایران آنلاین: وی افزود: نمایش عمداً تماشاگر را در موقعیت کسی قرار می‌دهد که باید میان روایت‌ها یک مسیری پیدا کند. حتی دوربین‌هایی که استفاده شده‌اند، تصویرهایی زنده را بر دیوارها نشان می‌دهند، به‌نوعی بازتاب نگاه قدرت یا خاطرات مخدوش زن قصه‌گو هستند. انگار این فضا همزمان یک محکمه است و یک اتاق استراحت، انگار هم پناهگاه است و هم قفس. اما استفاده از این عناصر بصری چندان هم به هدف تبدیل نمی‌شود.

در لایه‌ روایی، انتخاب شهرزاد به‌عنوان مرجع اصلی شاید می‌توانست مسیری قوی‌تر بسازد. یعنی مضمون اصلی روایت، قصه گفتن باشد برای زنده‌ماندن.  می‌شد با تمرکز بر داستان شهرزاد و اقتباس مدرن از آن، روح اثر اصلی را پیاده کرد نه که صرفاً سطح داستان‌گویی شهرزاد را. متن به‌جای بازی با تعلیق که بخش جدایی‌ناپذیر داستان شهرزاد است، بیشتر به روایت مستقیم و توضیح‌گر تکیه می‌کند. شهرزاد هزارویک‌شبی همیشه معنایی را معلق نگه می‌دارد تا زندگی ادامه پیدا کند. درحالی‌که در این نمایش تعلیق جای خودش را به برداشت سطحی از شهرزاد می‌دهد.

* متن کامل این مطلب را اینجا بخوانید.