«ایران» بررسی میکند؛عملکرد دور از انتظار تیم ملی تیراندازی و چالشهای پیش رو در بازیهای جهانی و آسیایی
«قلقگیری» برای ناگویا
ورزش
132939
رشد خیرهکننده هند، چین و کره جنوبی در رشته تیراندازی نشان میدهد که ورزشکاران ایرانی برای رسیدن به موفقیت در این عرصه، مسیر دشوار و پرچالشی را پیش رو دارند.اگر در این رشته با استراتژی مناسبی عمل نکنیم، بدون شک با بحران جدی در زمینه نتیجهگیری مواجه خواهیم شد.
سینا حسینی_ دبیر گروه ورزشی: تیراندازی ایران در سالهای اخیر نوسانات زیادی در عملکرد و نتایج خود داشته و مدتهاست که شاهد موفقیت چشمگیر و مستمر در این رشته نبودهایم.طبیعی است که اگر به دنبال دستیابی به افتخار در بازیهای آسیایی ناگویای ژاپن هستیم، باید رویکرد کنونی در تیراندازی را بهکلی بازنگری کنیم تا در مواد مختلف این حوزه بتوانیم به نتایج قابلتوجه دست یابیم. روند عملکرد ملیپوشان تیراندازی در رقابتهای آسیایی و جهانی و تورنمنتهای معتبر نشان میدهد که در عرصه رقابت بهنوعی دچار عقبماندگی شدهایم.هرچند مربیان و مدیران این رشته معتقدند که هنوز از کورس رقابت عقب نیستیم، اما آمار و ارقام ثبتشده توسط ملیپوشان در مسابقات رسمی خلاف این ادعا را بهروشنی نشان میدهد.بدون تردید، برای حفظ و ارتقای شانس موفقیت در این رشته پرمدال، نیازمند برنامهریزی دقیق و اصولی هستیم تا بار دیگر شاهد افتخارآفرینی ورزشکارانمان در میادین بزرگ باشیم. عدم ارتقای سطح علمی و دانش مربیگری، بزرگترین چالش تیراندازی ایران محسوب میشود. علاوه بر این، توجه به ایجاد زیرساختهای حرفهای و استاندارد، برگزاری اردوهای مفید و هدفمند و فراهم کردن امکانات مناسب برای ورزشکاران، نقش مؤثری در کسب موفقیت خواهد داشت. تنها با این رویکرد است که میتوانیم در بازیهای آسیایی ناگویا، وعده کسب چهار نشان ارزشمند را محقق کنیم. برای بررسی دقیق وضعیت تیراندازی ایران، به سراغ صاحبنظران و کارشناسان این حوزه رفتهایم تا راهکارهای موجود برای بهبود شرایط را بهطور جامع و دقیق بررسی کنیم.
مسیر پرچالش تیراندازی در آستانه حضور در ناگویا
شکار «طلا» ساده نیست
مهری رنجبر: مدال طلای جواد فروغی در المپیک توکیو، اوج افتخارآفرینی تیراندازی ایران در عرصه جهانی بود؛ اما از آن پس نهتنها خبری از مدال نشد، بلکه تیراندازان ایرانی با افت رکوردها روزبهروز از رقبا عقبتر ماندند.درواقع سرعت رشد حلزونی تیراندازی ایران اجازه نداد ملیپوشان بتوانند خودی نشان دهند و سهمی از مدالهای آسیا و جهان داشته باشند.
با وجود اینکه تیراندازی جزو رشتههای پرمدال محسوب میشود و معمولاً کاروان ایران در بازیهای آسیایی روی مدالهای آن حساب ویژه باز میکند، اما دو مدال برنز سه وضعیت تفنگ و میکس تپانچه، تنها دستاورد ۱۹ و ۱۶ تیرانداز اعزامی به بازیهای آسیایی ۲۰۱۸ جاکارتا و ۲۰۲۱ هانگژو بود. حتی با وجود کسب چهار سهمیه المپیک ۲۰۲۴ در تپانچه، تفنگ بادی ۱۰ متر و اهداف پروازی نیز خبری از مدال نشد.
هانیه رستمیان، تیرانداز تپانچه و اولین سهمیهگیر کاروان ایران که امید اصلی تیراندازی برای درخشش در آسمان پاریس بود، با وجود صعود به فینال تپانچه ۲۵ متر، دستش از مدال کوتاه ماند و با رتبه ششم بازگشت.
سالجاری اما بدترین سال برای تیراندازان بود.در تیم جوانشده تفنگ، تیراندازان باتجربه نیز از دستیابی به مدال بازماندند.حتی نجمه خدمتی، چهرهای که در بازیهای آسیایی اینچئون در ۱۸ سالگی با کسب طلا بهعنوان جوانترین ورزشکار کاروان ایران درخشیده بود، نتوانست آن موفقیت را تکرار کند؛مدالی که بهنظر میرسد اولین و آخرین طلای دوران ورزشی او بوده است.او با وجود افزایش تجربه، هر سال بیشتر از مدال فاصله گرفته است.
در تپانچه نیز بهجز برنز انفرادی جوهریخو و مدال تیمی ماده ۱۰ متر، باقی موفقیتها در موادی بهدست آمد که جایگاهی در بازیهای آسیایی ندارند. در قهرمانی جهان مصر هم تیراندازان در کسب مدال حسرت به دل ماندند. هرچند وحید گلخندان و هانیه رستمیان روند رو به رشد خود را نشان دادند، اما عملکرد دیگر تیراندازان چندان امیدبخش نبود.
رکوردهای پایین چالش جوانهای باانگیزه
فدراسیون تیراندازی دو سال برای جوانگرایی زمان صرف کرد، اما اکنون فصل نتیجهگیری فرا رسیده، بهشرط آنکه مهمترین چالش پیشروی این روند برطرف شود؛رکوردهای پایین و غیرقابلرقابت با غولهای تیراندازی آسیا و جهان. نمونه روشن آن، مسابقات قهرمانی آسیای قزاقستان است؛جایی که جوانان و نوجوانان از میان ۱۷ مدال، با یک طلا، پنج نقره و سه برنز بار اصلی تیم را به دوش کشیدند. اما مشکل اینجاست که رکوردهای آنها با استانداردهای جهانی فاصله زیادی دارد. این در حالی است که تیم چین نیز با ترکیبی از تیراندازان جوان و نوجوان در رده بزرگسالان شرکت کرد و همانها رکورد جهان را جابهجا کردند. بنابراین ضروری است فدراسیون برای افزایش رکوردهای تیراندازان جوان برنامهای جدی ارائه کند.
وعده چهار مدال طلا
فدراسیون تیراندازی برای بازیهای کشورهای آسیایی ۲۰۲۵ ناگویا، وعده کسب چهار مدال طلا را داده است؛در حالی که تمامی غولهای تیراندازی، از چین گرفته تا کره، هند و قزاقستان در همین قاره حضور دارند و با روند نزولی فعلی تیراندازان ایرانی، کسب طلا سخت به نظر میرسد.مگر آنکه فدراسیون برنامهای ویژه برای آمادهسازی ملیپوشان در نظر گرفته باشد.
مربی خارجی؛ نیاز اصلی تیراندازی
اکنون که تیراندازان ملیپوش از نظر تجهیزات بهروز شدهاند و بهجز ملیپوشان خفیف، حتی در تأمین ساچمه نیز مشکل خاصی ندارند، نیاز به مربی خارجی بیش از هر زمان دیگری احساس میشود.
هانیه رستمیان نمونه بارز تیراندازی است که تقریباً در تمام مسابقات به فینال میرسد اما در مرحله نهایی مدالگیری نمیکند.در واقع مشکل ملیپوشان ایران فنی نیست؛ بلکه مربی باتجربه خارجی لازم است تا تیراندازان را از نظر فنی مدیریت کند و در شرایطی که با صعود به فینال دچار اشباع ذهنی میشوند، با تهییج و هدایت صحیح، آنها را به سمت کسب مدال سوق دهد. تیراندازان تپانچه ۱۰ متر به واسطه مسابقات داخلی، تجربه فینال را دارند؛ بنابراین نمیتوان استرس را عامل اصلی افت امتیاز دانست. این موضوع برخلاف ماده تپانچه ۲۵ متر است که در ایران تقریباً هیچ مسابقهای برای آن برگزار نمیشود.
چالشی به نام اداره فدراسیون با سرپرست
فدراسیون تیراندازی چند ماه مانده به بازیهای آسیایی با چالشی جدی روبهرو خواهد شد؛ پایان دوره ریاست مرتضی قربانی و اداره فدراسیون با سرپرست.
دوره چهارساله ریاست قربانی ۳۰ بهمنماه به پایان میرسد و طبق قانون، وزیر ورزش تا زمان برگزاری مجمع انتخاباتی وانتخاب رئیس جدید، برای یک دوره سه یا ششماهه، فدراسیون را به سرپرست میسپارد.
این دوره معمولاً برای فدراسیونها حکم برزخ دارد و روند آمادهسازی ملیپوشان را دشوارتر میکند.بعید نیست این چالش، تیراندازی را در ناگویا از مدال دور کند.
راه طولانی اهداف پروازی تا مدال آسیا
تیراندازی اهداف پروازی تا کسب مدال آسیایی راهی طولانی در پیش دارد.هرچند محمد بیرانوند با کسب اولین سهمیه ایران برای المپیک ۲۰۲۴ پاریس، چراغ اول را در این رشته روشن کرد و در رقابت با غولهای این ماده عملکرد درخشانی داشت، اما به نظر میرسد او نیز پس از پاریس دچار افت شده است. پیشبینی موفقیت بیرانوند زیاد منطقی نیست؛او هنوز در قهرمانی جهان مقابل رقبای اصلی خود قرار نگرفته و حتی رکوردهایش در مسابقات داخلی نیز افت داشته است. هرچند بیرانوند با امتیاز ۱۲۱ سهمیه المپیک گرفت، اما اکنون رکوردهای او به حدود ۱۱۷ امتیاز رسیده، در حالی که برای صعود به فینال اهداف پروازی در بازیهای آسیایی ناگویا، باید حداقل امتیاز ۱۲۵ را ثبت کند.
شرایط امروز نسبت به ۱۵ سال قبل تغییر کرده است
احمدی: به کادر بادانش در تیم ملی نیاز داریم
پریسا غفاری: الهه احمدی، اولین فینالیست المپیکی تیراندازی ایران، معتقد است مشکل این رشته افت نیست، بلکه جهان با سرعتی شگفتانگیز جلو رفته است.
برخی معتقدند تیراندازی ایران دچار افت شده است. شما این موضوع را چگونه میبینید؟
تیراندازی ایران افت نکرده؛ بلکه سرعت رشد تیراندازی در جهان، بویژه پس از المپیک توکیو، آنقدر بالا رفته که حتی فدراسیون جهانی را وادار کرده برای جلوگیری از انحصار مدالها توسط چند کشور، قوانین مسابقات را تغییر دهد. این شتاب جهانی باعث شده فاصله رقبا بسیار کم شود.
کشورهایی مانند هند چه مسیری را طی کردهاند که به چنین جایگاهی رسیدهاند؟
هند بهترین مثال برای برنامهریزی صحیح و هدفمند است. آنها از مربیان برجسته دنیا استفاده میکنند و سیستم آموزشیشان در سراسر کشور گسترده است. تیراندازانشان سالانه در ۱۵ تا ۱۶ رویداد بینالمللی شرکت میکنند؛ نتیجه این نگاه حرفهای این است که امروز در کنار چین، آمریکا و آلمان بهعنوان مدعیان جدی المپیک شناخته میشوند.
اصلیترین چالش ایران در این مسیر چیست؟
تیراندازی رشتهای کاملاً تجهیزاتمحور و وابسته به علم روز است. جهان بهسرعت تجهیزات، سلاحها، نرمافزارهای تحلیل عملکرد و روشهای تمرینی را بهروزرسانی میکند، اما ما هنوز با ساختار قدیمی جلو میرویم. اگر هدف ما کسب سهمیه و سکوهای بینالمللی است، باید تعداد مسابقات خارجیمان را افزایش دهیم؛ خصوصاً با توجه به اینکه تیم ملی فعلی ۹۷ تا ۹۸ درصد جوان شده و برای تجربهاندوزی نیاز به حضور مداوم در میادین جهانی دارد.
شرایط امروز را با دوران قهرمانی خودتان مقایسه میکنید؟
حدود ۱۵ سال پیش با تمرین و تجهیزات مناسب توانستم در بازیهای آسیایی گوانگژو مدال کسب کنم، اما امروز شرایط متفاوت است. افزایش قیمتها واردات ساچمه را خیلی سخت کرده و ساچمههای داخلی فقط برای مسابقات داخل کشور مناسباند، نه برای سطح المپیک.
چه راهکاری برای پیشرفت سریعتر پیشنهاد میکنید؟
با احترام به مربیان فعلی، ما نیازمند کادری هستیم که هم دانش روز و هم تجربه جهانی داشته باشد. هند را ببینید؛ فقط یک مربی ندارند، بلکه تیمی از بهترین متخصصان دنیا کنارشان است. اگر همچنان با سیستم گذشته ادامه دهیم، درجا خواهیم زد.
آینده تیراندازی در ناگویا روشن است
سلطانی: برای شکستن رکوردها نیاز به تجهیزات داریم
مریم سلطانی، سرمربی تیم ملی تپانچه ایران، با امیدواری از عملکرد درخشان تیراندازان کشورمان در بازیهای آسیایی ناگویا سخن گفت و ابراز امیدواری کرد که کاروان ایران بتواند با کسب مدالهای ارزشمند، افتخاری دیگر به دست آورد. او درباره نتایج اخیر تیم ملی توضیح داد: «با بررسی مسابقات رسمی یک سال گذشته، میتوان مشاهده کرد که ملیپوشان ما از جمله هانیه رستمیان، گلخندان و جوهریخو توانستهاند در کنار مطرحترین تیراندازان آسیا و جهان به فینال راه یابند. این امر نشان میدهد فاصلهها بشدت کاهش یافته و شانس کسب مدال برای ایران کاملاً واقعی است. تنها کافی است تمرکز بیشتری بر تقویت مهارتهای ذهنی و افزایش خودباوری ورزشکاران داشته باشیم.» سلطانی در ادامه توضیح داد: «در رشته ۲۵ متر نیز رکوردهای ملیپوشان ما با بهترینهای جهان همسطح است. تجربه مسابقات اخیر نشان داد که هرچه حضور ورزشکاران در رقابتها بیشتر باشد، مسیر مدالآوری هموارتر خواهد شد. با توجه به سطح بالای تیراندازان آسیا، میتوان گفت رقابتهای قهرمانی آسیا از نظر کیفیت و شدت رقابت، تفاوتی با رقابتهای جهانی ندارد.» او در ادامه با اشاره به اهمیت تجهیزات میگوید: «برای کسب مدالهای بیشتر در بازیهای آسیایی و جهانی، ضروری است که سلاحها و مهمات ما همسطح و همرده با رقبای قدرتمند باشند. در رشته ۲۵ متر، داشتن سلاحهای بهروز و یدکی برای ورزشکاران نخبه و همچنین مهمات کافی و تستشده، نقش تعیینکنندهای در نتیجه دارد.» سرمربی تیم ملی در ادامه توضیح داد: «ما از نظر فنی و تاکتیکی در مسیر درستی قرار داریم، اما برای شکستن رکوردهای بیشتر و رسیدن به مدالهای ارزشمند، باید امکانات و تجهیزات تمرینی و مسابقاتی بهروز شوند.» سلطانی در پایان با لحنی امیدوارکننده میگوید: «آینده تیراندازی ایران روشن و مثبت است. با سرمایهگذاری در تأمین تجهیزات و تلاش فشرده ملیپوشان، میتوانیم در ناگویا عملکردی پرمدال داشته باشیم و جایگاه ایران را در تیراندازی آسیا و جهان تثبیت کنیم.»
قطعاً در ناگویا چهار فینالیست داریم
زائر رضایی: زمان طلسمشکنی مردان فرا رسیده است
محمد زائر رضایی، سرمربی تیم ملی تفنگ، با امیدواری فراوان نسبت به عملکرد تیم مردان در بازیهای آسیایی ناگویا اظهار کرد که زمان شکستن طلسم بیمدالی تیراندازان مرد فرارسیده است. او میگوید: «درست است که زنان تیرانداز همیشه مدالآور بودهاند، اما شک نکنید که مردان هم قادر به کسب مدال خواهند بود. بچههای ما قرار است در بازیهای تدارکاتی شرکت کنند و با انگیزهای که به آنها بدهیم، مردان نیز میتوانند مدال کسب کنند. البته هیچکس نمیتواند از حالا قول مدال در بازیهای آسیایی بدهد.»
به گفته زائر رضایی، در ناگویا تیراندازان نوجوان و جوان نیز حضور خواهند داشت: «اردوهای تیم ملی تفنگ بهصورت مستمر برگزار میشود و شاید بچهها چند روزی استراحت کنند و دوباره به اردو بازگردند. آنها تا پیش از بازیهای آسیایی مداوم تمرین میکنند و در چهار، پنج مسابقه تدارکاتی شرکت خواهند داشت. ما تیراندازان نوجوان و جوان خوبی داریم و از دو، سه نفر از آنها در ناگویا استفاده خواهیم کرد.»
سرمربی تیم ملی دلیل افت ملیپوشان باتجربه را بیانگیزگی آنها میداند: «تیراندازی به دلیل ماهیت رکوردی آن، حتی یک تیرانداز نوجوان هم میتواند نایب قهرمان جهان شود. اگر تیراندازان باتجربه ما افت کردهاند، علت آن بیانگیزگی است. مربی تیم باید به ملیپوشان انگیزه بدهد. من تلاش میکنم انگیزه را به تیراندازان با تجربهای مثل نجمه خدمتی تزریق کنم، اما بقیه کار با خود تیرانداز است. وقتی انگیزه نباشد، حتی تیرانداز باتجربه هم افت میکند.»
زائر رضایی در مورد رکوردهای ملیپوشان توضیح میدهد: «رکوردهای بچهها خیلی درخشان نیست، اما در حدی است که مسیر را روشن میبینم. با ادامه این روند تا ناگویا و تمرین بهتر، به نتیجه دلخواه میرسیم. شک نکنید که چهار تیرانداز تفنگ فینالیست خواهند شد.»
موفقیت در ناگویا نیازمند برنامهریزی دقیق
یاسر خلیلنژاد
رئیس کمیته آموزش فدراسیون تیراندازی
حرف از افت تیراندازی نزنید؛ زیرا بچهها تلاش میکنند، اما تلاش بهتنهایی برای مدالآوری کافی نیست. در واقع، برای موفقیت، شاخصههای مدیریتی نیز تأثیرگذارند، اما ایران در این زمینه ضعیف عمل میکند. تیراندازی ایران بهدلیل تحریمها و محدودیتها با مشکلات بیشتری دست و پنجه نرم میکند؛ مسائلی که همکاری گسترده وزارت ورزش و کمیته ملی المپیک را میطلبد.
تیراندازی ایران، مانند بسیاری از فدراسیونهای دیگر، هنوز حرفهای شدن را نیاموخته و حتی تصمیمگیرندگان نیز حرفهای عمل نمیکنند. از نظر فنی نیز ضعفهایی وجود دارد و همچنان شیوههای سنتی ادامه پیدا میکند و سبک مشخصی شکل نگرفته است. قهرمان شدن برای یک ورزشکار دشوار نیست؛ اما قهرمان ماندن بسیار سخت است و تیراندازان ایرانی باید این حقیقت را درک کنند.
شاید پیش از هر چیز، باید سبک زندگی و رفتار حرفهای ورزشی را به تیراندازان آموزش داد؛ آن هم از سنین نوجوانی، نه بزرگسالی که تغییر در آن مقطع بسیار دشوار است. هرچند فدراسیون چند ماه مانده به بازیهای آسیایی با چالش بزرگی مانند پایان دوره ریاست و حضور سرپرست روبهرو است، اما با وجود سختتر شدن شرایط، بعید نیست تیراندازی بتواند وعده چهار مدال را در ناگویا محقق کند.
تیراندازی ایران شاید تنها یک بیستم توان تیراندازی چین را داشته باشد، اما اگر مدیریت صحیح و حمایت مستمر وزارت ورزش و کمیته ملی المپیک فراهم شود، شک نکنید تحقق وعده چهار مدال در بازیهای آسیایی دستیافتنی است. تیراندازی ایران هرگاه در آسیا حرفی برای گفتن داشته باشد، در جهان نیز برگ برنده خواهد داشت.
حاشیه؛ میهمان ناخوانده تیراندازی
حاشیه در این سالها همواره میهمان ناخوانده تیراندازی بوده است. هرچقدر روند مدالآوری تیراندازی در رقابتهای جهانی و آسیایی نزولی بود، به همان اندازه حاشیههای ملیپوشان، به ویژه تیراندازان تفنگ، سیر صعودی داشت تا جایی که در آخرین مرحله انتخابی المپیک پاریس به میزبانی برزیل، تیراندازان هیچ سهمیهای کسب نکردند، اما گشتوگذار آنها در شهر ریودوژانیرو و پرواز بر فراز تندیس مسیح، با هزینهای ۵۰۰ دلاری و حتی انتشار فیلم تفریحاتشان در فضای مجازی، حسابی حاشیهساز شد؛ هزینهای که تاکنون بین تیمهای ورزشی ایران بیسابقه بوده است.
در حالی که معمولاً ورزشکاران با از دست دادن سهمیه ناراحت میشوند،عکسها و فیلمهای آنها نشان میداد که اصلاً از نرفتن به المپیک دلگیر نیستند. این تنها حاشیه تیراندازان تفنگ نبود. امسال نیز حاشیه ملیپوشان تفنگ به شکلی دیگر تکرار شد. اینبار، یک هفته پس از قهرمانی جهان، برخی ملیپوشان در کاپ جهانی چین حاضر شدند و وقتی نتیجه نگرفتند، در شانگهای به گشتوگذار پرداختند و فیلم پیادهروی خود روی پل شیشهای شانگهای را منتشر کردند.
پیشتازی زنان در مدالآوری
زنان تیرانداز ایران در مدالآوری بازیهای آسیایی یک قدم جلوتر از مردان ایستادهاند، اگرچه انتقادهای زیادی هم به عملکرد آنها وارد است. با اینکه تیراندازی رشتهای پرمدال به شمار میرود، سهم ایران از مدالها در این رشته در بازیهای آسیایی حتی به تعداد انگشتان دو دست هم نمیرسد. اما از بازیهای آسیایی ۲۰۰۲ بوسان، زنان ملیپوش ایران طلسم بیمدالی را شکستند و مدال برنز تیمی تفنگ بادی را کسب کردند. در آن تیم، راحله خیراللهزاده، لیدا فریمان و الهام هاشمی سیبل را نشانه گرفتند و اولین قدم را در مسیر موفقیت برداشتند.
در بازیهای آسیایی ۲۰۱۰ گوانگژو، تعداد مدالها به سه رسید: دو مدال نقره و یک برنز. در این میان، الهه احمدی اولین مدال انفرادی ایران را در تفنگ خفیف بهدست آورد. مدالآوری زنان ادامه یافت و در بازیهای آسیایی ۲۰۱۴ اینچئون، با درخشش نجمه خدمتی که مدال طلا گرفت و نقره نرجس امامقلینژاد در تفنگ بادی انفرادی، همراه با نقره تیمی تفنگ بادی، اوج موفقیت زنان تیرانداز ایران رقم خورد.
اما چشمه درخشش در اینچئون پس از آن خشکید و در بازیهای ۲۰۱۸ جاکارتا، زنان تیرانداز ایران در سراشیبی افتادند. تنها مدال تیراندازی ایران در این دوره، برنز مهلقا جام بزرگ در سه وضعیت بود. در بازیهای آسیایی ۲۰۲۲ هانگژو نیز، زنان بیش از یک مدال کسب نکردند و تنها مدال برنز میکس تپانچه نصیب ایران شد که نشاندهنده افت چشمگیر آنها بود.
مدالآوری تیراندازی در بازیهای آسیایی به روایت آمار
۱۹۷۰ بانکوک.................................... بدون مدال
۱۹۷۴ تهران..................................... بدون مدال
۱۹۹۰ پکن........................................ بدون مدال
۱۹۹۴ هیروشیما................................ بدون مدال
۱۹۹۸ بانکوک.................................... بدون مدال
۲۰۰۲ بوسان کره جنوبی ۲۰ تیرانداز - مدال برنز تیمی تفنگ ۱۰ متر
۲۰۱۰ گوانگژو چین ۲۴ تیرانداز- الهه احمدی مدال نقره تفنگ ۵۰ متر سه وضعیت، مدال نقره تیم تفنگ ۱۰ متر زنان و مدال برنز تیمی ۵۰ متر سه وضعیت تفنگ زنان
۲۰۱۴ اینچئون کره جنوبی ۲۲ تیرانداز– مدال طلای نجمه خدمتی در تپانچه بادی ۱۰ متر، مدال نقره نرجس امام قلینژاد در تفنگ ۱۰ متر و نقره ۱۰ متر تیمی زنان
۲۰۱۸ جاکارتا اندونزی ۱۹ نفر – مدال برنز مهلقا جام بزرگ در تفنگ سه وضعیت
۲۰۲۲ هانگژوی چین ۱۶ نفر – مدال برنز تپانچه میکس
انتهای پیام/