قلب میلیونها ایرانی را به هم پیوند میداد
سیاست
138500
حسین مرعشی- دبیرکل حزب کارگزاران سازندگی به روزنامه ایران گفت: آشنایی من با شهید بزرگوار حاج قاسم سلیمانی به دوران معاونت سیاسیام در استانداری کرمان بازمیگردد. در سال ۱۳۶۲، سردار سلیمانی همراه جمعی از همرزمان کرمانی - همچون شهید یوسفالهی، آقایان وحید زکاوتاسدی و مرادعلیزاده و دیگر عزیزان - که از کرمان به اهواز رفته بودند، گروهی به نام «ثارالله» تشکیل دادند.
ایران آنلاین: این گروه متشکل از افرادی بود که لزوماً عضو رسمی سپاه نبودند. من به عنوان معاون استاندار کرمان به اهواز سفر کردم تا دیداری با این دوستان داشته باشم و در همین سفر بود که برای اولین بار شهید حاج قاسم را ملاقات کردم.
یکی از ویژگیهای برجسته حاج قاسم، صمیمیت عمیق او با نیروها در جبهه بود. حتی پس از پایان جنگ نیز هیچگاه فرماندهان دسته و گردانهای خود را فراموش نکرد و ارتباطش با آنها را حفظ کرد.
روابط عمومی و توانایی برقراری ارتباط حاج قاسم فوقالعاده قوی بود. او فردی باهوش با قدرت یادگیری بسیار بالا بود و همه دانش و سرمایه خود در زمینههای نظامی، مدیریتی و مبانی اعتقادی را در عمل و در جریان کار آموخت. حاج قاسم کاملاً خودساخته بود و به هوش و نبوغ نظامی خود تکیه داشت. او میتوانست با طیف گستردهای از افراد - از سیاستمداران گرفته تا فعالان اقتصادی و مدیران - ارتباط مؤثر برقرار کند.
هوش سرشار، نبوغ نظامی، روابط عمومی قوی، شجاعت و رشادت و حس مسئولیتپذیری عمیق از مهمترین ویژگیهای شهید سلیمانی بود. او در هر کاری با تمام وجود و مسئولانه وارد میشد و هرگز منفعل نبود. همواره از کندی و سنگینی حرکت مسئولان اجرایی و دولتی انتقاد میکرد و میگفت چرا با شجاعت و سرعت، عمل نمیکنند. حتی به ما میگفت: شما چه سیاستمدارانی هستید که حزب و جبهه و سیاست دارید، اما ضعیف عمل میکنید؟
حاج قاسم در هر زمینهای قوی و مصمم ظاهر میشد و کاملاً پاکباخته بود؛ یعنی با همه توان و بدون هیچ ملاحظهای وارد میدان میشد و آنچه را درست میدانست، با مسئولیت کامل به انجام میرساند. او در برقراری ارتباط با افراد مختلف برای تقویت جبههها هیچ تردیدی به خود راه نمیداد.
هنگامی که به عنوان فرمانده نیروی قدس به منطقه اعزام شد، با سیاست و انعطاف بسیار، به راحتی با طیفهای گوناگون در عراق و افغانستان ارتباط برقرار میکرد. کسی که میخواهد پروسهای بزرگ را پیش ببرد، ناگزیر است با همه اطراف موضوع ارتباط داشته باشد.
شهید سلیمانی در مسائل سیاسی نیز، بویژه در زمان حیات امام خمینی(ره)، جزو حامیان سرسخت امام (ره) محسوب میشد و توصیه ایشان مبنی بر عدم ورود نظامیان به دستهبندیهای سیاسی را به بهترین شکل رعایت کرد.
او با همه گروههای سیاسی ارتباطات خوب و سازندهای داشت، اما هرگز وارد دستهبندیها و جناحبندیهای سیاسی نشد. همین خلوص و پرهیز از سیاستورزی داخلی، نه تنها محبوبیت عظیم مردمیاش را حفظ کرد، بلکه جایگاه ویژه و محترمی در میان سیاسیون مختلف نیز برای او به ارمغان آورد.
این ویژگیها، در کنار رشادتها و جنگ مردانهای که در دوران دفاع مقدس به نمایش گذاشت، چهرهای محبوب و ماندگار از سردار سلیمانی ساخت.
شهید سلیمانی در هیچ مقطعی ارتباط خود با مرحوم آیتالله هاشمی رفسنجانی و دیگر دوستان قدیمی را قطع نکرد. ما نیز هیچگاه با ایشان درباره مسائل سیاسی داخلی وارد بحث نمیشدیم و همکاری سیاسی مشترک نداشتیم؛ بلکه موقعیت او را به عنوان یک سردار موفق سپاه پاسداران کاملاً درک میکردیم. او نیز روابط قدیمی خود را با دوستانش حفظ کرده و به آنها احترام میگذاشت.
اما شاید زیباترین و ماندگارترین بعد شخصیت حاج قاسم، «سردار ملی» بودن او بود. او هیچگاه وارد بازیهای سیاسی داخلی نشد، حزبی نبود و به هیچ جناح و جریان سیاسی وابسته نماند.
همین خلوص و دوری از سیاستبازی باعث شد که مردم ایران - با هر سلیقه، تفکر و گرایش سیاسی - دور او جمع شوند و بر سر یک چیز اتفاق نظر داشته باشند: اینکه حاج قاسم قهرمان ملی ایران است؛ مدافع واقعی مرزها، امنیت، تمامیت ارضی، ناموس و اقتصاد کشور.
بهویژه در دوران ایستادگی در برابر داعش، ملت ایران احساس کرد سرداری دارد که با شجاعتی بینظیر، از همه ارزشها دفاع میکند. او با ابتکارات هوشمندانه، حشد الشعبی را در چهارچوب دولت عراق شکل داد و گردانهای داوطلب مردمی را برای کمک به امنیت منطقه سازماندهی کرد.
در سالهای اخیر نیز مدافع سرسخت حفظ تمامیت ارضی و استقلال کشورهایی مانند سوریه و عراق بود و با این اقدامات، به امنیت پایدار خاورمیانه کمک شایانی کرد.
این نقش او چنان عمیق و فراگیر بود که نه تنها مردم عادی، بلکه روشنفکران، نخبگان و حتی افرادی مانند اردشیر زاهدی - که دیدگاههای متفاوتی داشتند - اقدامات او را ستودند و او را قهرمان ملی خواندند.
در عراق نیز اکثریت قاطع مردم، حضور ایران و نقش کلیدی شهید سلیمانی در شکست داعش را کاملاً موجه، لازم و نجاتبخش میدانستند. حاج قاسم نماد وحدت ملی شد؛ کسی که فراتر از اختلافات سیاسی، قلب میلیونها ایرانی را به هم پیوند داد و نشان داد که دفاع از وطن میتواند همه را زیر یک پرچم گرد آورد.
انتهای پیام/