نماد وحدت ملی بود

ایران آنلاین: شخصیت ویژه و شاید کم‌نظیر این شهید، دلیل اصلی نفوذ عمیق او در قلب میلیون‌ها نفر شد. حاج قاسم هیچ‌گاه خود را در چهارچوب هیچ جناح، گروه یا دسته‌بندی سیاسی قرار نداد. نگاهش کاملاً فراجناحی و فراگیر بود؛ خودش را فقط و فقط سرباز انقلاب، سرباز کشور ایران و سرباز اسلام می‌دانست و وارد بازی‌های سیاسی روزمره نمی‌شد. این رویکرد آرام و دور از جنجال، باعث شد که مردم از هر گرایش و سلیقه‌ای احساس کنند او متعلق به همه ایران است، نه فقط یک جریان خاص. دقیقاً به خاطر همین دوری کامل از جناح‌بازی و سیاسی‌کاری، او توانست به نماد وحدت ملی تبدیل شود. در زمانه‌ای که اختلافات سیاسی گاهی جامعه را دوقطبی می‌کند، حاج قاسم نشان داد که وقتی کسی خود را از دسته‌بندی‌های حزبی و جناحی جدا نگه می‌دارد و فقط به فکر منافع کشور، ملت و ارزش‌های مشترک است، می‌تواند اعتماد همه لایه‌های جامعه را جلب کند. 
او با این نگاه، پلی بین سلیقه‌های مختلف زد و قدرت واقعی ایران را نه در تجهیزات نظامی، بلکه در وحدت و همدلی مردم نشان داد. مردم ایران، فارغ از دیدگاه‌های سیاسی‌شان، در او یک قهرمان ملی می‌دیدند که عزت و اقتدار کشور را در سطح جهانی نمایندگی می‌کرد. این ویژگی، او را به یک نیروی متحدکننده تبدیل کرد که حتی پس از شهادتش، همچنان الهام‌بخش وحدت است. به عنوان یک سرباز می‌گویم که بالاترین مقام و افتخار برای یک چهره نظامی و امنیتی، همین مقام ساده «سربازی» است. هیچ عنوانی والاتر از این نیست که انسان خود را سرباز کشور، ملت و امت اسلامی بداند. این نگاه ناب شهید سلیمانی باید به عنوان یک الگوی عملی برای همه ما – بویژه مسئولان و تصمیم‌گیرندگان – قرار بگیرد. 
نباید فقط در سخنرانی‌ها و مراسم از آن یاد کنیم؛ باید در رفتار روزمره و تصمیم‌گیری‌ها آن را پیاده کنیم، به‌خصوص در دوری از جناح‌بازی‌های کوتاه‌مدت و تمرکز بر وحدت ملی و منافع بلندمدت کشور.
سردار سپهبد شهید حاج قاسم سلیمانی، نه‌تنها در ایران، بلکه منادی وحدت جهانی اسلام بود. او با عملکردش نشان داد که می‌توان شیعه و سنی را کنار هم قرار داد، اختلافات فرقه‌ای را کنار زد و یک جبهه مشترک در برابر تهدیدات خارجی ساخت. اگر همه ویژگی‌های این سردار بزرگوار را کنار بگذاریم، مهم‌ترین خصلت او این بود که کاملاً تربیت‌ شده مکتب ناب اسلام، مکتب امام خمینی(ره) و مکتب رهبری بود. او از دل این مکتب بیرون آمد، در آن رشد کرد و تا آخرین لحظه به اصولش وفادار ماند.
کارهای حاج قاسم بسیار بزرگ و تأثیرگذار بود. داعش، که توسط برخی قدرت‌های خارجی حمایت می‌شد، نقشه‌های گسترده و خطرناکی برای منطقه و حتی فراتر از آن داشت. هدفشان نه فقط شیعیان و محبان اهل بیت، بلکه ایجاد هرج‌ومرج و نابودی ارزش‌های انسانی در کل منطقه بود. در عراق و سوریه جنایات زیادی مرتکب شدند و قصد داشتند تهدید را تا مراکز مقدس مانند نجف اشرف و کربلا گسترش دهند. اما تلاش، تدبیر و رشادت این سردار و یارانش، همراه با نیروهای مقاومت، باعث شد این تهدید به طور جدی مهار شود و امروز اثری پایدار از آن گروه باقی نماند. این عملکرد، الگویی روشن و عملی برای نسل جوان است که نشان می‌دهد چگونه می‌توان با تعهد و کار جدی، چالش‌های بزرگ را پشت سر گذاشت. حاج قاسم دیگر در میان ما نیست، اما میراثش بویژه این نگاه فراجناحی، وحدت‌بخش و دور از بازی‌های سیاسی همچنان زنده و راهنماست. اگر این رویکرد را در جامعه و میان مسئولان نهادینه کنیم، ایران می‌تواند قوی‌تر و متحدتر از همیشه پیش برود.