میراث فرهنگی و بلای بلاگری

رویا اسدی، روزنامه‌نگار: واقعیت این است که میراث فرهنگی و تمدنی ما همواره در معرض آسیب و تهدیدهای طبیعی و انسانی بوده و حالا فضای مجازی و مناسبات آن هم به یک عامل دیگر تبدیل شده که بر مخاطره صیانت از این میراث تاریخی و گرانقدر افزوده است. این البته به ذات تکنولوژی و فناوری‌های مدرن ارتباطی مربوط نیست، بلکه نوع مواجهه و استفاده بد و غلط کاربران از آنهاست که می‌‌تواند تکنولوژی را از فرصت به یک تهدید تبدیل کند. متأسفانه میل بیمارگونه به دیده شدن در فضای مجازی و سودای شهرت و سودآوری‌های مالی و تجاری از طریق فضای مجازی به ویژه اینستاگرام، آسیب‌های جدی فردی و اجتماعی در جامعه ما داشته است که یکی از مهم‌ترین آنها گرایش افراطی به بلاگری است. برخی از آنها برای جلب فالور بیشتر و سیراب کردن عطش به دیده شدن، خواسته و ناخواسته منجر به لطمه و ضرر و زیان به جامعه می‌‌شود؛ از لطمه‌های روانی گرفته تا زیان‌های فرهنگی و تاریخی. اینجا دقیقاً همانجاست که نیاز به «سواد رسانه»ای به عنوان یک ضرورت فرهنگی اهمیت پیدا می‌‌کند و نشان می‌‌دهد فعالیت در فضای مجازی به خود فضای مجازی محدود نشده و رد آن در محیط و زندگی واقعی هم گسترده شده و بسط می‌‌یابد. در این مورد خاص، بلاگر برای جلب فالور بیشتر در فضای مجازی، به واقعیت ضربه و خسارت سنگینی وارد کرده است. او برای برساختن هویت جعلی و مجازی خود به نشان و نمادی از هویت ملی و تاریخی این سرزمین لطمه زده است. خسارتی جبران ناپذیر که صرفاً نه یک اشتباه یا سهل‌انگاری ساده که به مثابه یک جرم سنگین قابل تعریف است. آثار و بناهای تاریخی و هر آنچه که مربوط به میراث فرهنگی این سرزمین است، سرمایه‌های نمادین و هویتی و ملی این کشور است که نیازمند مراقب و صیانت است و هرگونه آسیبی به آن جرم محسوب می‌‌شود. فارغ از اینکه شهروندان از جمله فعالان مجازی باید نسبت به حفظ و صیانت از آنها احساس مسئولیت کنند، مسئولان میراث فرهنگی و نهادهایی که مسئولیت حفظ میراث فرهنگی را به عهده دارند هم باید از طریق تمهیدات و تدابیر لازم مانع از هرگونه آسیبی به آنها شوند. آنچه قابل تأمل و نیازمند اصلاح و حتی برخوردی بازدارنده است، کنش‌های مخاطره‌آمیز در فضای مجازی و حضور برخی بلاگرهایی است که بلای جان جامعه شده‌اند.