ترانه‌سرای مؤلف و جریان‌ساز

چرا هیچ چیز به جای خود نیست
 این قناری پیر چه ناکوک می‌خواند
 آخرین ترانه ناتمامت
 مگر به نام که بود؟
 با من بگو!
بگذار باور کنم
 که مرگ پایان تو نیست
ندا سیجانی، گروه فرهنگی: این آخرین ترانه نیمه تمام افشین یداللهی است که پیش از رفتنش سرود؛ شاعر نام‌آشنای ترانه‌های عاشقانه که زاد روزش با زمستان پیوند دارد. ۲۱ دی ماه و متولد شهر اصفهان. فعالیت‌های حرفه‌ای افشین یداللهی در زمینه ترانه‌سرایی از سال ۱۳۷۶ با صدا و سیما آغاز شد و اولین ترانه‌هایش با آهنگسازی فؤاد حجازی و صدای خوانندگانی چون خشایار اعتمادی به گوش مخاطبان رسید.
 تصنیف ماندگار«وطنم» با صدای سالارعقیلی ازآثاربرجسته افشین یداللهی است که همچنان زمزمه می‌شود و همچنین تصنیف زیبای «من عاشق چشمت شدم» با صدای علیرضا قربانی. البته آثاراو درتیتراژ سریال‌ها هم شنیدنی است.سریال‌هایی چون «شب دهم»، «مدار صفر درجه»، «تبریز در مه»، «میوه ممنوعه»، «مأمور بدرقه»، «غریبانه»، «لبه تاریکی»، «نیمکت»، «سه در چار»، «در مسیر زاینده‌رود»، «شهرزاد»، «مسافری از هند»، «معمای شاه» و حتی «خوش‌رکاب» که در اذهان مخاطبان به یادگار نشسته است.
یداللهی براین نظر بود: «تیتراژ به نوعی سریال را جمع‌بندی می‌کند و حس کلی از آن به مخاطب ارائه می‌دهد و می‌تواند دربرقراری ارتباط بیشترمخاطب با سریال کمک کند.البته در برخی ترانه‌ سریال‌ها، ارتباط ترانه با سریال بسیار کم است؛ ترانه باید هم ارتباط خود را با سریال حفظ کند و هم بتواند مستقل از سریال، دلپذیر و دارای معنا باشد.درواقع پخش یک ترانه آماده به عنوان ترانه تیتراژ فرصتی برای بیشتر دیده شدن سریال و همچنین مطرح شدن ترانه و یک همزیستی مسالمت‌آمیز است.ترانه تیتراژ باید برای اثر مورد نظر و متناسب با مضمون آن سروده شده باشد. نکته دیگر اینکه اگر سریال هم در بین مخاطبان طرفدار بیشتری داشته باشد و موفق عمل کند، تأثیر این ترانه‌ها دوچندان می‌شود و بازتاب ترانه‌ها هم نشان می‌دهد که این ترانه‌ها علاوه بر مخاطب عام بر مخاطب خاص نیز تأثیرگذار بوده‌اند.»
یداللهی چندین سال اداره انجمن «خانهٔ ترانه» را برعهده داشت؛ خانه ترانه‌ای که سال ۱۳۸۰ با همکاری ترانه‌سرایانی همچون عباس سجادی، سعید امیر اصلانی، بابک صحرایی، ، افشین سیاهپوش و... راه‌اندازی شد و فعالیت آن به خواندن ترانه، نقد ترانه و جلسات کارگاهی اختصاص داشت.
اما افسوس که عمرکوتاهش به ادامه این فعالیت‌ها نرسید و بامداد چهارشنبه ۲۵ اسفند ۱۳۹۵ در مسیر بازگشت از هشتگرد به سمت تهران در سانحه رانندگی به همراه همسرش درگذشت.
محمدرضا فروتن درمراسم تشییع او در سخنانی گفت: «خیلی از زندگی‌ام را مدیون دکتر افشین یداللهی عزیز هستم که همیشه بود و در سخت‌ترین لحظات زندگی کنارم بود و حالم را پرسید. اینکه اصلاً درسم را ادامه دادم ممنون افشین عزیز هستم ولی از یک بابت دوست دارم بگویم که برای شکل زندگی‌اش خوشحال هستم. مردم را دوست داشت و دردهای اجتماعی مردم درد خودش بود و احساس همدلی و مهربانی در این انسان زیاد بود. با زندگی‌ کردنش به من درس زندگی داد و ممنون خدای خودم هستم که من را با چنین آدمی آشنا کرد.»آخرین آلبوم افشین یداللهی در همکاری با فروتن «می‌فهممت» بود که منتشر شد.
از افشین یداللهی پنج مجموعه شعر به نام‌های «روزشمار یک عشق»، «امشب کنار غزل‌های من بخواب»، «جنون منطقی»، «حرف‌هایی که باید می‌گفتم و… تو باید می‌شنیدی» و «مشتری میکده‌ای بسته» به جا مانده است. بدون شک او یکی از ترانه‌سراهای جریان ساز و مؤلف در موسیقی پاپ معاصر بود که نشان داد چقدر نقش ترانه در خلق یک قطعه موسیقی اثرگذار مهم است و چطور نام یک ترانه سرا می‌تواند به یک قطعه یا خواننده اعتبار ببخشد.