فوتبال باشگاهی، اسیر سوء مدیریت

گروه ورزشی: سرنوشت پول‌های بی‌زبانی که از بودجه عمومی کشور در سال‌های اخیر بابت پرداخت قرارداد بازیکنان خارجی بی‌کیفیت هزینه شده را چه کسی پیگیری کرده است؟ اشتباهات سرسام‌آور مدیریتی در برخی باشگاه‌ها در سال‌های اخیر جز زیان‌های انباشته و تشدید مشکلات مالی ارمغان دیگری برای فوتبال ما نداشته است.

دود این سوء مدیریت‌ها در نهایت به چشم ورزش کشور می‌رود. باشگاهی مثل استقلال در فصل جاری چه میزان از بودجه‌ خود را صرف پرداخت به بازیکنان خارجی بی‌کیفیت کرده است؟ در حالی که با این پول‌ها می‌توانستیم برای استقلال ورزشگاه بسازیم تا این تیم خانه به دوش نباشد.

تکلیف دلارهایی که خرج بازیکنان بوسنیایی استقلال شد، به کجا رسید؟ آنها قرارداد بستند، غرامت هم گرفتند بدون اینکه یک دقیقه بازی کنند، آیا کسی پرسید چه کسی باعث این ضرر و زیان شد؟ کاش به جای این همه ریخت وپاش بیهوده و غیرضروری پول بی‌زبان را خرج توسعه زیر ساخت ورزش کشور می‌کردیم! 

وقتی می‌توانیم با هزینه درست زیرساخت ایجاد کنیم چرا باید به سراغ استخدام بازیکنان خارجی بی‌کیفیت برویم و بودجه عمومی کشور را به پای یک مشت بازیکنان بی‌کیفیت بریزیم. برخی مدیران باشگاهی ما پول بنز را می‌دهند اما یک ماشین بی‌کیفیت درجه چندم را می‌خرند.

دراین میان فقط دلال‌ها سود اصلی را می‌برند. خیلی از بازیکنانی که به لیگ ایران آمده‌اند در هیچ کجای فوتبال آسیا قادر به دریافت چنین پول‌هایی نیستند چون اصلاً کیفیت استاندارد را ندارند. وقتی برای پولی که هزینه شده و نتیجه نداشته بازخواستی وجود نداشته باشد وضعیت به این روز می‌افتد که هر روز بر میزان خسارت‌ها و غرامت‌ها افزوده می‌شود. 

فوتبال باشگاهی، امروز در بی‌ثباتی غوطه‌ور است. فوتبال هر سال نسبت به سال قبل گران‌تر می‌شود اما خبری از افزایش کیفیت فنی نیست. فوتبال باشگاهی ایران نیازبه پاکسازی دارد، ما باید برای کسب موفقیت از الگوی‌های موفق در دنیا پیروی کنیم تا بساط این ریخت وپاش‌ها در فوتبال باشگاهی ما برای همیشه جمع شود.