ضرورت همزمانی عدالت و رأفت

ایران آنلاین: فراهم کردن امکان گفت‌وگو برای همه جریان‌های سیاسی و فکری، نه‌تنها نشانه‌ای از بلوغ حکمرانی رسانه‌ای است، بلکه می‌تواند به بازسازی اعتماد عمومی نیز کمک کند. در سال‌های اخیر یکی از مهم‌ترین آسیب‌های رسانه‌ای کشور، پرهیز صداوسیما از بازتاب دیدگاه‌های فراگیر در کشور بوده است. این روند، به‌تدریج موجب کاهش مرجعیت رسانه ملی در میان افکار عمومی شده و بخش قابل‌توجهی از جامعه را به سمت منابع خبری بیرون از کشور سوق داده است. بازگرداندن این مرجعیت از دست‌رفته، بدون گشودن فضای گفت‌وگو و پذیرش تکثر دیدگاه‌ها ممکن  نخواهد بود. 
بنابراین مردم زمانی به رسانه‌های داخلی اعتماد می‌کنند که احساس کنند صدایشان شنیده می‌شود و امکان بیان آزادانه دیدگاه‌هایشان وجود دارد. همچنین در کنار بحث گفت‌وگو، مسأله عدالت به‌ویژه در موضوع زندانیان، اهمیتی دوچندان دارد. این حوزه نیازمند نگاهی دقیق، منصفانه و به‌دور از افراط و تفریط است.

عدالت به این معناست که نه حقی از فردی ضایع شود و نه به نظام ظلمی روا داشته شود. اگر جرمی واقع شده، رسیدگی و برخورد باید دقیقاً در چهارچوب قانون و متناسب با جرم باشد و اگر در جایی حقی ناحق شده یا فردی بدون مستندات قانونی دچار آسیب شده است، وظیفه حاکمیت جبران، دلجویی و اصلاح مسیر است. آقای پزشکیان در جریان رقابت‌های انتخاباتی بارها بر عدالت‌محوری تأکید کرده‌اند و اکنون این شعارها باید در عمل و تصمیم‌گیری‌های کلان کشور نمود پیدا کند.

از سوی دیگر، تجربه نشان داده است که نگاه توأمان به عدالت و رأفت، می‌تواند گره‌گشای بسیاری از مسائل باشد. بر اساس روحیه‌ای که از رهبر معظم انقلاب و دیگر مقامات عالی کشور سراغ داریم، همواره تلاش شده است که در کنار اجرای عدالت، رأفت، مهربانی و نگاه انسانی نیز مدنظر قرار گیرد. استمرار این رویکرد می‌تواند به آرامش اجتماعی و افزایش احساس امنیت و اعتماد در جامعه منجر شود.

بنابراین به عقیده من توسعه گفت‌وگو در رسانه ملی و اجرای عدالت منصفانه، دو بال پروازند. بدون گفت‌وگوی واقعی، اعتماد عمومی بازسازی نمی‌شود و بدون عدالت، گفت‌وگوها به نتیجه نمی‌رسد. اگر این دو اصل به‌صورت همزمان و صادقانه دنبال شوند، می‌توان امیدوار بود که مرجعیت رسانه‌ای به داخل کشور بازگردد و مردم بار دیگر رسانه‌های داخلی را به‌عنوان منبع اصلی دریافت خبر و تحلیل  انتخاب کنند.