ریشه قهرمانی کشتی هرگز خشک نخواهد شد

پریسا غفاری_ گروه ورزشی: فاصله پنج امتیازی آنها با تیم کشتی ازبکستان، نوعی نگرانی برای هواداران کشتی فرنگی ایجاد کرده است، بویژه در آستانه بازی‌های آسیایی و رقابت‌های جهانی بحرین.

 

جمشید خیرآبادی، مربی اسبق تیم ملی کشتی فرنگی در گفت‌وگو با «ایران» می‌گوید:«رنگرز مسیر پیش روی کشتی فرنگی را به بهترین شکل ممکن هدایت می‌کند. هدف او شکستن رکورد کشتی در المپیک لس‌آنجلس است.»

 

 

در هر تورنمنتی، سرمربی تیم ملی اهداف مشخصی دارد و قطعاً نباید تنها با نگاه به اول یا آخر شدن تیم قضاوت کرد. رنگرز قصد دارد سرمایه‌های کشتی را در هر رویدادی بسنجد و نقاط ضعف را شناسایی و برطرف کند.

 

باید به او فضا داد تا با ریسک کردن و استفاده از جوانان و پشتوانه‌های کشتی فرنگی، تجربه کسب کند. برای رنگرز، بازی‌های آسیایی و حتی قهرمانی جهان اولویت ندارد؛ بلکه مدال المپیک هدف نهایی او است. هیچ کس به اندازه سرمربی بر تیم و شاگردانش اشراف ندارد.

 

 

حساسیت جامعه را می‌پذیریم، اما کار اصولی این است که در المپیک از فدراسیون و سرمربی مدال بخواهید. در سایر رویدادها، حمایت از کادر فنی و فدراسیون ضروری است.

 

به خاطر دارم در رقابت‌های جهانی صربستان با محمد بنا، تیم چهارم شد و او شدیداً زیر سؤال رفت، اما هدف اصلی بازی‌های المپیک لندن بود. با استراحت دادن به تیم اصلی، در المپیک ۲۰۱۲ توانست بهترین رکورد تاریخ کشتی ایران را با کسب سه مدال طلا ثبت کند.

 

 

همه کشورها سرمایه‌گذاری ویژه‌ای روی ورزش دارند. قرقیزستان، ازبکستان و قزاق‌ها که ریشه کشتی روسیه را دارند، با فرهنگ‌سازی مناسب، نسل‌های آینده کشتی را پرورش می‌دهند.

 

اما باید بدانید که کشتی ایران ظرفیت و غنای خاص خود را دارد و ریشه‌های آن هیچ‌گاه خشک نخواهد شد. حتی با وجود تلاش دیگر کشورها، رقیبی برای کشتی فرنگی ایران نخواهند بود؛ تنها جدال واقعی، مقابل آمریکا و روسیه است.

 

 

حسن یزدانی در زاگرب باخت، اما شکست، بخشی از ورزش است و کل عملکرد او نباید تحت‌تأثیر آن قرار گیرد.

 

نباید مانند برخی کشورهای عربی باشیم که بدون فرهنگ ورزشی، صرفاً با هزینه‌های نفتی، بازیکنان غیربومی جذب می‌کنند تا مدال بگیرند.

 

ایران در المپیک پاریس ۱۲ مدال کسب کرد که سهم کشتی هشت مدال بود؛ یعنی ۷۵ درصد مدال‌ها از آن کشتی بود. بنابراین اجازه دهید کشتی فرنگی با مربی باهوش و خلاق خود مسیرش را ادامه دهد.

 

 محمد بنا در جمهوری آذربایجان به‌عنوان سرمربی منصوب شده است. آیا رقابت با تیم تحت هدایت او کار را برای ایران در جهانی سخت نمی‌کند؟

 

به‌عنوان دستیار اول، ۱۰ سال با محمدبنا همکاری کرده‌ام. او در مربیگری کشتی فرنگی ایران و جهان یک استثناست و حضورش در کشتی جمهوری آذربایجان، زیربنای تیم آن کشور را کامل‌تر کرده است. بنا، با همراهی مربیان صاحبنامی چون رسول جزینی و بهروز حضرتی، تیمی قدرتمند ساخته؛ جدال سختی پیش رو است، اما کفه ترازو به نفع ایران سنگینی می‌کند.

 

با تجربه خود از ۵۰ ماه سرمربیگری در جمهوری آذربایجان، کشتی آنها را به خوبی می‌شناسم، اما با تمام وجود امیدوارم آقای بنا تمامی تیم‌ها را پشت سر بگذارد و البته که در مواجهه با ایران، شانس ما بیشتر است.

 

 

حسن همواره گفته شاگرد بناست، اما ذکاوت و هوش او بسیار بالاست. مطمئناً جدال بین بنا و رنگرز، جدال شیران خواهد بود و شاهد زیباترین مبارزه‌ها در تشک‌های بحرین و لس‌آنجلس خواهیم بود.

 

 

اتفاقاً دستمان پر است. در اوزان المپیکی ۱۳۰، ۹۷، ۸۷ و بویژه ۶۷ کیلوگرم، کشتی‌گیرانی استثنایی داریم. اگر حسن رنگرز بتواند شرایط دو وزن سبک ۶۰ و ۷۷ کیلو را به ایده‌آل نزدیک کند و با جذب مربیان متخصص، اردوهای ویژه‌ای برای آنها برگزار کند، مطمئن باشید تیمی کامل خواهیم داشت. با درایت رنگرز و گروهش، در المپیک رکورد را می‌شکنیم و نتایج خارق‌العاده‌ای کسب خواهیم کرد.