نگاه اسرائیلیها به بالستیک و مذاکرات
محمد محسن فایضی_ کارشناس مسائل فلسطین در یادداشتی نوشت: در دو سه روز اخیر و با آغاز مذاکرات در عمان، رسانهها و تحلیلگران صهیونیستی درباره مسأله موشکهای بالستیک ایران، محتوای زیادی حول برآورد تعداد، افزودن آن به مسأله مذاکرات و سناریوهای آن پرداختهاند.
ایران آنلاین: تقریباً یکی از گزارههای مشترک آنها، بازگشت یا نزدیک شدت تعداد موشکها به قبل جنگ ۱۲ روزه یعنی حدود ۲ هزار موشک بالستیک است.
عددی که علیرغم آنکه قبلتر هم از سوی مقامات رسمی چون نتانیاهو تکرار شده، ولی درخصوص صحت این عدد تردیدهای زیادی وجود دارد و ایران هم با سیاست ابهام بر تردیدها افزوده است.
کانال ۱۵ در گزارشی مدعی شده نتانیاهو در دیدارش با ترامپ برآوردهای جدید اطلاعاتی را فاش کرده که سرعت «بازسازی» ایران پس از جنگ را نشان میدهد: قبل از جنگ، ایران ۳ هزار موشک داشته است (با هدف رسیدن به ۸ هزار) بعد از جنگ: موجودی به هزار و ۳۰۰ موشک کاهش یافته است (بالاخص پس از تخریب کارخانهها و سکوی پرتاب) اکنون (برآورد جدید): ایران طی چند هفته آتی به ۱۸۰۰ تا ۲ هزار موشک خواهد رسید.
براساس ادعای کانال ۱۵، تهران موفق به تولید حدود ۷۰۰ موشک بالستیک در کمتر از یک سال شده است که تهدید را به نقطه اول بازمیگرداند و نگرانی کنونی نتانیاهو نه مذاکرات و نه تأخیر دخالت ترامپ در وضعیت داخلی ایران، بلکه درخصوص موشکهاست.
از سوی دیگر، برخی تحلیلگران اسرائیلی معتقدند جنگ ۱۲ روزه به تهران اثبات کرد که اتفاقاً مهمترین دارایی و بازدارندگیاش بهواسطه آسیبپذیری اسرائیل در طول جنگ؛ موشکهاست.
راز زیمت، متخصص ایران در مؤسسه مطالعات امنیت ملی اسرائیل (INSS) معتقد است: «از دیدگاه ایران، خطر حمله نظامی توسط ایالات متحده، کمتر از خطر دست کشیدن از تنها سلاح دفاعیای است که ایران در اختیار دارد.»
زیمت جملهای مهم در گزارش خود مطرح میکند و میگوید مطرح کردن مسأله موشکی به معنای بنبست کامل مذاکرات است زیرا «ایرانیها معتقدند که کنار گذاشتن موشکها راه را برای تضعیف این کشور هموار میکند.»
کانال ۱۲ اسرائیل هم در گزارشی مدعی شد یک مقام رسمی اروپایی که با رهبران ایران در ارتباط است، گفته که بسیاری در ایران معتقدند درگیری با آمریکا اجتنابناپذیر است و گفتوگوها در حال حاضر حداکثر میتواند آن را به تأخیر بیندازد.
در راستای همین برآورد پروفسور امتسیا برعام، کارشناس استراتژی و امور خاورمیانه در دانشگاه حیفا هم معتقد است موضوع موشکی در مذاکرات مطرح نخواهد شد.
او میگوید: «دولت آمریکا اول و مهمتر از همه به دنبال یک دستاورد واضح در حوزه هستهای است. ترامپ موظف است یک دستاورد مکتوب و امضا شده نشان دهد که بتوان آن را به عنوان پیروزیای مهمتر از توافقی که رئیسجمهوری اوباما در سال ۲۰۱۵ به دست آورد، ارائه کرد.»
او همچنین نمیخواهد مانند اوباما به عنوان فردی که تهدید میکند اما اجرا نمیکند، حتی بدون شلیک گلوله، ظاهر شود؛ از نظر او یک توافق هستهای قوی و واضح این موضوع را محقق خواهد کرد.
ملاحظه آمریکایی نه تنها استراتژیک بلکه سیاسی و ظاهری نیز هست. بنابراین یک دستاورد سیاسی واضح در حوزه هستهای برای او حیاتی است.
اگر چنین توافقی حاصل شود، تضمینی وجود ندارد که مسائل دیگر-برنامه موشکی ایران و سیاستهای منطقهای- در آن گنجانده شود.
در جمعبندی میتوان دو نگاه را در اسرائیل به مسأله موشکها و مذاکرات متصور دانست. طیفی معتقدند با ارائه برآوردها و تلاش نتانیاهو، میتوان مسأله بالستیک و موشکها را به مسأله نخست ترامپ و حتی فشار در مذاکرات تبدیل کرد.
از سوی دیگر طیفی به واسطه درک تهران از جایگاه موشکهای بالستیک بالاخص پس از جنگ ۱۲ روزه، گفتوگو و کنار گذاشتن آنها را پرخطرترین اقدام حتی بیش از جنگ مستقیم و بزرگ با آمریکا میدانند و معتقدند مطرح کردن آن در مذاکرات به معنی بنبست است؛ بنبستی که ممکن است ترامپ را به واسطه تلاشش برای به دست آوردن یک توافق ولو نمایشی برای دستاوردسازی از اقداماتش در دو راهی تصمیمگیری قرار دهد.
انتهای پیام/
منبع: روزنامه ایران