قانون اساسی بعد از شهادت رهبر ، چه تکلیفی مشخص کرده است؟
با وجود آن که رهبری عالیترین مقام جمهوری اسلامی ایران است و اختیارات و وظایف گسترده ای دارد، قانون اساسی جمهوری اسلامی برای زمان شهادت یا درگذشت رهبری تکلیف را مشخص کرده است.
ایران آنلاین: طبق اصل یکصد و یازدهم قانون اساسی «در صورت فوت یا کنارهگیری یا عزل رهبر، خبرگان موظفند در اسرع وقت نسبت به تعیین و معرفی رهبر جدید اقدام نمایند. تا هنگام معرفی رهبر، شورایی مرکب از رئیس جمهور، رئیس قوه قضاییه و یکی از فقهای شورای نگهبان به انتخاب مجمع تشخیص مصلحت نظام، همه وظایف رهبری را به طور موقت به عهده میگیرد و چنانچه در این مدت یکی از آنان به هر دلیل نتواند انجام وظیفه نماید، فرد دیگری به انتخاب مجمع، با حفظ اکثریت فقها، در شورا به جای وی منصوب میگردد.»
به گزارش ایرنا، این شورا همه وظایف رهبری را بر عهده میگیرد، اما در خصوص وظایف حساستر یعنی «بندهای ۱ و ۳ و ۵ و ۱۰ و قسمتهای (د) و (ه) و (و) بند ۶ اصل یکصد و دهم، پس از تصویب سه چهارم اعضای مجمع تشخیص مصلحت نظام اقدام میکند.»
هرگاه رهبر بر اثر بیماری یا حادثه دیگری موقتاً از انجام وظایف رهبری ناتوان شود، در این مدت شورای مذکور در این اصل وظایف او را عهدهدار خواهد بود.
این افراد اکنون مسعود پرشکیان رئیسجمهوری، غلامحسین محسنی اژهای رئیس قوه قضائیه و یکی از فقهای شورای نگهبان خواهد بود. قانون اساسی حتی این پیش بینی را کرده که چنانچه در این مدت یکی از این افراد، «به هر دلیل نتواند انجام وظیفه نماید، فرد دیگری به انتخاب مجمع، با حفظ اکثریت فقها، در شورا به جای وی منصوب میگردد.»
ایفای نقش این شورا مربوط به دوران اضطرار تا تعیین رهبری است و طبق اصل یکصد و یازدهم، مجلس خبرگان موظف است در صورت فوت یا کناره گیری یا عزل رهبر، در اسرع وقت نسبت به تعیین و معرفی رهبر جدید اقدام کند.
بنا به اظهارات دقایقی قبل «علی لاریجانی» دبیر شورای عالی امنیت ملی، تمهیدات تشکیل شورای رهبری اندیشیده شده است. او گفته: روز گذشته جلسهای برای تمهیدات تشکیل شورای رهبری داشتیم و همین امروز این شورا تشکیل میشود.
پس از آن، رهبر جدید مطابق اصل یکصد دهم قانون اساسی وظایف خود را بر عهده خواهد گرفت؛ اصلی که در آن وظایف و اختیارات رهبری تعیین شده است. در این اصل اختیارات رهبری چنین تعیین شده است: (موارد حساس که نیاز به رای سه چهارم اعضای مجمع تشخیص مصلحت دارد، تیره شده است.)
۱ - تعیین سیاستها کلی نظام جمهوری اسلامی ایران پس از مشورت با مجمع تشخیص مصلحت نظام .
۲ - نظارت بر حسن اجرای سیاستهای کلی نظام .
۳ - فرمان همه پرسی .
۴ - فرماندهی کل نیروهای مسلح .
۵ - اعلام جنگ و صلح و بسیج نیروها .
۶ - نصب و عزل و قبول استعفای : الف - فقهای شورای نگهبان . ب - عالیترین مقام قوه قضائیه . ج - رئیس سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران . د - رئیس ستاد مشترک . هـ - فرمانده کل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی . و - فرماندهان عالی نیروهای نظامی و انتظامی .
۷ - حل اختلاف و تنظیم روابط قوای سه گانه .
۸ - حل معضلات نظام که از طرق عادی قابل حل نیست ، از طریق مجمع تشخیص مصلحت نظام .
۹ - امضا حکم ریاست جمهوری پس از انتخاب مردم . صلاحیت داوطلبان ریاست جمهوری از جهت دارا بودن شرایطی که در این قانون می آید، باید قبل از انتخابات به تأیید شورای نگهبان و در دوره اول به تأیید رهبری برسد.
۱۰ - عزل رئیس جمهور با در نظر گرفتن مصالح کشور پس از حکم دیوان عالی کشور به تخلف وی از وظایف قانونی ، یا رای مجلس شورای اسلامی به عدم کفایت وی بر اساس اصل هشتاد و نهم .
۱۱ - عفو یا تخفیف مجازات محکومین در حدود موازین اسلامی پس از پیشنهاد رئیس قوه قضائیه . رهبر می تواند بعضی از وظایف و اختیارات خود را به شخص دیگری تفویض کند.
انتهای پیام/