افزایش ۴۰ درصدی مهاجرت از امارات

تقریباً سه ماه پس از آنکه آمریکا و اسرائیل از آن سوی خلیج فارس به ایران حمله کردند، این مزایا باید در کنار خطر باریدن موشک‌ها و پهپادهای ایرانی بر هتل‌ها، برج‌های مسکونی (البته به خاطر مخفی‌شدن نیروهای نظامی در این اماکن) یا تنها نیروگاه هسته‌ای امارات، سنجیده شوند.
بسیاری از ساکنان خارجی ترجیح داده‌اند از امارات خارج شوند تا اینکه منتظر بمانند موشک‌ها و پهپادهای بیشتری از سد پدافند این کشور عبور کنند. عده‌ای توانستند در آخرین پروازها به مقصد آمریکا یا اروپا صندلی گیر بیاورند. برخی دیگر ساعت‌ها رانندگی کردند تا به مسقط در کشور همسایه، عمان برسند و راه‌های فرار جایگزین پیدا کنند. بسیاری امیدوار بودند پس از پایان درگیری‌ها بازگردند. اما هرچه این تنش‌ها طولانی‌تر می‌شود، افراد بیشتری به دنبال پناهگاهی تازه و آرام‌تر می‌گردند. اما مقصدشان کجاست؟ و آیا اصلاً روزی بازخواهند گشت؟
امارات آمار دقیقی درباره ساکنان خارجی منتشر نمی‌کند، اما برآوردها نشان می‌دهد که پیش از جنگ، احتمالاً بین ۳ تا ۴ میلیون نفر از جمعیت ۱۲ میلیونی این کشور را خارجی‌های ثروتمند و خانواده‌هایشان تشکیل می‌دادند. بیش از ۲۴۰ هزار نفر از آنها میلیونر بودند. دوبی بیشترین سهم این مهاجران را جذب کرده بود و اکنون نیز احتمالاً سهم بزرگی از خروج‌ها را به خود اختصاص داده است. دومینیک وولک از Henley & Partners شرکتی که به ثروتمندانِ مهاجر مشاوره می‌دهد، می‌گوید در هفته‌های اخیر درخواست‌های مربوط به مهاجرت به کشورهای دیگر از سوی ساکنان امارات بیش از ۴۰ درصد افزایش یافته است.
ژان-فرانسوا هاروی از Harvey Law Group یک شرکت بین‌المللی وکلای مهاجرت، می‌گوید اکنون بیش از ۳۵ کشور برای جذب افراد ثروتمند و کارآفرین با یکدیگر رقابت می‌کنند. به گفته یکی از مشاوران، مقصدهای قدیمی و شناخته‌شده‌ای مانند نیوزیلند «آخر دنیا، تا حد زیادی خودکفا و خارج از شعاع انفجار هسته‌ای است» و مالت اکنون با رقابت کشورهایی مانند مالدیو روبه‌رو شده‌اند؛ کشوری که امسال برنامه اقامت دائم از طریق سرمایه‌گذاری را راه‌اندازی می‌کند. همچنین آرژانتین نیز احتمالاً به‌زودی به سرمایه‌گذاران بسیار ثروتمند تابعیت اعطا خواهد کرد.
در ۲۴ آوریل، ترکیه پیشنهاد داد که برخی خارجی‌ها به مدت ۲۰ سال از مالیات بر درآمد خارجی و سود سرمایه معاف شوند. هاروی می‌گوید از زمان آغاز جنگ، حدود ۱۲ نفر از مشتریانش با خرید خانه در ترکیه، تابعیت این کشور را دریافت کرده‌اند. به گفته بسیاری از مشاوران، یکی از مقصدهای محبوب شهر میلان است. روبرتو بونومی، وکیل مالیاتی در میلان در شرکت حقوقی بریتانیایی Withers  که به مشتریان ثروتمند خدمات ارائه می‌دهد، تأیید می‌کند: «مهاجرت افراد از دوبی در حال افزایش است.»
دیلتا جورجولو از Sotheby’s International Realty یک بنگاه املاک لوکس، می‌گوید که علاقه به ایتالیا از سوی کشورهای حاشیه خلیج فارس در ماه‌های اخیر نسبت به سال قبل به‌طور قابل توجهی افزایش یافته است. او توضیح می‌دهد که درخواست‌هایی که در ابتدا بیشتر مربوط به اجاره‌های کوتاه‌مدت بودند، اکنون بیش از پیش به  برنامه‌ریزی برای سبک زندگی و سرمایه‌گذاری بلندمدت مرتبط شده‌اند.
در مقایسه با مقصدهای رقیبِ آرام‌تر، پایتخت ایتالیا که هم مرکز مد و هم مرکز مالی است، هم زرق‌وبرق دارد و هم شبکه‌های تجاری لازم برای کسانی که هنوز می‌خواهند ثروت خود را افزایش دهند، نه فقط خرج کردن آن.
در سال‌های اخیر، صندوق‌های سرمایه‌گذاری آمریکایی مانند
 Millennium Management  در این شهر دفتر زده‌اند تا معامله‌گران و مدیران پرتفوی ثروتمندشان بتوانند از مشوق‌های مالیاتی ایتالیا برای پردرآمدها استفاده کنند؛ کسانی که یک مبلغ سالانه نسبتاً متوسط، حدود ۳۰۰ هزار یورو (۳۴۹ هزار دلار) پرداخت می‌کنند و در مقابل بابت تمام درآمد خارجی‌شان مالیات می‌دهند.
اکنون والدین می‌توانند بین مدارس بین‌المللی آمریکایی، بریتانیایی، کانادایی، فرانسوی و آلمانی انتخاب کنند و آب‌وهوا هم قابل تحمل است.
شهروندان اتحادیه اروپا می‌توانند هر زمان که بخواهند به میلان نقل مکان کنند، به همین دلیل این شهر به‌ویژه میان اروپایی‌هایی که از دوبی مهاجرت کرده‌اند محبوب است.
برای افراد غیراروپایی، رایج‌ترین روش برای گرفتن اقامت در ایتالیا این است که ۲۵۰ هزار یورو در یک استارتاپ ایتالیایی سرمایه‌گذاری کنند، یا ۵۰۰ هزار یورو در یک شرکت بزرگ‌تر و جاافتاده ایتالیایی سرمایه بگذارند. گزینه‌های دیگر شامل اهدای ۱ میلیون یورو به یک خیریه ایتالیایی، یا سپرده‌گذاری ۲ میلیون یورو در اوراق قرضه دولتی ایتالیا است.
یک گزینه جذاب دیگر، به‌ویژه برای آسیایی‌ها، سنگاپور است. این کشور در سال‌های اخیر از منظر جذب افراد بسیار ثروتمند از هند و چینِ در رقابت با دوبی بود. البته بسیاری از این افراد به دلیل زرق‌وبرق امارات، قوانین آسان‌گیرانه و فرصت‌های تجاری در بخش املاک جذب این کشور می‌شدند و در مقابل به خاطر هنجارهای اجتماعی سخت‌گیرانه‌تر سنگاپور تمایلی برای مهاجرت به این کشور نداشتند. اما همین تصویر رسمی و قانون‌مند سنگاپور، همراه با سیستم حقوقی قابل پیش‌بینی و زیرساخت‌های جاافتاده مدیریت ثروت، اکنون به یک مزیت تبدیل شده است. بانک‌های بزرگ سنگاپوری مانند Oversea-Chinese Banking Corporation (OCBC)  گزارش داده‌اند که ورود خالص ثروت از دوبی افزایش یافته است. همچنین واردات طلا از امارات به سنگاپور از ماه ژانویه چهار برابر شده، زیرا ثروتمندان در حال جابه‌جایی ذخایر طلای خود هستند.
رایان لین از Bayfront Law یک شرکت حقوقی در سنگاپور می‌گوید درخواست‌های جدید مشتریان در دو ماه گذشته یک‌سوم افزایش یافته است. مشتریان فعلی او، که عمدتاً شامل ثروتمندان تازه‌به‌دوران‌رسیده از سرزمین اصلی چین هستند، به‌طور فزاینده‌ای به ترک خاورمیانه علاقه‌مند شده‌اند. ثروتمندان هندی نیز دوباره به سنگاپور نگاه مثبتی پیدا کرده‌اند. موکش آمبانی، ثروتمندترین فرد هند، در سال ۲۰۲۲ یک دفتر مدیریت دارایی خانوادگی در آنجا افتتاح کرد.
با این حال، مکان‌هایی مانند میلان و سنگاپور با تمام مزایایشان، جایگزین‌های کاملی نیستند. الیگارش‌های روسی در ایتالیا (و به‌طور کلی در اروپا) با نگاه منفی روبه‌رو هستند. سایر ثروتمندان خارجی نیز ممکن است نگران باشند که انتخابات سال آینده دولتی را روی کار بیاورد که رژیم مالیات ثابت را لغو کند. حتی دولت فعلی که طرفدار ثروتمندان است نیز مجبور شده مالیات بر درآمد خارجی را از ۲۰۰ هزار یورو به ۳۰۰ هزار یورو افزایش دهد.
در مقابل، سنگاپور از درآمد افراد به‌طور معمول ۲۴ درصد مالیات بر درآمد دریافت می‌کند و همچنین برای فروش املاک توسط خارجی‌ها، مالیات اضافی سنگینی اعمال می‌کند. این کشور همچنین پس از یک رسوایی پولشویی ۳ میلیارد دلاری در سال ۲۰۲۳، قوانین خود را سخت‌گیرانه‌تر کرده است و ممکن است نسبت به ورود ناگهانی پول‌های مشکوک از دوبی بدون بررسی دقیق محتاط باشد. قانونی که در سال ۲۰۲۴ تصویب شد به پلیس اجازه می‌دهد به داده‌های مالیاتی و گمرکی دسترسی گسترده‌تری داشته باشد. طبق گزارش یک نهاد نظارتی ضدپولشویی در سال‌های اخیر، ۸۰ درصد از درخواست‌های مجوز شرکت‌های رمزارزی در سنگاپور رد شده یا توسط خود شرکت‌ها پس گرفته شده است.
یک بانکدار خصوصی در سنگاپور می‌گوید: «بعضی سرمایه‌گذاران از امارات خوششان می‌آمد چون خیلی سؤال نمی‌پرسیدند.»
لین معتقد است «فکر می‌کنم ثروت‌های کریپتویی در خاورمیانه باقی خواهند ماند. برخی دیگر از دارایی‌ها هم همین‌طور. مدیران ثروت خارجی باید نزدیک به مشتریانشان باشند.»
 منبع: Economist