هدایت میدان و دیپلماسی تحت مدیریت عالی نظام
تحولات منطقه در هفتههای اخیر نشان داده است که نبرد نظامی و مذاکرات سیاسی، دو عرصه جدا از هم نیستند، بلکه هر یک ادامه دیگری به شمار میآیند.
محمدکاظم انبارلویی، عضو شورای مرکزی مؤتلفه اسلامی: در این چهارچوب، مذاکره بخشی از میدان نبرد و نبرد نظامی نیز بخشی از روند مذاکرات تلقی میشود. تجربه سال گذشته و دو رویارویی نظامی با ایران نیز از نگاه برخی تحلیلگران، نشانهای از بیاعتمادی عمیق جمهوری اسلامی به آمریکاست.
چراکه واشنگتن هر زمان در عرصه میدانی با بنبست روبهرو شده، تلاش کرده از مسیر گفتوگو و مذاکره شرایط را به سود خود تغییر دهد.در این میان، ارزیابیها حاکی از آن است که جمهوری اسلامی ایران با دستاوردهایی که در دو نبرد گذشته به دست آورده، توانسته طرف مقابل را در موقعیتی قرار دهد که ناچار به درخواست آتشبس و بازگشت به میز مذاکره شود. بر همین اساس، تحلیلگران معتقدند میدان و دیپلماسی بهصورت همزمان در مدیریت عالی نظام هدایت میشود و ایران در یکی از حساسترین مقاطع تاریخی خود، تلاش میکند توازن میان قدرت نظامی و تحرکات سیاسی را حفظ کند.
به باور ناظران، آمریکا و متحدانش در مذاکرات اخیر کوشیدهاند آنچه را در عرصه نظامی به دست نیاوردهاند، از طریق فشار سیاسی و دیپلماتیک دنبال کنند اما هوشمندی تیم مذاکرهکننده ایرانی مانع تحقق این اهداف شده است. در همین حال، طی بیش از دو هفته گذشته، منطقه در شرایطی نزدیک به یک رویارویی گسترده قرار داشته و تحرکات نظامی و سیاسی دو طرف نیز این وضعیت را تشدید کرده است.برخی معتقدند آمریکاییها به دلیل نرسیدن به اهداف مورد نظر خود، با طرح درخواست برخی کشورهای حوزه خلیج فارس برای تعویق درگیریها، در پی خرید زمان هستند تا بتوانند شرایط جدیدی را طراحی کنند.
از این منظر، واشنگتن پس از ضرباتی که دریافت کرده، اکنون در موضع ضعف قرار دارد و به دلیل دور از دسترس بودن اهدافش در هرگونه درگیری احتمالی آینده، تلاش میکند فرصت لازم برای بازسازی و تکمیل برنامههای خود را به دست آورد.در تحلیل سناریوهای پیش رو نیز گفته میشود که در صورت وقوع درگیری جدید، احتمال افزایش عملیات تروریستی و حمله به زیرساختها وجود دارد، هرچند به اعتقاد برخی کارشناسان، تدابیر امنیتی و آمادگیهای داخلی ایران، دستیابی به این اهداف را دشوار کرده است.
همچنین از نگاه این تحلیلها، ایران در نبرد احتمالی آینده از ظرفیتها و ابزارهای تازهای بهره خواهد گرفت و همین مسأله میتواند ابعاد درگیری را فراتر از منطقه گسترش دهد.همزمان، پیامها و رایزنیهای دیپلماتیک میان طرفین ادامه دارد و برخی نشانهها از عقبنشینی آمریکا نسبت به بخشی از خواستههای پیشین حکایت میکند.
با این حال، به دلیل بیاعتمادی موجود، این تغییر مواضع هنوز برای جمهوری اسلامی قابل اتکا تلقی نمیشود و مذاکرات همچنان در چهارچوب شروط اعلامشده از سوی ایران دنبال میشود.بر اساس این دیدگاه، تا زمانی که مطالبات و شروط ایران محقق نشود، توافقی در کار نخواهد بود. در عین حال، اگر طرف مقابل این شروط را بپذیرد، میتوان چشماندازی برای پایان تنشها و حرکت به سوی توافق نهایی متصور شد.
انتهای پیام/