نماینده ویژه رئیسجمهور آمریکا بدون اشاره به «خیانت» واشنگتن به دیپلماسی، گفته ایران باید پای میز مذاکره بیاید.
روزهای اخیر صحنه بینالملل، شاهد تلاقی دو دیدگاه متضاد پیرامون مفهوم حاکمیت ملی بود؛ مواجههای که به وضوح، دو قطب متفاوت در تعریف چهارچوب حقوق بینالملل را به نمایش گذاشت؛ در یک سو ائتلافی از قدرتهای جهانی قرار داشت که هر گونه اقدام مغایر با اصول بنیادین حقوق بینالملل بویژه اصل عدم تعرض و نقض حاکمیت سرزمینی کشورها را محکوم کرده و بر لزوم رعایت مقررات بینالملل تأکید داشتند.
یک روزنامه آمریکایی به عقب نشینی واشنگتن از گزینه نظامی در برابر ایران اشاره کرد.
«استفان دوجاریک» سخنگوی سازمان ملل متحد با انتقاد از لفاظیهای اخیر علیه جمهوری اسلامی ایران، بازگشت به گفتوگو و دیپلماسی را خواستار شد.
جواد ظریف گفت: نگرش مبتنی بر دشمنسازی و تقابل دائمی، نگرشی ناکارآمد است و جمهوری اسلامی ایران نیز باید نگاه خود را بر پایه خیر جمعی و ائتلافسازیهای موضوعی تنظیم کند
میریوسف علوی، کارشناس مسائل بینالملل در روزنامه ایران نوشت: سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران در سال ۲۰۲۶ بیش از هر زمان دیگری با یک دوگانه تعیینکننده مواجه خواهد بود: «رفع تحریمها» از یکسو و «افزایش تابآوری ملی» از سوی دیگر. هرچند رفع تحریمها همچنان یکی از اولویتهای بدیهی و حیاتی کشور به شمار میرود، اما واقعیتهای محیط بینالمللی و رفتار طرفهای مقابل نشان میدهد که دستیابی به یک توافق شرافتمندانه، بدون تقویت بنیانهای تابآوری داخلی، نه ممکن است و نه پایدار.
حیدرعلی مسعودی،استاد روابط بینالملل دانشگاه شهید بهشتی در روزنامه ایران نوشت:به نظر میرسد مهمترین و اولویتدارترین مسأله در سیاست خارجی ایران در سال پیشِرو، جلوگیری از امنیتیسازی برنامه موشکی ایران از سوی اسرائیل باشد. امنیتیسازی به چه معناست؟ امنیتیسازی به معنای بازنمایی یک موضوع عادی بهمثابه یک تهدید وجودی است؛ تهدیدی که گویی تنها از طریق اقدام فوری و فوقالعاده میتوان با آن مواجه شد.
عابد اکبری-عضو هیأت علمی دانشگاه علامه طباطبایی در روزنامه ایران نوشت: در سال ۲۰۲۶، سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران با مجموعهای از چالشهای درهمتنیده و ساختاری مواجه است که ریشه آنها را باید نهتنها در محیط بینالمللی، بلکه در نحوه تعریف و بازنمایی ایران از خود در عرصه جهانی جستوجو کرد.
محمد خواجوئی-کارشناس مسائل غرب آسیا در رزونامه ایران نوشت:سال ۲۰۲۶ برای جمهوری اسلامی ایران در عرصه سیاست خارجی، سالی تعیینکننده و چندلایه خواهد بود. در این مقطع، دو اولویت اصلی حکمرانی، جهتدهی کلی به دیپلماسی کشور را شکل میدهد: اول، «احیای بازدارندگی و امنیت ملی» بویژه در پی جنگ ژوئن ۲۰۲۵ و دوم، «بازگرداندن ایران به مسیر توسعه» و احیای نقشآفرینی آن به عنوان یک دولت توسعهگرا.
حسین قریبی، سفیر پیشین ایران در برزیل در روزنامه ایران نوشت: در یادداشت مشابه سال گذشته نوشته بودم که با توجه به شدت گرفتن تنگناهای معیشتی و ناترازیهای آزاردهنده و تشدیدشونده در بخشهایی مانند تأمین انرژی، مهمترین مسأله ایران و ایرانیان در سال ۲۰۲۵ میلادی، مسأله بهبود اقتصادی خواهد بود.
سیاست خارجی ایران در آغاز سال ۲۰۲۶ در نقطهای ایستاده است که امنیت، توسعه و بقا بیش از هر زمان دیگری به هم گره خوردهاند. شاید بتوان گفت که مهمترین چالش سیاست خارجی ایران در سال ۲۰۲۶، مدیریت و مهار تهدید امنیتی-نظامی فزاینده است.
در سالهای اخیر، کریدورها و مسیرهای ترانزیتی از یک موضوع صرفاً فنی و حملونقلی فراتر رفته و به یکی از مؤلفههای تعیینکننده قدرت اقتصادی، نفوذ ژئوپلیتیکی و حتی امنیت ملی کشورها تبدیل شدهاند.
وزیر خارجه ایران در پاسخ به اظهارات نماینده آمریکا در جلسه شورای امنیت درباره مذاکره با تهران نوشت: این دیکتهکردن است، نه مذاکره؛ چه برسد به مذاکرهای معنادار!
نشست ستاد هماهنگی روابط اقتصادی خارجی در سال جاری به ریاست معاون دیپلماسی اقتصادی وزارت امور خارجه برگزار و بر «امنیت، زمان و هزینه» به عنوان سه مولفه اصلی ایجاد مزیت رقابتی برای کریدورهای ایرانی تاکید شد.
سیدعباس عراقچی، آمادگی کشورمان را برای گسترش همکاری با اتیوپی در مجامع منطقهای و بینالمللی از جمله اتحادیه آفریقا و سازمان همکاری بریکس اعلام کرد.
سید عباس عراقچی وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران در گفت وگو با مستند شبکه الجزیره با بیان اینکه ما خواهان جنگ نیستیم بلکه خواهان حل مسائل از طریق دیپلماسی هستیم، گفت: هیچ وقت به آمریکا به عنوان یک مذاکره کننده صادق اعتماد نکردهایم، آمریکا در هیچ چیزی صادق نبوده است و به نظر من هیچ کسی نمیتواند به آمریکا اعتماد کند.
رئیس مجلس نمایندگان اتیوپی دقایقی قبل با استقبال رسمی رئیس گروه دوستی پارلمانی ایران و اتیوپی، وارد تهران شد.
تاریخ مثبت روابط دو کشور از زمان استقلال قزاقستان در ۱۹۹۱ که با حمایتهای اقتصادی ایران همراه بود و سابقه نشستهای هستهای آلماتی و آستانه در پرونده ایران، قزاقستان را شریک مهمی برای همگرایی با تهران در امنیت غذایی، انرژی و موازنههای منطقهای کرده است.
ترامپ با دیپلماسی قرن بیست و یکم راحت است. در طول دهه گذشته، نفوذ نهادهای چندجانبه مانند سازمان ملل متحد و سازمان امنیت و همکاری اروپا کاهش یافته و دیپلماسی بلندمدت ساختاریافته کمتر رایج شده است.
سید عباس عراقچی وزیر امور خارجه با حضور در جمع اساتید و دانشجویان دانشگاه دولتی باکو با اشاره به اهمیت دیپلماسی به عنوان ابزار تامین منافع ملی یک کشور، توضیحاتی در مورد پیش شرطها و لوازم موفقیت و کارآمدی دیپلماسی ارائه و تاکید کرد که مذاکره مقتدرانه خود یک ابزار قدرتزا برای یک کشور است.