ذهن مردم به داستان‌های هوش مصنوعی گرایش داشت یا آثار انسانی؟/ نتایج یک نظرسنجی

  وبگاه تِک‌اِکسپلور در گزارشی آورده است:

به گزارش گروه علمی ایرنا، پژوهشگران دانشگاه ویلانوا در آمریکا سه آزمایش بر روی بیش از ۲ هزار و ۵۰۰ سال بزرگسال ۱۸ تا ۸۱ ساله انجام دادند. آن‌ها توانایی مردم را در تشخیص داستان‌های نوشته‌شده توسط انسان و هوش مصنوعی بررسی کردند. نتایج این مطالعه که در مجله قضاوت و تصمیم‌گیری/ Judgement and Decision Making منتشر شده، نشان می‌دهد که بسیاری از مردم توانایی کمی در تشخیص محتوای تولیدشده توسط هوش مصنوعی دارند و حتی داستان‌های هوش مصنوعی را به آثار انسانی ترجیح می‌دهند. پژوهشگران از سه داستان کوتاه نوشته‌شده توسط انسان که در مجلات ادبی معتبر منتشر شده بودند و سه داستان مشابه تولیدشده توسط چت‌جی‌پی‌تی استفاده کردند.

آزمایش‌ها و یافته‌های شگفت‌انگیز

در آزمایش اول، از هزار و ۶۸۲ شرکت‌کننده خواسته شد تا یک داستان را بخوانند. به برخی از آن‌ها به‌درستی و به برخی نادرست گفته شد که داستان توسط انسان یا هوش مصنوعی نوشته شده است. سپس از آن‌ها خواسته شد تا کیفیت و جذابیت داستان را ارزیابی کنند.

در آزمایش‌های دوم و سوم، شرکت‌کنندگان یک داستان انسانی و یک داستان هوش مصنوعی را بدون اطلاع از نویسنده آن‌ها خواندند و سپس بایست تشخیص می‌دادند که نویسنده هر داستان انسان است یا هوش مصنوعی.

نتایج نشان داد:

داستان‌های تولیدشده توسط هوش مصنوعی در مقایسه با داستان‌های انسانی، در کیفیت نگارش و جذابیت برای خواننده امتیاز بالاتری کسب کردند؛

زمانی که شرکت‌کنندگان فکر می‌کردند داستان توسط انسان نوشته شده، امتیاز بالاتری به آن می‌دادند؛

توانایی شرکت‌کنندگان در تشخیص داستان‌های هوش مصنوعی در آزمایش دوم تنها ۳۹.۹۳ درصد (کمتر از حد تصادفی) و در آزمایش سوم ۵۱.۹۷ درصد (معادل حد تصادفی) بود.

چرا مردم داستان‌های هوش مصنوعی را ترجیح می‌دهند؟

دکتر دینا وایزبرگ (Deena Weisberg)، نویسنده ارشد این مطالعه از دانشگاه ویلانوا می‌گوید: در مطالعه ما، شرکت‌کنندگان بالاترین امتیاز را به داستان‌هایی دادند که به آن‌ها گفته شده بود توسط انسان نوشته شده‌اند، اما در واقع توسط هوش مصنوعی تولید شده بودند. این نشان می‌دهد که مردم به‌طور ناخودآگاه داستان‌های انسانی را ترجیح می‌دهند، حتی وقتی که در واقع توسط هوش مصنوعی نوشته شده‌اند. معمولاً تصور می‌کنیم که نوشتن خلاقانه به ویژگی‌های منحصربه‌فرد انسانی مانند درک عواطف و تجربه زیسته نیاز دارد؛ به همین دلیل، توانایی‌های هوش مصنوعی را دست‌کم می‌گیریم.

وایزبرگ معتقد است که داستان‌های هوش مصنوعی معمولاً شفاف‌تر، مستقیم‌تر و ساده‌تر از داستان‌های انسانی هستند که اغلب ظریف‌تر و پیچیده‌ترند. نسخه‌های هوش مصنوعی معمولاً مضامین خود را به‌صراحت بیان می‌کنند، در حالی که داستان‌های انسانی از خواننده می‌خواهند معنا را از گفتار و اعمال شخصیت‌ها استنباط کند.

آشنایی با هوش مصنوعی به تشخیص کمک می‌کند

پژوهشگران همچنین دریافتند که شرکت‌کنندگانی که آشنایی بیشتری با نحوه کار هوش مصنوعی داشتند، بهتر می‌توانستند متن‌های تولیدشده توسط هوش مصنوعی را تشخیص دهند، اما آشنایی با ادبیات، تأثیری در این تشخیص نداشت.

وایزبرگ می‌گوید: آشنایی بیشتر با نحوه کار هوش مصنوعی و الگوهای نوشتاری آن می‌تواند به مردم کمک کند تا محتوای تولیدشده توسط هوش مصنوعی را بهتر تشخیص دهند؛ بنابراین، افزایش آگاهی مردم درباره نحوه کار هوش مصنوعی می‌تواند به آن‌ها کمک کند تا در دنیای جدیدی که هوش مصنوعی در آن نقش پررنگی دارد، بهتر تصمیم بگیرند.

شفافیت در مقابل ظرافت

وایزبرگ نتیجه گرفت: شاید مردم به طور کلی نوشتاری را ترجیح می‌دهند که پیش‌بینی‌پذیرتر است، چون درک مطالب دشوار یا ظریف، انرژی بیشتری از مغز می‌گیرد. اما نمی‌توان گفت که این ترجیح فقط ناشی از مصرف رسانه‌های امروزی است؛ به نظر می‌رسد هوش مصنوعی بیشتر تمایلات قبلی مردم را تقویت می‌کند تا اینکه آن‌ها را از نو ایجاد کند.