وزیر بهداشت اعلام کرد:
اضافه کار اجباری از مشکلات جامعه پرستاری/ نرخ باروری کل زیر حد جایگزین است
وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، اضافه کار اجباری را از مشکلات جامعه پرستاری دانست و گفت: اضافه کار پرستاران طی دو سال از ۲۵ هزار تومان به ۹۰ هزار تومان به ازای هر ساعت اضافهکار افزایش یافته است.
محمدرضا ظفرقندی روز سهشنبه در نشست هماندیشی دانشجویان فعال رسانهای در محل وزارت بهداشت، افزود: تعداد پرستاران باید به حد کافی باشد تا اضافه کار اجباری وجود نداشته باشد؛ در همین سال گذشته ۲۷ هزار جذب نیرو داشتیم که ۵۰ درصد آنها از پرستاران بودند.
به گزارش ایرنا، وی خاطرنشان کرد: افزایش کارانه و اضافه کار به همین سادگی اتفاق نمیافتد؛ مثلا برای اضافه کاری باید دلایل کافی وجود داشته باشد و منابع کافی نیز تامین شود و سپس در شورای حقوق و دستمزد -که شورای بسیار پیچیده و مفصلی است- ثابت شود که انجام این کار لازم است تا اینکه مثلا افزایش ۲۵ هزار تومان به ۹۰ هزار تومان مورد تصویب قرار گیرد.
وزیر بهداشت تصریح کرد: امسال میانگین رشد دریافتی پرستار با افزایش تعرفه و کارانه نسبت به سال گذشته ۶۷ درصد بوده و پیگیریهای انجام شده در این زمینه نسبت به گذشته، بیسابقه است و باز هم باید پیگیری کنیم اما اینکه آیا این رشد با تورم افزایش یافته است باید گفت که اگر شرایط جنگ ادامه پیدا کند، تورم نیز ادامه پیدا خواهد کرد.
نرخ باروری کل زیر حد جایگزین است
وزیر بهداشت اظهار داشت: نرخ باروری کل یا نرخ فرزندآوری (Total fertility rate) زیر حد جایگزینی و حدود ۱.۳۵ است. این عدد در برخی استانها مثل استان گیلان حدود هشت دهم است. آینده ایران متاثر از این بحث است؛ باید ببینیم مشکل کجاست و آیا مشکلات با درمان حل میشود.
ظفرقندی افزود: در موضوع آلودگی هوا، سالانه ۵۰ هزار مرگ به آلودگی هوا منتسب میشود و آنگاه حوزه درمان مثلا مراکز ناباروری را افزایش میدهد و به طور مثال دو تا سه هزار کودک متولد میشوند و در آنطرف سالانه ۵۰ هزار مرگ منتسب به آلودگی هوا داریم؛ این امر به آن معنا است که حوزه سلامت فقط به درمان محدود نیست و مسائل اجتماعی را نیز در برمیگیرد. پایه و اساس «جامعه توسعه یافته» این است که انسان سالم داشته باشیم.
وی در پاسخ به سئوال دانشجویی مبنی براینکه چرا رشته علوم آزمایشگاه دارای نظام پزشکی نیست، گفت: موافق هستیم که اعضای این رشته، یک نظام سازماندهی داشته باشند. اینکه سازمانی در حوزه آزمایشگاهی وجود داشته باشد، 100 در صد ممکن است اما اینکه ذیل سازمان نظام پزشکی قرار بگیرد طبیعتا باید شورای عالی نظام پزشکی، اعلام نظر کند که نمیدانم این امر چقدر ضرورت دارد اما برخی رشتهها مانند رشتههای روانشناسی و پرستاری، خودشان نظام دارند.
ظفرقندی درباره تغییرات پیاپی ریاست دانشگاه علوم پزشکی ایرانشهر نیز گفت: نماینده یک شهر یا استان، مطالبی را بیان میکنند اما تصمیم تغییر ریاست دانشگاه بر اساس مصالح دانشگاه است و حداکثر تلاش این است که تغییر منصب جز در مواقع ضروری، اتفاق نیفتد چون هر تغییری، هزینه ایجاد میکند.
چرا کلاسها مجازی و امتحانات حضوری است؟
طاهره چنگیز معاون آموزشی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی نیز در این نشست در پاسخ به سئوال دانشجویان مبنی بر اینکه چرا کلاسها مجازی و امتحانات حضوری است، گفت: اگر حضور در کلاس خطرناک است، کلاسها به صورت مجازی برگزار میشود؛ از آنجا که کلاس درس و کلاس امتحان همزمان نیست، امتحان میتواند حضوری برگزار شود.
وی تاکید کرد: امتحان باید «اندازهگیری میزان یادگیری» را انجام دهد و این اندازهگیری میزان یادگیری مستلزم این است که فرد هنگام امتحان از منابع مختلف از دوستان و آشنایان تا فامیل کمک نگیرد و چون امکاناتی نداریم که مطمئن باشیم فرد در طول امتحان از منابع دیگری استفاده نمیکند، امتحانات حضوری برگزار میشود. به دلیل زیرساختهای فنی، سختافزاری و نرمافزاری و هم اینکه به هر حال اینترنت مهیا نبود و طبعا ما نمیتوانستیم آزمون مجازی بگیریم، آزمونها حضوری برگزار شد.
معاون آموزشی وزارت بهداشت گفت: عدالت آموزشی حکم میکند تا زمانی که امکانات لازم را نداریم، امتحانات به صورت حضوری برگزار شود و از سوی دیگر اغلب رشته ها در وزارت بهداشت، کارهای عملی و بالینی دارند و امکان برگزاری کلاس های عملی و بالینی به صورت مجازی نیست و دانشجویان باید بخشی از ترم را الزاما در کلاس حضور داشتند و امتحانات نیز حضوری بود اما جان دانشجویان برای ما عزیز است و بنابراین از اول سال اعلام شد دانشجویانی که واقعا نگران سلامتی خود هستند میتوانند مرخصی تحصیلی بگیرند و در زمان مناسب به تشخیص خود بازگردند.
چنگیز درباره لزوم همخوانی امتحانات حضوری با محتوای ارائه شده در کلاس مجازی نیز گفت: در این زمینه مکاتباتی انجام شده و هفته گذشته نیز نشستی با معاونان آموزش دانشگاهها داشتیم و این مساله را به عنوان یک الزام علاوه بر مکاتبات مطرح کردیم. با همکاری دانشگاه های علوم پزشکی، مخزنی از محتواهای آموزشی تهیه شده را در همه دانشگاه ها به شکل مناسب فراهم میکنیم که اگر مجدد شرایطی پیش آمد که کلاسها مجازی شود و اساتید محتوای مناسب ندارند، بتوانند به درس های آن مخزن مراجعه کرده و از آنجا محتوای مناسب را در اختیار دانشگاه قرار دهند.
فیلترینگ در شرایط امروز ایران پاسخ نمیدهد
هادی خانیکی استاد گروه علوم ارتباطات دانشگاه علامه طباطبایی نیز در این نشست گفت: فیلترینگ به عنوان یک شیوه مقابله با تهدیدهای امنیتی، سیاسی و حتی اخلاقی، یک شیوه فنی شناخته شده است اما در شرایط امروز ایران پاسخ نمیدهد.
وی با اشاره به آخرین پیمایش انجام شده در اردیبهشت ماه امسال در مورد نحوه استفاده جامعه از اینترنت، مهمترین خواسته مردم در زمینه ارتباطی، مسئله دسترسی به اینترنت و رفع فیلترینگ حتی در شرایط جنگی بود.
این استاد ارتباطات گفت: به عبارت دیگر نیاز به اطلاع رسانی فراتر از یک امر اجتماعی تبدیل شده است. با افتخار من مسئولیت دولتی ندارم اما دولتیار هستم یعنی از دولت حمایت میکنم و در مورد سیاستهای دولت سعی میکنم، انتظارات مردم را مطرح کنم تا مسئله فیلترینگ و این مانع ارتباطی اجتماعی برطرف شود. دکتر مسعود پزشکیان ریاست جمهوری در تلاش دسترسی برابر اینترنت برای همه است و اعتقاد دارد که اگر این مسئله حل نشود، سرمایه اجتماعی هم کاهش پیدا میکند.
وی، درباره راهبردهای رسانهای گفت: زبان نخبگان اعم از پزشک، روشنفکر، سیاست مدار و کنشگر مدنی، زبان سردی برای جامعه است. بزرگترین دیوار در ارتباطات همین دیوار زبان تخصصی سرد و گاهی هم از بالا به پایین و ارتباطات عمودی است؛ بنابراین هنر رسانه باید این باشد که مثلا مفاهیم ثقیل پزشکی را به زبان ساده و همه فهم و در عین حال دقیق ترجمه کند.
خانیکی اضافه کرد: جامعه ما، جامعه پرمخاطره است که هر آن، انتظار می رود یک خبر سخت و نگران کننده پیش بیاید و این جامعه به رسانهای نیاز دارد که از ایجاد وحشت دور شود چراکه جامعه به اندازه کافی مضطرب هست؛ میشود هشدار داد اما باید با لحنی تسلیبخش، حمایتگرانه و آگاهی بخش ارائه شود.
وی ادامه داد: روزنامه نگاران در رویارویی با اخبار تلخ باید، روزنامه نگار «راه حل گرا» باشند و هنگامی که با اخبار کمبود دارو و بحرانهای نظام سلامت روبرو میشوند، نباید فقط سیاهنمایی کرده و مخاطب را در بن بست ناامیدی رها کنند. هنگامی که نمی دانیم چه پیش خواهد آمد، یک معنایش این است که ممکن است شرایط بهتر شود؛ بنابراین در کنار طرح شجاعانه مسائل و مشکلات باید به دنبال راه حلها گشت.
انتهای پیام/