سیدعباس موسوی ؛
ایرانیان مقیم خارج با تضمین رئیسجمهور به کشور بازگردند
سیاست
165624
معاون تشریفات و سرپرست معاونت سیاسی دفتر رئیسجمهور با تاکید بر اینکه تجربه جنگ نشان داد که از این پس ما یک «جناح ایران» داریم و یک «جناح غیرایران»، گفت: اکثر ایرانیان خارج از کشور (بجز یک اقلیت خاص) میتوانند با حمایت و تضمین آقای رئیسجمهور به کشور خود بازگردند، تا هر زمان دلشان خواست بمانند و راحت رفت و آمد کنند.
کمی بیش از ۲ سال از آغاز فعالیت دولت چهاردهم میگذرد؛ ۲ سال پرچالش، برای دولتی که با شعار «وفاق» کار خود را آغاز کرد، و البته گذر زمان نشان داد که اگر تکیه بر وفاق نبود، عبور از بحرانهای سال ۱۴۰۴، از ۲ جنگ تحمیلی سخت گرفته تا حوادث دیماه، فعال شدن اسنپ بک و ... غیرممکن بود.
آنچه در زیر میخوانید گفتوگوی تفصیلی ایرنا با «سیدعباس موسوی» است، معاون تشریفات و سرپرست معاونت سیاسی دفتر رئیسجمهور، که به همین مناسبت صورت گرفته است.
رئیسجمهور پزشکیان و دولت چهاردهم، کار خود را با «شعار وفاق» آغاز کردند و در عمل نیز از این گفتمان برای استفاده از تمام ظرفیتهای کشور بهره جستند؛ وفاق میان ارکان نظام، وفاق در بکارگیری مدیران، وفاق در حضور پررنگتر زنان، وفاق در استفاده از ظرفیت احزاب و تشکلها و وفاق در بکارگیری شخصیتهایی از اقلیتهای قومی و مذهبی. در این میان برخی انتقاداتی مطرح میکنند که «وفاق» تنها به سود جریانهای مخالف دولت تمام شده و در اعطای امتیاز به آنان خلاصه شده است. نظر شما چیست؟ نقش وفاق برای عبور کشور از بحرانهای چندگانه سال گذشته را چگونه ارزیابی میکنید؟
«گفتمان وفاق»؛ نسخه شفابخش کشور برای عبور از بحران است
ممکن است برخی سیاسیون نظرات خاصی در خصوص وفاق داشته باشند اما به نظر بنده، دکتر پزشکیان به عنوان سیاستمداری که سالها در حوزه اجرا و تقنین، از نزدیک دستی بر آتش داشته و با مسائل و مشکلات کشور آشناست، چه پیش از ریاست جمهوری، چه اکنون و چه در ایام انتخابات، انشقاق و تفرقه را آفت و سمی برای مقابله با تهدیدات و همچنین رشد و توسعه کشور میدانند. به نظر بنده نیز «وفاق» همان نسخه شفابخش کشور طی ۲ سال گذشته بوده، لطف خداوند بود که در این برهه، خطمشی وفاق از سوی رئیسجمهور مطرح شد، رئیسجمهوری که به دنبال جمع کردن علایق و سلایق گوناگون دور هم است. امروز میدانیم که بحث «وفاق» چقدر بجا مطرح شد (در حالی که کشور با خطرات گوناگونی مواجه است و دشمن به صورت گستردهای جنگ ترکیبی در حوزه نظامی، امنیت روانی و اقتصادی در پیش گرفته است) و البته اکنون دیگر «وفاق» از ذیل عنوان «شعار» خارج شده و به «گفتمان» دولت چهاردهم تبدیل شده است.
وقتی از «وفاق» سخن میگوییم، باید تحملها نیز بالاتر رود، شاهد این هستیم که رئیسجمهور پزشکیان علایق و سلایق مختلف را در دولت خود پذیرفتهاند، به این دلیل است که معتقدند تمام حقایق فقط پیش ما نیست، ممکن است کسانی با سلیقه گوناگون و یا گرایش سیاسی متفاوت نیز حرفی برای گفتن داشته باشند و بتوانند به کشور کمک کنند.
امروز آثار و نتایج وفاق عیانتر شده است، امروز دشمن سردرگم است که نتوانسته بین مسئولان و ارکان نظام تفرقه ایجاد کند، البته همواره اقلیتی پرسر و صدا هستند اما گفتمان وفاق رفته رفته جواب داده و آرام آرام به جامعه تزریق شده است، امروز هم در فضای مجازی و هم در فضای عمومی و حتی در میان نخبگان و دانشگاهیان، «وفاق» جا افتاده است و پادزهری است برای شرایط بحرانی جاری.
این لطف خداست که در چنین مقطع تاریخی، فردی رئیسجمهور شود که به جای دنبال کردن کشمکش، منیتها و اغراض شخصی، بحث وفاق ملی را مطرح کند. ممکن است برخی از دوستان و حامیان دولت تعبیر دیگری نسبت به این موضع داشته باشند اما اگر به برکات این رویکرد توجه کنیم، قطعا به نفع منفعت و امنیت ملی است، و انشاءالله با قدرت و قوت ادامه پیدا کند.
وزیر امور خارجه در گفتوگوی اخیر خود رئیسجمهور را «اصلاحطلب اصولگرا» خواندند؛ نظر شما چیست؟ آیا اساسا میشود رئیسجمهور را در این چهارچوبهای از پیش تعریف شده سیاستمداران جمهوری اسلامی ایران جای داد؟ یا اینکه ایشان جنس متفاوتی دارند؟
جامعه ایران فراتر از جناحبندیهای سیاسی حرکت میکند/ پزشکیان فرزند زمانه خویشتن است
این سوالی است سهل و ممتنع؛ هم پاسخ آسان دارد، بله. و هم نه، با بسیاری توضیحات. با شناختی که از دکتر پزشکیان دارم، ایشان فرزند زمانه خویشتن است. جامعه امروز ایران از اصلاحطلب و اصولگرا گذر کرده است، نمیگویم که چنین گرایشهای سیاسی وجود ندارد و یا نمایندگانی ندارند اما اگر به طور کلی به بدنه جامعه نگاه کنید، به ویژه نسل جدید و نسل «زد»، خواهید دید که دربندِ مسائل جناحی و سیاسی و خطکشیهای حزبی نیستند.
روحیه دکتر پزشکیان اینچنین است، ایشان براساس شرایط روز جامعه پیش میروند؛ اگر به یک «اصولگرا» بگویید ایشان چنین ویژگیهایی دارد، خب میگویند این همان ویژگیهای اصولگرایی است و به همین ترتیب اگر به یک «اصلاحطلب» بگویید نیز همینطور. دکتر پزشکیان شخصیتی فراجناحی دارد، همانطور که امروز جامعه ایران نیز فراتر از جناحبندیهای سیاسی حرکت میکند، رئیسجمهور همگام با جامعه است.
اگر بخواهیم درباره شاکله شخصیتی و یا چهارچوب فکری و سیاسی دکتر پزشکیان صحبت کنیم، در چهارچوب «جبهه اصلاحات» میگنجد، اما در مواردی مواضع اصولی دارد که از بسیاری اصولگرایان اصولگراتر است، بسیاری دوست دارند که ایشان را در قابی که خودشان ترسیم کردهاند، جای دهند و بگویند که «اصلاحطلب» است یا «اصولگرا». اما ایشان از این مرحله عبور کرده، دکتر پزشکیان گفتمان جدیدی از سیاستورزی و با توجه به شرایط روز در کشور ما ایجاد کرده است، ایشان سیاستمداری کشور دوست، عملگرا و خردورز است که به مسائل جناحی کاری ندارد.
تجربه جنگ نشان داد که از این پس ما یک «جناح ایران» داریم و یک «جناح غیرایران»
جامعه ایران در دوران جنگ و پس از آن، پشت کشورش ایستاد، پشت حتی نظام ایستاد، پشت مسئولان ایستاد، پشت آرمانهای خود ایستاد، پشت تمامیت ارضی خود ایستاد؛ اما این ایستادگی بر مبنای خطکشیهای سیاسی نبود، بلکه جامعه ایران بر مبنای «وفاداری به آب و خاک» و «تمامیت ایران» ایستادگی کرد. امروز اگر بخواهیم از جناح و گروه صحبت کنیم، صحبت از این است که شما یا با ایران هستید یا با ایران نیستید. یا با کشورتان هستید و یا با دشمن کشورتان هستید. تمام کسانی که تمامیت ارضی کشورشان برایشان اهمیت دارد، در جناحی هستند که میتوانیم بگوییم «جناح ایران» است.
کسانی که به خیابان آمدند، شاید مذهبی نبودند، شاید حجاب را رعایت نمیکردند، شاید حتی نظام را قبول نداشتند، یا شاید برخی افراد درونِ نظام را قبول نداشتند اما به خودشان اجازه ندادند که در صف وطنفروشان و غیرایرانیها بایستند که شعار، حرکت و منتهای آمال و آرزوهایشان نابودی کشور و ایران است، اگرچه برخی از آنان فارسی هم صحبت میکنند. و لذا تصور میکنم که پس از این ما یک «جناح ایران» داریم و یک «جناح غیرِ ایران».
اینترنت، حجاب و یا تفاهمنامه؛ کدام یک امضای دوره ریاست جمهوری پزشکیان است؟
از چند موضوع به عنوان امضای رئیسجمهور پزشکیان در دوره ریاست جمهوریاش یاد میشود؛ موضوع اینترنت که دکتر پزشکیان علیرغم تمام مشکلات ایستاد تا مجددا متصل شود اگرچه هنوز انتقادات فراوانی در خصوص فیلترینگ مطرح میشود، مساله حجاب و مسائلی که پیش از این برای زنان ایجاد میشد و همچنین انعقاد تفاهمنامه؛ شما به عنوان یکی از اعضای دفتر رئیسجمهور کدامیک را به عنوان امضای دوره ریاست جمهوری رئیسجمهور پزشکیان ارزیابی میکنید؟
میتوان از هر سه مورد به عنوان امضای دوره ریاست جمهوی دکتر پزشکیان یاد کرد، معتقدم بجز رئیسجمهور پزشکیان هیچکس نمیتوانست این مسائل را پیش ببرد، البته که باید همه این موارد را از برکات «وفاق ملی» دانست.
در خصوص اینترنت، قبل از جنگ که مباحث رفع فیلتر مطرح بود، شاهد بودم که ایشان با چه ادبیات و شجاعتی در برخی جلسات جلوی گروهی ایستاد، که البته جزئیات آن قابل بیان نیست. ایشان اعتقادی به عصر محدودیت ندارد، همه کسانی که قدری میاندیشند میدانند که دوره محدودیت و فیلترینگ گذشته است. عصری است که به زودی اینترنت ماهوارهای به راحتی در تلفنهای همراه در دسترس است و شما نمیتوانید تلفنهای همراه را از دسترس مردم خارج کنید، لذا نه محدودیت پاسخگوست و نه فیلترینگ. دکتر پزشکیان خط قرمزی دارد که «دعوا نکنیم» و آرامش بر هم نخورد، اما با اقناع.
از برخی مباحث در خصوص ضرورت فیلترینگ تعجب میکنم، گاهی ممکن است با مسائلی همچون جنگ و یا مسائل امنیتی مواجه باشیم، چرا که یکی از وجوه جنگ، حمله سایبری، هک، تخریب و انفجار از طریق نفوذ است. در چنین شرایطی فیلترینگ طبیعی است، جامعه هم میپذیرد. خاطرم هست هنگامی که در جمهوری آذربایجان سفیر بودم، در هنگام جنگ دوم قرهباغ، اینترنت به مدت ۴۴ روز قطع بود، مردم نیز پذیرفته بودند که به دلیل مسائل امنیتی و شرایط جنگی قطعی اینترنت ضروری است.
اما اینکه در زمان صلح و آتشبس، همان محدودیتها را ایجاد کنید، اینترنت طبقاتی درست کرده و فیلتر کنید، بعد فیلتر شکن بفروشید، به هیچ وجه قابل قبول و مسموع نیست. دکتر پزشکیان بر سر این موضوع ایستاد، خوب هم ایستاد و الحمدلله آثار و برکات آنرا شاهد هستیم.
قانون عفاف و حجاب قابلیت اجرا نداشت
در خصوص حجاب که مطرح کردید، دکتر پزشکیان فردی متدین و مذهبی است، تمام خانواده ایشان نیز مذهبی و چادری هستند، ایشان همچنین مرد قانون هستند و سالها در مجلس شورای اسلامی بودند، طبیعی است که نماینده مجلس و قانونگذار مخالف قانون نیست، ایشان با قانون حجاب مخالف نیست بلکه معتقد است که این قانون با این مختصات و ویژگیها به دردِ جامعه امروز ایران نمیخورد. قانون باید قابلیت اجرا داشته باشد، مردم بپذیرند و آنرا اجرا کنند، قانون عفاف و حجاب اشکالات زیادی داشت و دکتر پزشکیان معتقد است که قابلیت اجرا ندارد، اجرای این قانون باعث نقض غرض میشد، ما میخواهیم اتحاد ملی داشته باشیم و این قانون در بسیاری از موارد به واسطه غلاظ و شداد میتوانست اتحاد و انسجام ملی را برهم زند.
ایشان بر سر این موضوع ایستادند و توانستند با کمک وفاقی که به آن معتقد بودند، اقناع ایجاد کنند. حتی خدمت رهبر شهید انقلاب نیز رسیدند و دلایل و استدلال خود را بیان کردند و حضرت آیتالله خامنهای نیز پذیرفتند، و دیدید که شورای عالی امنیت ملی نیز ورود کرد و این قانون را متوقف کرد.
این دستاوردهای دولت پزشکیان، حاصل وفاق است؛ ایشان میخواهد هم با مردم خود وفاق داشته باشد و هم با ارکان حکومت؛ دیدگاههای شخصی و صراحت و شجاعتی که در ایشان وجود دارد موجب شده کارها به خوبی پیش رود و خوشبختانه تا اینجا نیز موفق بوده است.
در خصوص تفاهمنامه نیز شاهد بودم که تعللهایی صورت گرفت؛ دیدید که دکتر قالیباف رئیس تیم مذاکرهکننده بودند اما در نهایت دکتر پزشکیان تفاهم را امضا کردند، این نیز از درک شرایطی است که ایشان داشتند و به نقطهای رسیده بودند که این اقدام باید انجام شود و به نفع منافع و امنیت ملی است، ممکن بود اگر ایشان ورود نکنند، موضوع کشدار شود و یا با تاخیر زیادی مواجه شویم که از قدیم گفتهاند «فی التاخیر آفات».
رئیسجمهور در صحبتهای اخیر خود بر صلح از موضع قدرت تاکید کردند و اینکه بهتر است امروز که در قدرت و عزت هستیم و تمام دنیا به پیروزی ما اذعان دارند جنگ را پایان دهیم؛ انتقاداتی نیز نسبت به این اظهارات بیان شد، ارزیابی شما از مواضع رئیسجمهور چیست؟ آیا امروز زمان نقدکردن دستاوردهای میدان است؟
وضعیت نه جنگ و نه صلح مطلوب هیچکس نیست
جمهوری اسلامی ایران هم اعتقاد به دیپلماسی دارد، هم آمادگی دارد و هم آنرا آزموده است. بعد از چندین بار آزمودن دیپلماسی متوجه میشویم که طرف مقابل جدیتی در موضوع دیپلماسی ندارد و به دنبال شرط و شروط خاصی شبیه تسلیم است. اینکه دکتر پزشکیان صحبت از صلح میکنند، بدین معنا نیست که تمام مشکلات ما با آمریکاییها با امضای یک تفاهمنامه، حتی توافقنامه یا قرارداد حل میشود. آمریکاییها مشکلات ماهوی با ما دارند و حتی اگر آنها بخواهند چنین کاری انجام دهند، کسانی که آنها را هدایت میکنند همچون لابی صهیونیستها، مانع این کار خواهند شد.
برداشت شخصی من این است که مقصود دکتر پزشکیان استفاده از فرصت فعلی برای عبور از شرایط بحران و بلاتکلیفی است. وضعیت نه جنگ و نه صلح برای هیچکس خوب نیست، نه برای کارآفرینان و تولیدکنندگان، نه برای مردم عادی، نه برای نظامیان و نه برای حوزه دیپلماسی و نه برای جوانان.
وقتی مجموع شرایط را مشاهده میکنیم، باید کشور را از این شرایط عبور دهیم. هر پدیدهای در عالم سیاست، زمانی دارد، یک زمان خاص که باید آنرا تشخیص داد، تشخیص دکتر پزشکیان این است که باید اکنون از این وضعیت عبور کنیم. طبیعی است که ایشان هم معتقد نیست که با امضای یک یادداشت تفاهم یا قرارداد، تمام مشکلات حل میشود، صلح واقعی به کشور بازمیگردد و بین ما و آمریکا یا بین ما و غرب، همه چیز گل و بلبل میشود. اما بعد از این جنگهای افتخارآمیزی که داشتیم و افکار عمومی، رسانهها، تحلیلگران، اندیشمندان خارجی و در مجموع تمام موضوعاتی که در این یک سال اخیر و بیش از آن اتفاق افتاد، جمهوری اسلامی ایران با مقاومت، با همراهی مردم، با ذکاوت سیاستمداران و دیپلماتهای خود، پیروز این میدان شد. حتی در بعد نظامی توانست ضربات کاری و محکمی نیز به ۲ تا قدرت اتمی نیز بزند. امروز تمام جهان به پیروزی ما اذعان دارند، حتما ضربه خوردیم، جنگ است و زد و خورد دارد ولی در مجموع از نگاه ناظران بیرونی، امروز جمهوری اسلامی ایران در موضع برتر است.
جنگ و دیپلماسی برای ما نه هدف بلکه ابزار است/ مذاکرهکنندگان ما جنگبلدِ صلحطلب هستند
رئیسجمهور معتقد است، اکنون که در این موضع هستیم، اگر راه و پنجرهای برای دیپلماسی واقعی باز است، و با زحماتی که میانجیگران به ویژه پاکستانیها میکشند، باید از این فرصت استفاده کنیم و به شرایط پایدارتری برسیم. تصور میکنم این موضع ایشان، موضع درستی است، تشخیص ایشان، تشخیص درستی است و مجموعه نظام نیز انشاءالله به این سمت حرکت خواهند کرد، البته این مشروط به این است که طرف مقابل چه خواهد کرد و تا چه حد جلو خواهد آمد و تا چه حدی جدی است.
جمهوری اسلامی ایران نشان داده که میداند چگونه از تمام ابزارهای خود استفاده کند. جنگ برای جمهوری اسلامی ایران یک هدف نیست بلکه یک ابزار است، همانگونه که گفتگو و مذاکره و دیپلماسی نیز اینچنین است. اینگونه نیست که دیپلماسی مقدس یا غیرمقدس باشد، ما به اینها به عنوان یک ابزار نگاه میکنیم. هرجا منافع ملی و امنیت ملی ایجاب کند از یکی از این ابزارها استفاده خواهیم کرد، اگر جنگ را بر ما تحمیل کردند، حتما میجنگیم، نشان هم دادیم که جنگ را خوب بلدیم. اما اگر وقت گفتوگو و مذاکره باشد با اغتنام فرصت و بدون فوت زمان، این کار را میکنیم.
ضمن اینکه خوشبختانه کسانی که امروز دستاندرکار تصمیمگیری در این حوزه هستند (دکتر پزشکیان، دکتر قالیباف و دکتر عراقچی و سایرین) مردان جنگبلدِ صلحطلب هستند. همه آنها در جنگ هشت ساله حضور داشتند، دکتر قالیباف از سرداران بزرگ ما و فرمانده لشکر بودند، دکتر عراقچی رزمنده دوران دفاع مقدس بودند، دکتر پزشکیان نیز هینطور، ایشان برادر شهید نیز هستند، اینطور نیست که از جنگ بترسند، با گوشت و پوست و استخوان خود جنگ را درک کردهاند، اما امروز تشخیص میدهند که جنگیدیم و حالا هنگام ثمردادن مقاومت و نقد کردن دستاوردهایی است که در جنگ به دست آوردیم.
دولت چهاردهم طی ۲ سال گذشته، جلسات منظمی با احزاب و گروهها، بانوان، جوانان و سایر گروههای اجتماعی برگزار کرده است که میتوان آنرا به اهتمام دولت و شخص رئیسجمهور به استفاده از نظرات نخبگان تعبیر کرد، برونداد این جلسات تا کنون چه بوده است؟
پزشکیان ترجیح میدهد بشنود تا سخن بگوید
دکتر پزشکیان سیاستمداری صادق، عملگرا و کارشناس محور است. ایشان جزو سیاستمدارانی هستند که ترجیح میدهند بشنوند تا سخن بگویند، در جلساتی که برگزار میکنیم ایشان تمایل دارند که شنونده دیدگاهها و نظرات کارشناسان و حاضران باشند، اگر هم صحبتی میکنند به رسم پروتکلهاست. معمولا سهمیه حضار تعیین میشود، همواره تا جایی که وقت اجازه بدهد از وقتهای دیگر میزنند تا افراد بیشتری صحبت کنند و گوش شنوایی برای صحبتهای کارشناسان دارند.
برگزاری جلساتی از این دست نیز براساس همین روحیه رئیسجمهور صورت میگیرد. در جلسهای که با احزاب برگزار شد تمام سلایق و احزاب حضور داشتند، زندانی سیاسی، چپ، راست، اصولگرا، اصلاحطلب، مستقل و حتی بیخط حضور داشتند. و جالب اینکه رئیسجمهور تکتک نظرات طیفها و نمایندگان آنها را شنیدند، ایشان همواره نکاتی را نیز یادداشت میکنند، و پس از این جلسات شاهد هستیم که در سیاستگذاریها از این نظرات بهره میگیرند، اینگونه نیست که برگزاری این جلسات فرمالیته باشد، در جاهایی ما را موظف میکنند که پیگیری کنیم و این پیگیریها نیز به نتایج خوبی منجر شده است، جلوی برخی انحرافات گرفته میشود و روندهای خوب را تقویت میکند.
ایشان در دورهای به ریاست جمهوری رسیدند که مردم نیاز به شنیدهشدن دارند و الحمدلله ایشان نیز این کار را به نحو احسن انجام میدهند، امیدواریم که این جلسات به کاهش شکاف میان دولت و ملت بیانجامد.
شما به تلاش دولت برای کاهش شکاف میان حاکمیت و ملت اشاره کردید؛ حوادث دیماه سال گذشته، در مقطعی موجب افزایش این شکاف شد، دشمن نیز تمام تلاش خود را به کار گرفت که از این شکاف بهره ببرد و حتی در جنگ رمضان نیز تصور میکرد که میتواند از این شکاف بهرهبرداری سیاسی کند، مردم را بار دیگر به خیابان بیاورد و به اصطلاح کار را تمام کند. در این شرایط دولت اسامی شهدا و کشتهشدگان حوادث دیماه را اعلام کرد، به ما بگویید که پشت پرده اعلام اسامی کشتهشدگان توسط دولت چه بود؟ و آیا در ادامه برای پیگیری مسائل و مشکلات خانواده کشتهشدگان اقدامی صورت گرفته است؟
حوادث دیماه چندوجهی و قدری عجیب و غریب نیز بود، بستر اعتراضات ابتدایی بر حق بود که دولت و حاکمیت نیز آنرا میپذیرد. قیمت ارز رشد لحظهای داشت که اگر بخواهیم به اتفاقات پشت پرده آن نیز کاری نداشته باشیم، به هر حال شرایط سختی را برای بازاریان ایجاد کرده بود، در همان روزهای اول نیز دکتر پزشکیان با اصناف و بازاریان جلسه گذاشتند، حرفهای آنان را شنیدند و به جمعبندیهایی نیز رسیدند، اما همانطور که شما نیز اشاره کردید دشمن در بستر این اعتراضات به حق و اقتصادی، فراخوان ۱۸ و ۱۹ دی را صادر کرد و دیگر روشن شد که سناریوی پشت پرده چه بوده است.
خودشان به صورت علنی اعلام کردند که عوامل موساد در میان جمعیت هستند، اعلام کردند که نگران نباشد کسانی که در میان شما هستند، مسلح هستند و خب، دیدیم که این حوادث ناگوار رقم خورد.
اما نظام و دولت به خود اطمینان داشت، به صراحت تعداد و اسامی کشتهشدگان را اعلام کرد که چه تعداد از معترضان بودند، چه تعداد از نیروهای حافظ امنیت به شهادت رسیدند، چه تعداد تروریست بودند و حتی مردم عادی و بعضا رهگذر که در این حوادث کشته شدند. پیش از این، رقمهای نجومی و عجیب و غریبی از ۱۰۰ هزار و ۶۰ هزار و ۵۰ هزار نفر را اعلام میکردند، دروغی که خودشان هم باورشان شده بود.
این موضوع نخستین بار در جلسه شورای معاونان دفتر رئیسجمهور مطرح و گزارش آن به آقای رئیسجمهور ارایه شد، ایشان استقبال کردند و دستور ویژهای صادر کردند که حتما این کار انجام شود. پس از آن موضوع در شورای عالی امنیت ملی و احتمالا رهبر شهید انقلاب اسلامی مطرح شد، موضوعی نبود که بتوان آنرا پنهان کرد، نظام نیز قصد شفافسازی داشت، حادثه بزرگی بود و باید شفافسازی صورت میگرفت.
این بود که موضوع به اصطلاح اعلام اسامی با کد ملی، آغاز و پیگیری و منتشر شد، پس از آن نیز اعلام شد که اگر کسی ادعایی غیر از این دارد به همراه کدملی اعلام کند که دستگاههای ذیربط راستیآزمایی کنند. بعد از شفافسازی، آنها نیز آرام آرام کوتاه آمدند و به همین عددی که دولت و نظام اعلام کرد، رسیدند.
حادثه تلخی بود، بسیاری بیگناه کشته شدند، بسیاری از مردم توسط عوامل مخرب و تروریستها به شهادت رسیدند، تفکیک بین شهدا و تروریستها مشکل بود اما به مرور روشن شد، موضوع در دستور کار نهادهای مسئول قرار گرفت، به تکتک پروندهها رسیدگی شد، با خانوادهها صحبت شد، برای خانوادهها اثبات شد، بسیاری از آنان ادغان میکردند که فرزند، همسر و عضو خانوادهشان فرد سیاسی نبوده، عابری بودند و توسط ضدانقلاب مورد اصابت قرار گرفتند. بررسی اصابتها نیز نشان میداد که بسیاری از آنها از فاصله بسیار نزدیک و با سلاحهای غیرمتعارف انجام شده است.
بسیاری از شهدا نیز از ماموران حافظ امنیت، نیروهای انتظامی و بسیج بودند. شفافیت الحمدلله در این مورد نیز جواب داد و دیدیم که نتایج خوبی نیز داشت و دست دروغگویان آن طرف رو شد.
ایرانیان خارج از کشور در جریان و پس از ۲ جنگ، با موضوع محوری «جناح ایران» همراهی کردند؛ دولت نیز از روز نخست موضوع «بازگشت ایرانیان خارج از کشور» را به عنوان یکی از برنامههای خود مطرح کرده است. طی سال گذشته به ویژه در دوران جنگ ۱۲ روزه و جنگ ۴۰ روزه شاهد حمایت تمام قد بخش اعظمی از ایرانیان خارج از کشور از وطن و ایران بودیم، بسیاری از آنان بیانیه صادر کردند، تجمع برگزار کردند و به اشکال مختلف حمایت خود را از سرزمین مادری اعلام کردند. آیا از سوی دولت تدبیری برای بازگشت ایرانیان خارج از کشور و استفاده از ظرفیت نخبگان خارجنشین اندیشیده شده است؟
ایرانیان خارج از کشور با حمایت و تضمین آقای رئیسجمهور به کشور بازگردند
به عنوان کسی که سالها دیپلمات بوده و با ایرانیان خارج از کشور مواجهه داشتهام، عرض میکنم که اکثر ایرانیان مقیم خارج (بجز یک اقلیت پر سروصدا و مریض واجبالمطب) انسانهایی وطندوست، آزاده، فرهیخته و باسواد هستند.
سخن شما را تایید میکنم که ایرانیان مقیم خارج (بجز یک اقلیت خاص) در جریان ۲ جنگ اخیر گل کاشتند؛ وطنپرستی را در عمل معنا کردند، علیرغم اینکه ممکن بود برایشان مشکلات زیادی (از سوی همین فارسیزبانان، نمیگویم ایرانیان) ایجاد شود، پرچم جمهوری اسلامی ایران را بالا بردند و از کشور خود دفاع کردند.
دولت اکثر ایرانیان خارج از کشور را وطندوست و فرهیخته میداند، کسانی که به کشور و سرزمین آبا و اجدادی خود عشق میورزند. به هر حال بحث بازگشت ایرانیان خارج از کشور توسط دکتر پزشکیان با قوت و قدرت در حال پیگیری است، تا بتوانیم از ظرفیت آنان استفاده کنیم. ایشان در تمام سفرهای خارجی ایشان مایل هستند که دیداری با ایرانیان مقیم آن کشور داشته باشند و با آنان ارتباط برقرار کنند.
درهای ایران به روی صاحبخانههای خود باز است
سال گذشته در سفر به نیویورک برای حضور در مجمع عمومی سازمان ملل متحد، دکتر پزشکیان با دکتر کدیور به صورت حضوری صحبت کردند، ایشان نیز از سر دلسوزی نکات و انتقاداتی را مطرح و راهکارهایی نیز ارایه کردند، دکتر پزشکیان نیز از استقبال کردند. همچنین دکتر سروش نیز در گفتوگویی تصویری با رئیسجمهور صحبت کردند، ایشان مقاومت ملت ایران و شجاعت رئیسجمهور را تحسین کردند، از رهبری نظام دفاع کردند و از مواضع جمهوری اسلامی ایران نیز حمایت کردند، رئیسجمهور پزشکیان نیز نکات و راهحلهای ایشان را شنیدند و به صورت متقابل از ایشان قدردانی و تشکر کردند.
به هر حال درهای این کشور به روی صاحبخانههای خود باز است. رئیسجمهور در خصوص بازگشت ایرانیان خارج از کشور با رهبر شهید انقلاب و نهادهای ذیربط صحبت کردند. هرکس که تصمیم بگیرد به کشور بازگردد - بجز گروهی که در ترورهای دهه ۶۰ مشارکت داشتند، بمبگذاری کردند و البته خودشان هم پایشان را در این آب و خاک نمیگذارند و ما هم آنان را ایرانی نمیدانیم، کسی که با دشمن همپیاله و دشمن شده و منویات و نظرات آنان را اجرا کرده است، ایرانی نیست- آمار دقیقی ندارم اما بیش از ۹۰ تا ۹۵ درصد ایرانیان خارج از کشور اینگونه نیستند، همه ما در خانه و محل کار و در گفتوگوهای خود انتقاداتی میکنیم، راهحل میدهیم، ایرانی که وطن خود را دوست داشته باشد، سرنوشت خود و فرزندان خود را دوست دارند، حتی اگر حرفی زده باشند، به فکر اصلاح هستند.
تا جایی که اطلاع دارم، بجز کسانی که تخلفاتی از آن دست داشتهاند، اکثریت قاطع ایرانیان خارج از کشور میتوانند با حمایت و تضمین آقای رئیسجمهور به کشور خود بازگردند، تا هر زمان دلشان خواست بمانند و راحت رفت و آمد کنند.
به حضور سال گذشته رئیسجمهور در مجمع عمومی سازمان ملل متحد اشاره کردید؛ با توجه به شرایط فعلی حاکم بر روابط ایران و آمریکا و جنگ اخیر، آیا این سفر امسال نیز انجام خواهد شد؟
آمریکا برای حضور هیات ایرانی در مجمع عمومی سازمان ملل شروطی گذاشته است
یکی از مشکلاتی که با ایالات متحده داریم، سوء استفاده از موقعیت میزبانی مقر سازمان ملل متحد است. طبق موازین و حقوق بینالملل، آنها موظف هستند که تسهیلاتی برای حضور اعضای سازمانهای بینالمللی فراهم کنند، نه سفر دوجانبه است و نه ارتباطی به آنان دارند اما متاسفانه از موقعیت میزبانی خود سوءاستفاده میکنند، اخیرا شاهد بودیم که شروطی گذاشتهاند که به هیچ وجه مسموع و قانونی نیست و بدعتگذاری جدیدی است. در حال جمعبندی هستیم که آیا شرکت کنیم یا نه، و اگر شرکت کنیم در چه سطحی و با چه تعدادی باشد.
امیدوارم که آمریکاییها دست از سوءاستفاده از میزبانی مقر سازمان ملل متحد بردارند و مباحث را با هم قاطی نکنند، این سفر، سفر به آمریکا نیست؛ سفر به مقر سازمان ملل متحد است، آنان موظف هستند تسهیلات لازم برای حضور اعضای سازمان ملل متحد را فراهم کنند.
در حال بررسی هستیم، تضییقاتی که دارند فعلاً در حد حرف است، اگه قرار باشد اجرایی شود، احتمالا باید تجدیدنظر کرد.
برخی ویژگیهای شخصیتی دکتر پزشکیان با انتقاداتی مواجه میشود؛ از نظر بعضی، رئیسجمهور گاهی برخی (به اصلاح رازهای مگو را میگوید) مثل ضربهای که حملات اسرائیلی-آمریکایی به پتروشیمیهای کشور وارد شد؛ این ویژگی رئیسجمهور را چطور ارزیابی میکنید؟
یکی از موهبتهای ملت ما، صداقت و شفافیت رئیسجمهور پزشکیان است که با شخصیت ایشان درآمیخته است؛ این موضوع را نه به عنوان یکی از اعضای دفتر رئیسجمهور بلکه به عنوان یک ناظر بیرونی عرض میکنم و حتی اگر در دولت هم نبودم بر آن باور داشتم. مردم از آقای دکتر پزشکیان دروغ نمیشنوند، حتی حاضر نیستند موضوعی که در آن احتمال شائبه میرود را بیان کنند، از کسانی که میخواهند رئیسجمهور خود را سانسور کند، تعجب میکنم.
اگر روندهای جهانی را رصد کنید، امروز عصر شفافیت است، سیاستورزی مدرن اقتضا میکند که با شهروندان خود صادق و شفاف باشید. البته مصالح ملی و مسائلی هست که به آن آگاهند، اما آنچه دشمن میداند، ما هم میدانیم، آیا مردم نامحرم هستند؟ چرا به مردم نگوییم که خود را آماده کنند، ذهنشان آماده شود تا زندگی خود را براساس آن واقعیت تطبیق دهند، چرا رویا بفروشیم؟ دکتر پزشکیان نه دروغ میگوید و نه رویا میفروشد. ایشان هم میدانند که جز راست نباید گفت، هر راست نشاید گفت. ایشان حرفهای بسیاری دارد که نمیگوید، راست هم هست اما به واسطه منافع ملی نمیگوید.
انتهای پیام/