عبور از محدودیت با کلید «وفاق»

سعید نورمحمدی، عضو شورای مرکزی حزب ندای ایرانیان: اینترنت در دنیای امروز، نه یک ابزار فانتزی و نه صرفاً فضایی برای سرگرمی، بلکه زیرساخت حیاتیِ زیست‌معمولی مردم است. از خرید نان گرفته تا آموزش و کسب‌وکارهای خرد، همه به این شبکه جهانی پیوند خورده‌اند. گره‌ای که در ماه‌های اخیر به بهانه شرایط کشور بر فضای مجازی زده شد، اقتصاد دیجیتال را به کما برد. این وضعیت البته با تدبیر دولت و تشکیل ستاد ویژه راهبردی فضای مجازی بهبود یافت و تغییر کرد. تغییری که ریشه در یک کلمه کلیدی دارد. «وفاق». باید پذیرفت که مسائل پیچیده و چندوجهی جامعه (مانند اینترنت) با دستورات یک‌جانبه و بخشنامه‌های تحکمی حل نمی‌شوند. دولت چهاردهم با درک همین واقعیت، از ابتدای روی کار آمدن به جای تقابل، مسیر گفت‌وگو را در درون ساختار حکمرانی برگزیده است. تشکیل «ستاد ویژه ساماندهی وضعیت اینترنت» به مسئولیت معاون اول رئیس‌جمهور که در بین جریانات سیاسی به عنوان شخصیتی متین و قابل احترام شناخته می‌‌شود، پیاده‌سازی مدل حکمرانی است که از آن به عنوان حکمرانی مشارکتی یاد می‌‌شود. در واقع، دولت به جای اینکه به تنهایی به جنگ صخره‌های سخت برود، یک «میز مشترک» چیده تا دغدغه‌های امنیتی، ضرورت‌های اقتصادی و مطالبات جدی جامعه را کنار هم بنشاند و به یک نقطه بهینه و تعادل برسد. این را می‌‌توان همان دیپلماسی داخلی دانست که مدت‌ها جایش در تصمیم‌گیری‌های کلان کشور و در میدان درگیری‌های جریانات سیاسی کشور خالی بوده است. حضور نمایندگان نهادهای مختلف در این ستاد و خروجی مصوبات اخیر آن را می‌‌توان نشان‌دهنده یک چرخش پارادایم دانست. به نظر می‌رسد دولت توانسته با زبان استدلال و منطق، دیگر نهادها را نسبت به یک حقیقت ساده اما تلخ قانع کند. اینکه هزینه‌های گزاف فیلترینگ و بازار سیاه فیلترشکن‌ها نه‌تنها امنیت ایجاد نکرده، بلکه کارآمدی را هم از بین برده است. حالا می‌توان گفت  که وفاق مد نظر رئیس جمهوری، یک ثمره شیرین و ملموس خود را به سفره و زندگی مردم آورده است. اگرچه این تنها ثمره وفاق برای زندگی شهروندان نبوده است و می‌‌توان به موارد دیگری در مدت روی کار آمدن دولت اشاره کرد. مواردی که اگر شرایط جنگی به کشور تحمیل نشده بود، می‌‌توانست بیشتر هم باشد. باز شدن این فضا، دو اثر فوری و حیاتی در کشور خواهد داشت. اول، بازسازی آن «اعتمادِ» ترک‌خورده است. وقتی شهروندان احساس کنند صدایشان شنیده شده و دولت برای رفع محدودیت‌های غیرضروری پای کار است، سرمایه اجتماعی به سمت ترمیم شدن حرکت می‌کند. دوم، بازگشت ثبات به اقتصادی است که زیر فشار نوسانات ترافیکی و هزینه‌های جانبی فیلترینگ، نفس‌بر شده بود. اینکه قفل اینترنت بین‌الملل با تدبیر دولت باز شد، فقط پیروزی یک جناح یا یک دولت نیست؛ این پیروزی «منطق گفت‌وگو» بر «دیوار اصرار بر محدودیت» است. دولت چهاردهم با مدیریت این پرونده نشان داد که می‌توان سخت‌ترین گره‌ها را نه با دندان، بلکه با دست‌های به هم پیوسته باز کرد. این «امید» است که دوباره در رگ‌های جامعه جریان پیدا می‌کند. ثابت می‌شود که وفاق، نه یک شعار برای ایام انتخابات، بلکه تنها راه ماندگار برای حل دردهای مزمن این سرزمین است.