چرا پول، خانوادهها را به فرزند دوم ترغیب نمیکند؟
گفتوگویی با عنوان «نسلی که تنها بزرگ میشود جامعه ای که پیر میشود» در شماره امروز روزنامه ایران منتشر شد.
بخشی از این گفتوگو را در ادامه بخوانید:
سیاستگذاران در سالهای اخیر تلاش کردهاند با بستههای حمایتی، وامهای فرزندآوری و مشوقهای مالی، مسیر را معکوس کنند. اما آیا پول به تنهایی میتواند امنیت عاطفی و ثبات اقتصادی لازم را برای آوردن فرزند دوم و سوم فراهم کند؟
به گفته مصطفی آبروشن، جامعهشناس و استاد دانشگاه، تجربیات جهانی نشان میدهد در کشورهایی با شرایط مشابه ایران (مانند کره جنوبی یا ژاپن)، سیاستهای مالی شکست خوردهاند.
مردم بیش از آنکه به کمکهای مقطعی نیاز داشته باشند، به «احساس ثبات» نیاز دارند. تا زمانی که شرایط دستنیافتنی باشد، خانوادهها ترجیح میدهند «تکفرزندی» را بهعنوان استراتژی بقا انتخاب کنند. او میگوید:«ایران در حال رسیدن به «پایان دوره پنجره جمعیتی» است؛ دورهای که در آن بیشترین سهم جمعیت در سنین کار و فعالیت قرار داشتند.
ما در حال از دست دادن این فرصت طلایی هستیم. گزارشهای جمعیتی نشان میدهد اگر سیاستهای کلان کشور تغییر نکند، تا کمتر از سه دهه دیگر، ایران یکی از پیرترین کشورهای جهان خواهد بود. تکفرزندی فقط یک سبک زندگی نیست؛ پیامد ناگزیر بیثباتیهای اقتصادی و تغییرات هویتی است.» آبروشن با بیان اینکه تکفرزندی فقط یک تصمیم خانوادگی نیست، بلکه بر آینده جامعه نیز اثر میگذارد، میگوید:«دولتها باید با احترام به انتخاب خانوادهها، با کاهش هزینههای فرزندآوری، حمایت از والدین، ایجاد امنیت شغلی، تأمین مسکن و گسترش خدمات رفاهی، شرایطی فراهم کنند که خانوادههایی که تمایل دارند بیش از یک فرزند داشته باشند، بتوانند این تصمیم را با آسودگی بیشتری عملی کنند.
برای گذار از این مسیر، نیاز به یک بازنگری عمیق در ساختار اجتماعی و اقتصادی داریم. خانواده ایرانی امروز بیش از هر زمان دیگری نیاز دارد به آینده امیدوار باشد تا بتواند نسل آینده را برای این خاک تربیت کند. بدون سرمایهگذاری روی «امید»، ارقام جمعیتی همچنان رو به سقوط خواهند بود و پیری، سنگینتر از همیشه بر سقف این سرزمین سایه خواهد افکند.»
انتهای پیام/
