طرح مقابله با نفوذ زیر تیغ انتقاد اعضای کمیسیون امنیت ملی
گزارشی با عنوان «طرح مقابله با نفوذ؛ از ابهام حقوقی تا تلاش برای اصلاح» در شماره امروز روزنامه ایران منتشر شد.
بخشی از این گزارش را در ادامه بخوانید:
طرح مقابله با نفوذ اگر چه به هر دلیل توانست رأی موافق اکثریت نمایندگان را برای کلیات با خود همراه کند؛ اما در مقام جزئیات حتی در میان اعضای کمیسیون امنیت ملی نیز مخالفان جدی دارد.
از جمله این مخالفان، یکی احمد بخشایش اردستانی است که هم نظر با دولت و کارشناسان حقوقی معتقد است طرح مقابله با نفوذ به دلیل مباحث حقوقی و جزایی مطرح در آن باید در کمیسیون حقوقی و قضایی مجلس تدوین و ارائه میشد. بخشایش اردستانی در این باره به «ایران» میگوید: «من در کمیسیون امنیت ملی، علوم سیاسی و روابط بینالملل بلدم، حقوق بلد نیستم. هر کسی باید کار خودش را انجام بدهد. بویژه وقتی قرار است جرمی تعریف و متناسب با آن کیفری تعیین شود.»
این نماینده عضو کمیسیون امنیت ملی البته مستند به وقوع سه جنگ در بازه زمانی یکساله و همچنان قرار داشتن ایران در مظان تجاوز و تعدی دشمن مقابله با نفوذ را ضروری میداند و میگوید: «یکی از نقاط ضعف ما در این جنگها میزان نفوذی است که در دستگاههای اداری و کشوری میتواند وجود داشته باشد. بالاخره همه چیز که تکنولوژی نیست. افرادی ممکن است اطلاعاتی را به دشمن منتقل کنند که مصداق جرم جاسوسی است یا ممکن است محاسبههای اشتباهی را به مقامهای تصمیمگیرنده بدهند تا تصمیمهای اشتباهی گرفته شود که این مصداق نفوذ است.»
احمد بخشایش در عین حال با بیان اینکه در بعضی دیگر از کشورها مثل انگلیس، آلمان و آمریکا هم قوانین مقابله با نفوذ هست اما در آن قوانین به دنبال جلوگیری از نفوذ در جریان انتخابات و اثرگذاری خارجی و مجازی بر انتخابات هستند؛ گرتهبرداری و رو نویسی از روی آن قوانین را عامل بخشی از مشکلات موجود در طرح مقابله با نفوذ میداند و درباره دیگر مشکلات این طرح بویژه در صورت تبدیل شدن به قانون به «ایران» میگوید: «مهمترین مشکل این طرح این است که به نحو غیر ضروری فضای جامعه را تنگ و بسته میکند و بویژه هنرمندان و دانشگاهیان را تحت کنترلها و محدودیتهای بیهوده قرار میدهد که این سبب باز ماندن کشور از روند رشد و توسعه میشود. اینکه با وجود تأکید رهبر شهیدمان نسبت به توسعه علمی کشور اساتید دانشگاه و نخبگانمان را برای یک همکاری علمی یا نوشتن مقاله در مضیقه و مظان اتهام قرار دهیم حال آنکه اصولاً این لایه از افراد جامعه دسترسی قابل اعتنایی برای نفوذ ندارند واقعاً جای بحث دارد.» این نماینده عضو کمیسیون ملی در عین حال معتقد است: «جاسوسی با نفوذ متفاوت است. در لایه میانی افراد جامعه ممکن است فردی به طمع پول اطلاعاتی بدهد و جاسوسی کند اما برای ارتکاب به نفوذ باید در میان مقامات بالا نفوذ و رفت و آمد داشته باشد.»
بخشایش طرح مقابله با نفوذ را با طرحهایی مانند طرح عفاف و حجاب یا سامانه علاج که برای معرفی مخالفان و منتقدان مقیم خارج کشور از سوی جریانی نامشخص تأسیس و تبلیغ شد اما به سرعت احتمالاً با دستور مقامات از دسترس خارج شد، مقایسه میکند و میگوید: «چنین طرحها و قوانینی در صورت برخوردار نبودن از پیشینه کارشناسی، در میان عموم مردم پذیرفته نشده و فقط سبب ایجاد دوقطبی در جامعه و مستمسک برچسب زنی و انتقامجویی افراد از یکدیگر خواهد شد.»
انتهای پیام/
