مژده الفت مترجم پاسخ داد؛

چرا ۱۳ روایت «قصه‌های بابا» ترجمه نشد؟

فرهنگ

167743
چرا ۱۳ روایت «قصه‌های بابا» ترجمه نشد؟

گفت‌وگویی با عنوان «عبور از دلتنگی با خاطرات» در شماره امروز روزنامه ایران منتشر شد.

  بخشی از این گفت‌وگو را در ادامه بخوانید:

 

مژده الفت، مترجم، درباره ترجمه «قصه‌های بابا» و دیگر ترجمه‌هایش با خبرنگار «ایران» به گفت‌وگو نشست.

 

 چه عاملی دلیل انتخاب کتاب «قصه‌های بابا» برای ترجمه شد و چرا  از ۲۰ جستاری که در نسخه اصلی کتاب آمده است، صرفاً ۷ جستار را برای ترجمه انتخاب کردید؟
 

راستش من به خواندن خاطرات نویسندگان و هنرمندان خیلی علاقه‌مندم. برایم جالب است که ببینم نویسنده محبوبم چطور زندگی کرده، در چه سبک خانواده‌ای بزرگ شده، چه مشکلاتی داشته و... از طرفی رابطه والدین و فرزندان هم برایم مهم و جالب است چون طبعاً خانواده نقش بسیار مهمی در زندگی همه ما دارد و وقتی گروهی از هنرمندان در این خصوص مطلبی می‌نویسند می‌تواند خواندنی باشد و چه بسا مخاطب با خواندن این کتاب به مرور خاطراتش با پدرش بپردازد و نکاتی را کشف کند که پیش‌تر به آنها توجه نکرده؛ چرا که هر کتاب فرصتی است برای اندیشیدن دوباره.

روزی که کتاب «قصه‌های بابا» را دیدم، فکر کردم حتماً باید بخوانمش. آن موقع اصلاً در فکر ترجمه‌اش نبودم. فقط دوست داشتم ببینم نویسندگان و هنرمندانی که به لطف کارم یا همسایگی با ترکیه می‌شناسم‌شان درباره پدرهایشان چه گفته‌اند. چند سال بعد از خواندن کتاب بود که تصمیم گرفتم ترجمه‌اش کنم و دوباره خواندمش. اما چرا فقط ۷ خاطره را انتخاب کردم؟ راستش چند دلیل داشت؛ اولاً ترجیح دادم تمرکزم را روی خاطرات نویسنده‌ها بگذارم، چون در این کتاب تنوع روایت‌ها زیاد است و راوی‌ها از طراح لباس و معمار هستند تا موسیقیدان و عکاس.

(البته در بین این ۷ روایت، از چهره‌هایی به‌ غیر از نویسنده‌ها هم انتخاب شده ولی این صرفاً به خاطر جذابیتش برای خودم بوده است.) ثانیاً فکر کردم بعضی از خاطرات نمی‌تواند برای مخاطب ایرانی جذاب باشد چون ارجاعات زیادی به فیلم‌ها و کتاب‌ها و مکان‌های ترکیه دارد که ممکن است برای خواننده ایرانی حوصله‌سربر باشد. در ضمن دو نفر از راویانی که خاطرات‌شان را انتخاب کرده‌ام (یکتا کوپان و مینه سوئوت) نویسندگانی هستند که کتاب‌های‌شان را ترجمه کرده‌ام و فکر کردم شاید این آشنایی برای مخاطب جذاب باشد. در نهایت این نکته در پس ذهنم بود که اگر کتاب حاضر نظر خواننده‌ها را جلب کند و ناشر هم تمایل داشته باشد، می‌توان در ادامه بخشی دیگر از خاطرات را هم ترجمه و منتشر کرد. آن‌ وقت کتاب دوم «قصه‌های بابا» را خواهیم داشت!


انتهای پیام/
دیدگاه ها