پدرهای «قصه‌های بابا» چقدر شبیه پدر ما هستند؟

بخشی از این گفت‌وگو را در ادامه بخوانید:

مژده الفت، مترجم، درباره ترجمه «قصه‌های بابا» و دیگر ترجمه‌هایش با خبرنگار «ایران» به گفت‌وگو نشست.

 نگاهی که در این جستارها متوجه نقش و جایگاه پدر شده، چقدر به فرهنگ ایرانی و نگاه ما شباهت دارد؟ در مطالعه جستارهای این کتاب، امکانی برای همذات‌پنداری با شخصیت‌ها یا زندگی راویان وجود دارد؟

من شباهت‌های زیادی می‌بینم. وقتی راوی از سختگیری پدرش حرف می‌زند، فکر می‌کنم چنین پدری نه در ایران، بلکه لابد در همه‌ جای دنیا وجود دارد. پدرانی که دلرحم، اما گاهی تندخو هستند. یا وقتی راوی می‌گوید می‌داند پدرش خیلی دوستش داشته اما همیشه مرز و فاصله‌ای بین‌شان بوده و پدر عادت نداشته دست نوازش به سر فرزندش بکشد، شخصیت اینچنین پدری کاملاً برایمان آشنا و ملموس است. پدری که مدام با فرزندش جر و بحث می‌کند همان‌قدر آشناست که پدری که با فرزندش دوست است و او را حمایت و راهنمایی می‌کند. به نظرم هیچ‌یک از پدران این کتاب برایمان بیگانه نیستند و باور دارم هر کسی که کتاب را بخواند، حتماً وجهی از شخصیت پدرش یا گوشه‌ای از خاطرات خودش با او را در کتاب خواهد یافت.