تهران نباید صحنه نیویورک را خالی کند
امسال مجمع عمومی سازمان ملل در شرایطی برگزار میشود که حضور رئیسجمهوری ایران، همانند بسیاری از دورههای گذشته میتواند کارکردی دیپلماتیک و راهبردی داشته باشد.
علیاکبر فرازی، دیپلمات پیشین ایران در اروپا: در شرایط حساس کنونی، سفر مسعود پزشکیان به نیویورک و سخنرانی او در مجمع عمومی در کنار دیدارهای دوجانبه و چندجانبه، فرصتی برای بیان مستقیم مواضع جمهوری اسلامی ایران در عالیترین سطح است.
در چنین شرایطی، توصیه به عدم حضور، اهمیت این تریبون و کارکرد آن در عرصه بینالمللی را نادیده میگیرد. ایران اکنون با موج گستردهای از روایتسازیهای غربی واسرائیلی مواجه است که تلاش میکند مسئولیت تحولات اخیر و تبعات ناشی از وضعیت تنگه هرمز را متوجه ایران کند.
در چنین فضایی، غیبت ایران به معنای واگذاری میدان روایتسازیها به طرف مقابل است. حضور در مجمع عمومی فرصتی برای تبیین این موضع است که ایران، آغازگر بحران نبوده، بلکه مورد حمله و تجاوز قرار گرفته و در شرایطی که جامعه بینالملل در برابر تجاوز سکوت کرده، از تمامیت ارضی و منافع ملی خود دفاع میکند.
درباره تنگه هرمز نیز ایران میتواند تصریح کند که اگر کشورهایی از پیامدهای این وضعیت متضرر شدهاند، منشأ این زیان را باید در اقدامات کشورهای مهاجم جستوجو کرد، نه در کشوری که خود قربانی تجاوز است.
اهمیت سفر پزشکیان را باید در این واقعیت دید که در شرایطی که رقابت بر سر تبیین تحولات به اندازه خود تحولات اهمیت یافته است، حضور ایران در نیویورک امکان استفاده از تریبون رسمی جهانی برای بیان مستقیم مواضع کشور و جلوگیری از فضاسازی طرف مقابل را فراهم میکند.
در چنین فضایی لازم است که رئیسجمهوری با یک مأموریت روشن از تهران عازم نیویورک شود؛ به این معنا که نقطه آغاز گفتوگو، اهداف و نقطه مطلوب پایان مسیر از پیش در داخل تعیین شده باشد.
همچنین لازم است همه جریانهای سیاسی داخل در طول حضور رئیسجمهوری در نیویورک از این مأموریت حمایت کنند تا اختلافنظرهای داخلی به کارشکنی در روند دیپلماسی تبدیل نشود و رئیسجمهوری بتواند با پشتوانه سیاسی کافی مواضع ایران را تشریح کند.
در نهایت، مدیریت محرمانگی در دیپلماسی نیز اهمیت ویژهای دارد. باید در نظر داشت که برخی کشورها ممکن است از کاهش تنش ایران و آمریکا یا پایان جنگ استقبال نکنند و منافع خود را در استمرار خصومت ببینند. ازاین رو، حتی در روابط با کشورهای دوست، لازم است همه جزئیات مذاکرات و مواضع کشورمان بهصورت عمومی مطرح نشود. حفظ سطحی از محرمانگی میتواند آسیبپذیری دیپلماسی ایران را کاهش دهد و امکان مانور بیشتری برای پیشبرد اهداف مذاکراتی فراهم کند. در کنار ملاحظات سیاسی سفر، مدیریت دقیق جزئیات رفتاری و اجرایی هیأت ایرانی نیز اهمیت ویژهای دارد.
حضور فعال تشریفات وزارت امور خارجه برای توجیه اعضای هیأت درباره ظرایف مواجهه با هیأتها ضروری است. همچنین با توجه به حساسیت و رصد شدیدتر هیأت ایرانی لازم است رفتوآمد اعضا کاملاً مدیریت شده و به مسیرهای رسمی محدود باشد تا از هرگونه حاشیهسازی و بهرهبرداری رسانهای از تصاویر یا رفتارهای اعضای هیأت همراه جلوگیری شود.
انتهای پیام/