شلیک به منظومه جنگ شناختی دشمن
در عصر آشوبهایی که آمریکا و رژیم صهیونیستی مولد آن در جهان امروز هستند، سرنوشت منازعات بنیادین پیش از آنکه در میدانهای باروت و آتش تعیینتکلیف شوند، در لایههای پنهانِ «جنگ ادراکی» رقم میخورند.
محمدعلی امانی، دبیرکل حزب مؤتلفه اسلامی: جبهه استکبار دهههاست با بهرهگیری از انحصار رسانهای و شبکهسازی پیچیده تبلیغاتی، به دنبال مهندسی معکوس حقیقت و تثبیت گزارههای جعلی علیه جمهوری اسلامی ایران است؛ راهبردی که هدف غایی آن، مسخ هویت ملی، منزویسازی ساختاری و محرومکردن ملت ایران از حق روایتگری در صحنه بینالملل تعریف شده است. در چنین مختصات خطیری، تریبون مجمع عمومی سازمان ملل متحد صرفاً یک نشستگاه دیپلماتیک نیست، بلکه کانون تقابل روایتها و بزنگاه رویارویی با هژمونی شناختی غرب به شمار میرود.
نطق اخیر ریاست محترم جمهوری در این آوردگاه جهانی، مصداق عینی یک کنش اعتقادی، تمدنی، هوشمندانه و واجد وزن راهبردی و گفتمانی بود. آنچه در نیویورک طنینانداز شد، صدایی منبعث از عقبهای ریشهدار بود که معادلات تحمیلی جریان سلطه را برهم زد. سخنرانی دکتر پزشکیان فراتر از قالبهای متصلب و محافظهکارانه دیپلماسی کلاسیک، مستقیماً کانون فرماندهی و «ماشین جعل ادراک» دشمن را نشانه رفت.
این کلام شجاعانه در یکی از سرنوشتسازترین مقاطع تاریخی، پرده از استانداردهای دوگانه مدعیان دروغین نظم جهانی برداشت و چارچوبهای پوشالی تبلیغات ضد ایرانی غرب را در پیشگاه افکار عمومی جهان فرو ریخت.
نقطه عطف این کنشگری فعال، ترسیم تابلویی جامع، دقیق و چندبعدی از واقعیت ایران امروز بود؛ تابلویی که در چند مؤلفه کلیدی به گونهای همافزا به تصویر کشیده شد: آگاهیِ عمیق نسبت به روندهای جهانی و تلههای راهبردی حریف، اقتدار برآمده از اراده ملی، تسلیمناپذیریِ خللناپذیر در مواجهه با فشار حداکثری دشمن و در نهایت مظلومیتی مقتدرانه که نه تنها بوی انفعال نمیدهد، بلکه نشان از حقانیت تاریخی ملتی متدین، متعهد و مقاوم دارد. طرح هوشمندانه این اضلاع نشان داد که حقطلبی مردم ایران، واکنشی احساسی نیست، بلکه مبتنی بر عقلانیت انقلابی و پایبندی به اصول بنیادین انسانی است.
این حضور و سخنرانی تأثیرگذار اثبات کرد که هرگاه دیپلماسی رسمی در بطن گفتمان مقاومت و در مجرای جهاد تبیین تبلور تام پیدا کند، به یک «پیروزی تمامعیار» در جنگ ترکیبی مبدل میشود. نطق رئیسجمهوری کشورمان نشان داد که انحصار روایتگری دشمن مطلق نیست، بلکه میتوان با زبانی مستدل، صلابتی تمدنی و موضعی تهاجمی، حصار سنگین امپراطوری دروغ را شکافت و صدای غرورانگیز ملتی استوار و سربلند را به گوش نخبگان و افکار عمومی حقیقتجوی جهان رساند.
انتهای پیام/