فرصت دموکرات‌هابرای پایان دادن به جنگ ایران
دموکرات‌های آمریکا که مخالفت با جنگ دونالد ترامپ علیه ایران را به یکی از محورهای رقابت‌های انتخاباتی تبدیل کرده‌اند، اکنون با آزمونی عملی روبه‌رو هستند: آیا حاضرند برای متوقف کردن جنگ، از ابزارهای مالی کنگره استفاده کنند و حتی خطر تعطیلی دولت فدرال را بپذیرند؟ با وجود ماه‌ها تلاش برای محدود کردن اختیارات جنگی رئیس‌جمهور، تاکنون اقدامات دموکرات‌ها دستاورد ملموسی نداشته و دولت ترامپ مصوبات محدودکننده کنگره را نادیده گرفته است.
ایران آنلاین:از آغاز جنگ در ۲۸ فوریه، مخالفان جنگ در کنگره عمدتاً بر قطعنامه‌های مبتنی بر قانون اختیارات جنگی سال ۱۹۷۳ تکیه کرده‌اند؛ قانونی که قدرت رئیس‌جمهور برای ادامه جنگ بدون تأیید کنگره را محدود می‌کند. دموکرات‌ها و شماری از جمهوری‌خواهان مخالف جنگ در ماه ژوئن توانستند قطعنامه‌ای را در هر دو مجلس به تصویب برسانند، اما دولت با زیر سؤال بردن قانون اساسی بودن این محدودیت‌ها، از اجرای آن خودداری کرد. این تجربه نشان داده است که تصویب قطعنامه به‌تنهایی برای تغییر رفتار قوه مجریه کافی نیست و ابزارهای اجرایی مؤثرتری لازم است.
یکی از مهم‌ترین فرصت‌ها در یازدهم دسامبر، هم‌زمان با پایان اعتبار مصوبه موقت تأمین مالی دولت، فراهم می‌شود. دموکرات‌ها می‌توانند تمدید بودجه را به ممنوعیت استفاده از منابع فدرال برای جنگ ایران مشروط کنند. در صورت نرسیدن توافق به تصویب هر دو مجلس، دولت تعطیل خواهد شد. چنین رویکردی اهرم فشار قابل‌توجهی ایجاد می‌کند، اما هزینه سیاسی و اقتصادی آن نیز بالاست. رهبران دموکرات تاکنون روشن نکرده‌اند که تا چه اندازه برای استفاده از این اهرم آمادگی دارند و اختلاف دیدگاه درون حزب، تصمیم‌گیری را دشوارتر می‌کند.
فرصت دیگر، لایحه سالانه اختیارات و بودجه دفاعی است. این طرح از قوانین ضروری برای اداره دولت به شمار می‌رود و مخالفت با تصویب آن می‌تواند به دموکرات‌های سنا قدرت چانه‌زنی بدهد. آنان می‌توانند تصویب بودجه دفاعی را به گنجاندن محدودیت‌های مؤثر بر ادامه جنگ مشروط کنند یا در صورت حذف چنین محدودیت‌هایی، روند تصویب را متوقف سازند. با این حال، موفقیت این راهبرد احتمالاً به حمایت بخشی از جمهوری‌خواهان نیاز دارد؛ حمایتی که تضمین‌شده نیست. وتوی احتمالی رئیس‌جمهور نیز مانع دیگری خواهد بود.
راه دیگر، ادامه تلاش برای تصویب قطعنامه‌های اختیارات جنگی یا انتظار تا ژانویه است؛ زمانی که دموکرات‌ها امیدوارند کنترل یک یا هر دو مجلس را به دست گیرند. در آن صورت، امکان بیشتری برای نظارت بر عملیات نظامی، تحقیق درباره عملکرد دولت و کنترل هزینه‌های جنگ خواهند داشت، هرچند تغییر ترکیب کنگره به‌تنهایی پایان جنگ را تضمین نمی‌کند.
در نهایت، مسئله اصلی فاصله میان مخالفت سیاسی با جنگ و استفاده واقعی از قدرت قانونی برای متوقف کردن آن است. محدود کردن منابع مالی می‌تواند دولت را به مذاکره با ایران سوق دهد، اما نیازمند پذیرش هزینه‌های سیاسی، انضباط حزبی و احتمالاً همکاری دوحزبی است. اگر دموکرات‌ها حاضر به استفاده از قدرت بودجه‌ای خود نباشند، وعده انتخاباتی پایان جنگ ممکن است به موضعی نمادین محدود بماند./اینترسپت
انتهای پیام/
یکی از مهم‌ترین فرصت‌ها در یازدهم دسامبر، هم‌زمان با پایان اعتبار مصوبه موقت تأمین مالی دولت، فراهم می‌شود. دموکرات‌ها می‌توانند تمدید بودجه را به ممنوعیت استفاده از منابع فدرال برای جنگ ایران مشروط کنند. در صورت نرسیدن توافق به تصویب هر دو مجلس، دولت تعطیل خواهد شد. چنین رویکردی اهرم فشار قابل‌توجهی ایجاد می‌کند، اما هزینه سیاسی و اقتصادی آن نیز بالاست. رهبران دموکرات تاکنون روشن نکرده‌اند که تا چه اندازه برای استفاده از این اهرم آمادگی دارند و اختلاف دیدگاه درون حزب، تصمیم‌گیری را دشوارتر می‌کند.
فرصت دیگر، لایحه سالانه اختیارات و بودجه دفاعی است. این طرح از قوانین ضروری برای اداره دولت به شمار می‌رود و مخالفت با تصویب آن می‌تواند به دموکرات‌های سنا قدرت چانه‌زنی بدهد. آنان می‌توانند تصویب بودجه دفاعی را به گنجاندن محدودیت‌های مؤثر بر ادامه جنگ مشروط کنند یا در صورت حذف چنین محدودیت‌هایی، روند تصویب را متوقف سازند. با این حال، موفقیت این راهبرد احتمالاً به حمایت بخشی از جمهوری‌خواهان نیاز دارد؛ حمایتی که تضمین‌شده نیست. وتوی احتمالی رئیس‌جمهور نیز مانع دیگری خواهد بود.
راه دیگر، ادامه تلاش برای تصویب قطعنامه‌های اختیارات جنگی یا انتظار تا ژانویه است؛ زمانی که دموکرات‌ها امیدوارند کنترل یک یا هر دو مجلس را به دست گیرند. در آن صورت، امکان بیشتری برای نظارت بر عملیات نظامی، تحقیق درباره عملکرد دولت و کنترل هزینه‌های جنگ خواهند داشت، هرچند تغییر ترکیب کنگره به‌تنهایی پایان جنگ را تضمین نمی‌کند.
در نهایت، مسئله اصلی فاصله میان مخالفت سیاسی با جنگ و استفاده واقعی از قدرت قانونی برای متوقف کردن آن است. محدود کردن منابع مالی می‌تواند دولت را به مذاکره با ایران سوق دهد، اما نیازمند پذیرش هزینه‌های سیاسی، انضباط حزبی و احتمالاً همکاری دوحزبی است. اگر دموکرات‌ها حاضر به استفاده از قدرت بودجه‌ای خود نباشند، وعده انتخاباتی پایان جنگ ممکن است به موضعی نمادین محدود بماند./اینترسپت
انتهای پیام/