طرح شش‌ضلعی از زبان نتانیاهو
نتانیاهو در یک نشست با عنوان دکترین امنیت ملی اسرائیل که اخیرا برگزار شده، نقشه‌ای از بلوک بندی جدید بنا به تصور خودش در غرب آسیا و شمال آفریقا به نمایش گذاشت.
محمد محسن فایضی: نتانیاهو در یک نشست با عنوان دکترین امنیت ملی اسرائیل که اخیرا برگزار شده، نقشه‌ای از بلوک بندی جدید بنا به تصور خودش در غرب آسیا و شمال آفریقا به نمایش گذاشت که بهانه یادداشت امروز ماست؛ نقشه‌ای که در آن، اسرائیل و امارات در یک دسته راهبردی با عنوان "اتحاد شش ضلعی اسرائیل-امارات" قرار دارند. البته منظور از شش ضلعی (Hexagon) این نیست که شش عضو داشته باشد، بلکه روابط شبکه ای است. در سوی دیگر، محور شیعی با محوریت ایران و محور سنی با محوریت ترکیه و مجموعه‌ای از بازیگران منطقه‌ای با منافع متفاوت دیده می‌شوند. اهمیت ماجرا صرفاً در خطوط و رنگ‌های این نقشه نیست؛ مسئله، تصویری است که تل‌آویو از آینده مطلوب خود برای منطقه ترسیم می‌کند.
جالب است نقشه ای که نتانیاهو در ارائه اش استفاده و از اصطلاح اتحاد شش ضلعی اسرائیل- امارات وام گرفته، قبلا توسط بنیاد فریدریش ابرت در مه ۲۰۲۶ منتشر شده بود.
رنگ آبی عنوان اتحاد شش ضلعی اسرئیل و امارات و آبی کمرنگ با عنوان دوستان این محور شامل آذربایجان، یونان، هند، بحرین، قبرس، اتیوپی، سومالی لند و یمن جنوبی است.
رنگ سبز محور اتحاد سنی نامگذاری شده که شامل ترکیه، عربستان، مصر، پاکستان و سبز کمرنگ کشورهای دوست اتحاد سنی اند که شامل سودان، اردن، قطر، کویت، سوریه، سومالی است.
رنگ قرمز محور ایران و مقاومت نام گذاری شده که حماس، حزب الله، حشدالشعبی و یمن (حوثی ها) را هم ذیل آن گذاشته و قرمز کمتر که دوستان ایران نامیده هم تنها نام یک کشور است: روسیه!
رنگ زرد که دور برخی مناطق با عنوان ناتو و متحدان غیرناتویی آمریکا کشیده شده شامل کردستان، جنوب سوریه(دروزی ها)، هندوستان و... است.
نتانیاهو پیشتر هم جبهه بندی های دیگری مثل محور خیر براساس کشورهای محور تطبیع یا مدل مسیر آی مک و ... ارائه کرده بود، اما این اولین بار است که تقسیم بندی بر محوریت سه گانه امارات، ترکیه و ایران است.
تغییر جایگاه امارات و البته ایجاد یک جبهه مخالف اسرائیل با نام اتحاد سنی و نگرانی از اتحاد این جبهه با ایران همگی نشان از سرعت تغییرات در منطقه و دگرگونی معادلات پس از 7 اکتبر است. معرفی ترکیه و جریان‌های مرتبط با اخوان‌المسلمین به‌عنوان چالش‌های منطقه‌ای نشان می‌دهد که نگاه تل‌آویو تنها به تقابل با تهران محدود نیست؛ اسرائیل در پی بازتعریف جایگاه خود در مجموعه‌ای از رقابت‌های منطقه‌ای است.
در نهایت، « اتحاد شش‌ضلعی اسرائیل- امارات» را نه باید صرفاً یک نقشه تبلیغاتی دانست و نه یک پیمان نظامی یا نظم جدید منطقه ای. این تصویر، بیش از هر چیز، نشانه‌ای از تلاش نتانیاهو برای تبدیل روابط و معادلات منطقه‌ای در وضعیت بی ثباتی به یک مزیت راهبردی پایدار است. ایران باید ضمن عدم بزرگ‌نمایی نقشه یا نادیده‌گرفتن آن با شناخت دقیق منافع بازیگران، رصد همکاری‌های واقعی و تقویت دیپلماسی منطقه‌ای در کنار آمادگی دفاعی اقداماتی برای ایجاد و شکل دهی نظم مورد نظر خودش با محوریت مسئله فلسطین را دنبال کند.
انتهای پیام/