ضرورت گسترش چینشناسی و تعاملات دانشگاهی
گسترش همکاریهای فرهنگی میان ایران و چین، یکی از زمینههای مهم برای تقویت روابط دوجانبه و ایجاد درکی عمیقتر از ظرفیتها، ارزشها و اولویتهای دو کشور است.
رکسانا نیکنامی، استاد دانشگاه تهران و رئیس مرکز مطالعات عالی بینالمللی دانشگاه تهران: گسترش همکاریهای فرهنگی میان ایران و چین، یکی از زمینههای مهم برای تقویت روابط دوجانبه و ایجاد درکی عمیقتر از ظرفیتها، ارزشها و اولویتهای دو کشور است. در این میان، توسعه مطالعات چینشناسی در ایران و فراهمکردن زمینه برای شناخت دقیقتر تاریخ، فرهنگ، جامعه و سیاستهای چین اهمیت ویژهای دارد.
شناخت متقابل، فراتر از مناسبات رسمی و سیاسی میتواند به شکلگیری روابطی پایدارتر و مبتنی بر اعتماد و تفاهم کمک کند. یکی از اقدامات مهم در این زمینه ایجاد بستر همکاری میان اساتید و پژوهشگران ایرانی و چینی و گردهمآوردن مجموعهای از متخصصان با پیشینههای علمی و اجرایی متفاوت است. در این چارچوب، تلاش شده است مجموعهای شامل اساتید دانشگاه، کارشناسان دستگاههای اجرایی، نمایندگان وزارتخانههای مختلف و پژوهشگران اندیشکدهها شکل بگیرد تا موضوع چینشناسی از زوایای گوناگون بررسی شود. این رویکرد میتواند زمینه ارتباط مؤثرتر میان دانش دانشگاهی، مطالعات تخصصی و نیازهای سیاستگذاری کشور را فراهم کند.
اهمیت این ابتکار در آن است که شناخت چین صرفاً به حوزه روابط سیاسی و اقتصادی محدود نمیشود، بلکه ابعاد فرهنگی، تاریخی، اجتماعی و تمدنی را نیز در بر میگیرد. همکاری میان دانشگاهیان و متخصصان دو کشور، برگزاری نشستهای مشترک، تبادل استاد و دانشجو، ترجمه آثار علمی و ادبی و توسعه برنامههای پژوهشی مشترک، از جمله اقداماتی است که میتواند به گسترش این شناخت کمک کند.
همچنین مشارکت پژوهشگران و نهادهای چینی در چنین برنامههایی، نشاندهنده اهمیت گفتوگوی علمی و فرهنگی برای هر دو طرف است. استمرار این همکاریها میتواند به تربیت نسل جدیدی از متخصصان چینشناسی در ایران، ارتقای کیفیت مطالعات مرتبط با چین و تقویت ارتباط میان مراکز علمی و پژوهشی دو کشور بینجامد. در نهایت، سرمایهگذاری بر همکاریهای فرهنگی و دانشگاهی، اقدامی بلندمدت برای تحکیم روابط ایران و چین است؛ اقدامی که با تقویت شناخت متقابل و کاهش فاصلههای فرهنگی و معرفتی، میتواند زمینهساز تعاملات گستردهتر و همکاریهای پایدارتر در آینده باشد.
انتهای پیام/