دهیار روستای رسنان در گفتگو با ایران
ایجاد اشتغال برای جوانان از نیازهای اساسی روستاهاست؛
استانها
169983
در روستاها، گاهی یک پروژه عمرانی تنها به ساخت یک مسیر، آسفالت یک خیابان یا احداث یک مخزن آب محدود نمیشود؛ پشت هر یک از این اقدامات، بخشی از زندگی روزمره مردم قرار دارد. طی چهار سال گذشته، دهیاری این روستا مجموعهای از اقدامات عمرانی، خدماتی، آموزشی و ورزشی را دنبال کرده است؛ اقداماتی که از ساماندهی ورزشگاه و اجرای بلوار آغاز شده و در حوزههایی همچون آب، برق، فاضلاب، راه، پسماند، آموزش، بهداشت و ایجاد مسیرهای دسترسی برای خانههای فاقد راه مناسب ادامه یافته است.
سعید هادیان دهیار روستا که خود سابقه فعالیت ورزشی دارد، میگوید یکی از نخستین اقداماتش پس از آغاز فعالیت در دهیاری، ساماندهی ورزشگاه روستا بوده است؛ مجموعهای که در آن زمان وضعیت مناسبی نداشت و حتی در آستانه تبدیل شدن به انبار قرار گرفته بود.
به گفته دهیار، یک سوله ورزشی بزرگ در روستا وجود داشت، اما کفپوش آن دچار مشکل شده و وضعیت ظاهری مجموعه نیز مناسب نبود. در نخستین مرحله، کفپوش تعویض و بخشهایی از مجموعه از جمله شیرآلات، سرویسهای بهداشتی، در ورودی و محوطه بازسازی و ساماندهی شد.
بلواری که پس از سالها به فاز چهارم رسید
پس از ساماندهی ورزشگاه، یکی از پروژههای قدیمی و نیمهتمام روستا در دستور کار قرار گرفت؛ فاز چهارم بلواربوده است ، سه فاز نخست این بلوار حدود هفت تا هشت سال پیش اجرا شده بود، اما فاز چهارم به دلیل شرایط دشوارمسیر،وجود شانه های خاکی و اختلاف سطح معبر با زمین های اطراف بلاتکلیف مانده بود
هادیان میگوید اجرای این بخش در دستور کار قرار گرفت و در نهایت حدود ۶۰۰ متر بلوار احداث شد. در این پروژه، علاوه بر عملیات عمرانی، درختکاری و تیرگذاری برای تأمین روشنایی نیز انجام شده است.
اسفالت ۲ کیلومتر از مسیر دسترسی
یکی دیگر از نیازهای قدیمی روستا، وضعیت مسیر دسترسی بود. بخشی از مسیر به سمت روستای لواسان آسفالت نشده بود و بخشهایی که از گذشته آسفالت داشت نیز به دلیل فرسودگی و وجود دستاندازها شرایط مطلوبی نداشت.
با هماهنگی اداره راه، عملیات آسفالت در مسیری به طول ۲ کیلومتر انجام شد؛ پروژهای که به گفته دهیار، بودجه آن بالغ بر ۱۲ میلیارد بوده و با همکاری اداره راه و به صورت خودیاری اجرا شده است.
ساخت مخزن جدید برای افزایش ظرفیت ذخیرهسازی آب
آب یکی از پروژههای مهم روستاست؛ نه به این دلیل که روستا با نبود منابع تأمین آب مواجه است، بلکه ظرفیت محدود مخزن موجود، ضرورت ایجاد یک مخزن جدید را به وجود آورده است.
دهیار میگوید آب روستا از سد، نیروگاه و چاه تأمین میشود، اما مخزن فعلی ظرفیت محدودی دارد. بر همین اساس، با هماهنگی منابع طبیعی و سازمان آب، ۵۰۰ متر زمین از منابع طبیعی دریافت و عملیات ساخت مخزن جدید آغاز شده است.
عملیات عمرانی محل در حال انجام است و دهیار امیدوار است با توجه به شرایط آبوهوایی و توقف کار در فصل سرما، این مخزن تا ماه سوم سال ۱۴۰۶ به بهرهبرداری برسد.
به گفته او، اگر شرایط جوی مانع ادامه عملیات نمیشد، اجرای این پروژه حدود چهار ماه زمان میبرد.
فاضلاب؛ پروژهای که به بهسازی معابر گره خورده است
در کنار طرحهای مربوط به آب، پروژه فاضلاب نیز از طرحهای مهم روستا محسوب میشود. بخش اصلی این پروژه اجرا شده، اما عملیات فاضلاب فرعی داخل روستا با آغاز جنگ متوقف مانده و حدود ۵۰ درصد پیشرفت دارد.
به گفته دهیار، تا زمانی که فاضلاب داخلی روستا تکمیل نشود، امکان بهسازی معابر نیز وجود ندارد. از همین رو، دهیاری در انتظار ادامه عملیات توسط پیمانکار آب و فاضلاب شرق تهران است تا پس از تکمیل این بخش، بهسازی معابر و روکش آسفالت نیز دنبال شود.

توسعه شبکه برق برای کاهش افت ولتاژ و افزایش روشنایی
در برخی نقاط روستا، فاصله کنتور تا ملک به حدود ۵۰۰ تا ۶۰۰ متر میرسید؛ مسئلهای که مشکلاتی از جمله افت ولتاژ ایجاد میکرد.
توسعه شبکه برق با هماهنگی اداره برق در حال انجام است. این طرح علاوه بر کاهش افت ولتاژ و فشار بر ترانسها، شامل تیرگذاری و نصب چراغ در معابر نیز خواهد بود تا روشنایی کوچهها افزایش پیدا کند.
دهیار روستا معتقد است افزایش روشنایی معابر از منظر امنیتی نیز اهمیت دارد.
ایجاد سه معبر برای خانههایی که دسترسی مناسبی نداشتند
در بخش دیگری از روستا، چند خانه در کنار یکدیگر قرار داشتند اما دسترسی مناسبی برای خودرو نداشتند. برای حل این مشکل، سه معبر ایجاد شده است.
دهیار میگوید این مسیرها در گذشته بیشتر حالت آبراه داشتند و برای تبدیل آنها به معبر، با مالکان و ه
مسایگان گفتوگو و عقبنشینیهایی انجام شد. در نتیجه، مسیرهایی ایجاد شده که خودروها اکنون میتوانند تا مقابل خانهها تردد کنند.
مدرسه متروکهای که دوباره به چرخه آموزش بازگشت
در حوزه آموزش نیز یکی از مدارس متروکه روستا دوباره به چرخه فعالیت بازگشته است.
این مدرسه که پیش از این بلااستفاده مانده بود، بازسازی و نقاشی شد و اکنون حدود هفت کلاس دارد و نزدیک به ۵۰ دانشآموز در آن تحصیل میکنند.
برای مدیر مدرسه نیز یک سوئیت ساخته شده تا امکان استقرار او در روستا فراهم باشد. حتی در ایام جنگ، مدیر و معلمان در همین محل مستقر بودند و آموزش دانشآموزان به شکل مجازی ادامه پیدا کرد.
خانه بهداشت؛ تلاشی برای ماندن خدمات درمانی در روستا
خانه بهداشت روستا نیز با کمک دهیاری فعال است و خدمات خود را به اهالی ارائه میدهد.
هادیان می افزاید: در طول فعالیت خود تلاش کرده است هر کمکی که از دست دهیاری برمیآید برای استمرار فعالیت خانه بهداشت انجام دهد تا اهالی برای دریافت خدمات درمانی مورد نیاز، ناچار به مراجعه به مناطق دیگر نباشند.
جمعیت ۱۵۰۰ نفری و بازنگری طرح روستا
برآورد فعلی دهیار از جمعیت روستا حدود یک هزار و ۵۰۰ نفر است؛ جمعیتی که به گفته او با توجه به شرایط اخیر افزایش یافته است.
بازنگری طرح روستا نیز در دستور کار قرار دارد، اما اجرای آن به انجام سرشماری آبانماه وابسته است. پس از مشخص شدن جمعیت، فرآیند بازنگری آغاز خواهد شد و بنا بر گفته دهیار، مرحله کارشناسی این طرح حدود شش ماه زمان میبرد.
کشاورزی همچنان فعالیت اصلی روستاست
اقتصاد روستا همچنان با کشاورزی پیوند دارد. حدود ۶۰ تا ۷۰ درصد جمعیت روستا را بازنشستگانی تشکیل میدهند که در کنار بازنشستگی به کشاورزی مشغول هستند و بخشی دیگر از ساکنان نیز برای کار به تهران رفتوآمد دارند.
دامداری در روستا فعالیت گستردهای ندارد و کشاورزی همچنان فعالیت اصلی محسوب میشود.
در شرایط خشکسالی نیز یک استخر قدیمی حدود ۱۰۰ ساله که به مرور پر شده و کارایی گذشته خود را از دست داده بود، احیا شده است. اکنون آب در این استخر ذخیره و برای آبیاری باغها استفاده میشود.
ازجمعآوری پسماندتا ساماندهی سگ های بلاصاحب
جمعآوری پسماند در روستا به صورت مکانیزه و سه روز در هفته انجام میشود.
برای جمعآوری نخالههای ساختمانی نیز یک دستگاه نیسان در اختیار دهیاری قرار دارد که هر روز صبح در روستا تردد میکند و نخالههای رهاشده را جمعآوری و به محل تخلیه منتقل میکند.
در زمینه ساماندهی سگها نیز طی سه سال گذشته ۱۱ بار عملیات جمعآوری انجام شده است.
تابلویی برای معرفی روستا در ورودی
یکی از اقداماتی که در سال گذشته انجام شده، نصب تابلوی ورودی روستاست؛ اقدامی که به گفته دهیار، با وجود اهمیت آن پیش از این انجام نشده بود.
سال گذشته نام روستا در تابلویی بزرگ در ابتدای ورودی نصب شد. دهیار میگوید این اقدام با برنامهریزی و دقت انجام گرفت و تابلویی زیبا با متنی درخور روستا در ابتدای ورودی نصب شد.
گردشگری؛ امکاناتی برای مسافرانی که میآیند
قرار گرفتن روستا در منطقهای گردشگری باعث شده است در روزهای تعطیل، گردشگران به این منطقه مراجعه کنند.
دهیاری برای رفاه مسافران در محدودهای در کنار امامزاده و یک درخت قدیمی که محل اتراق مردم است، یک سرویس بهداشتی سهچشمه و یک شیر آب آشامیدنی ایجاد کرده است.
ایده در اختیار گرفتن دریاچه موجود در روستا نیز از سوی دهیاری پیگیری شده، اما این موضوع با منابع طبیعی به نتیجه نرسیده است.
اشتغال جوانان؛ مهمترین نیاز آینده روستا
در میان مسائل مختلف روستا، دهیار مهمترین نیاز برای آینده را اشتغال جوانان میداند.
به اعتقاد او، اگر امکان اشتغال در خود روستا فراهم شود، بخشی از جوانان دیگر مجبور نخواهند بود برای کار به تهران رفتوآمد کنند.
پیشنهاد دهیاری، ایجاد کارگاههای کوچک تولیدی و صنعتی است؛ از تولید بطری پلاستیکی و آب معدنی گرفته تا فعالیت در حوزه چوب و صنایع دستی چوبی؛ حوزهای که به گفته او ظرفیت فعالیت در روستا را دارد.
در کنار اشتغال، برای اوقات فراغت جوانان نیز اقداماتی انجام شده است. دو میز فوتبالدستی و دو میز دیگر برای استفاده جوانان تهیه شده و امکان استفاده از فضاهای ورزشی برای فوتبال و والیبال نیز فراهم است. برگزاری جشنوارههای بومی و محلی نیز از دیگر برنامههایی است که در روستا دنبال شده است.
چهار سال بدون یک مورد سرقت
دهیار وضعیت امنیت روستا را مطلوب توصیف میکند و میگوید طی چهار سال گذشته حتی یک مورد سرقت در روستا ثبت نشده است.
او یکی از عوامل این وضعیت را حضور جمعیت بومی و شناخت میان ساکنان میداند. با این حال، برای تقویت نظارت، راهاندازی پایش تصویری روستا تا عید در برنامه قرار گرفته است.
دهیاری؛ از حل مشکلات مردم تا پیگیری مسائل روستا
از نگاه دهیار،عملکرد دهیاری تنها با تعداد پروژههای عمرانی سنجیده نمیشود. او معتقد است مردم باید بتوانند مسائل خود را در همان روستا پیگیری کنند و برای حل هر مشکل، ناچار به مراجعه به بخشداری و فرمانداری نباشند.
دهیار میگوید طی چهار سال گذشته تلاش کرده است هیچ فردی ناراضی از اتاقش خارج نشود و حتی در مواردی که موضوع مستقیماً در اختیار دهیاری نبوده، تا جایی که توانسته برای حل مشکل مردم کمک کرده است.
به گفته هادیان، در میزهای خدمت و ملاقاتهای مردمی نیز مسئولان بخش و شهرستان بر همین موضوع تأکید کردهاند که از این روستا اربابرجوع ناراضی به مجموعههای بالاتر مراجعه نمیکند.
مسیر پیشرو؛ تکمیل زیرساختها و ماندگاری جمعیت جوان
با وجود اجرای مجموعهای از طرحهای عمرانی و خدماتی، دهیار معتقد است مسیر توسعه روستا همچنان ادامه دارد و اشتغال جوانان باید در کنار تکمیل زیرساختها مورد توجه قرار گیرد.
تکمیل مخزن آب، احداث تصفیهخانه، پایان پروژه فاضلاب، بهسازی معابر و روکش آسفالت از جمله برنامههای پیشروی روستاست.
در کنار این طرحها، ادامه درختکاری بلوار و ساماندهی دیوارها و نماهای روستا نیز دنبال میشود. پست بانک روستا نیز بازسازی و نقاشی شده و برای اصلاح وضعیت چند دیوار باقیمانده نیز برنامه وجود دارد.
سعید هادیان در پایان از مسئولان شهرستان و استان میخواهد حضور خود را در روستاها پررنگتر کنند و بخشی از جلسات اداری را به داخل روستاها بیاورند؛ حضوری که به اعتقاد او میتواند فاصله میان مسئولان و مردم را کمتر و مسیر حل مسائل را کوتاهتر کند.
روستای رسنان در 10کیلومتری شهر لواسان از توابع بخش لواسانات شهرستان شمیرانات استان تهران می باشد
انتهای پیام/