برنامه‌ریزی باشگاه‌های کشور بلندمدت نیست

 مریم جهان نجاتی سرمربی تیم فوتبال زنان گل گهر سیرجان / طی دو سال اخیر، حضور باشگاه‌های مطرحی همچون پرسپولیس، استقلال و ملوان انزلی به جذابیت لیگ فوتبال زنان افزوده و زمینه جذب اسپانسرهای بیشتری را فراهم کرده است. این اتفاق گامی مثبت در مسیر توسعه فوتبال زنان محسوب می‌شود؛ اما مسائلی مانند عدم حضور تماشاگران در ورزشگاه‌ها، نبود پخش زنده مسابقات و محدودیت جذب بازیکنان خارجی همچنان مانع شکل‌گیری رقابتی نزدیک با کشورهای آسیایی، حتی کشورهای عربی است.
صعود دوباره تیم ملی زنان ایران به جام ملت‌های آسیا نیز نگرش سایر کشورها را تغییر داده است. دیگر ایران حریفی ساده و از پیش شکست‌خورده تلقی نمی‌شود. این موفقیت نشان‌دهنده ظرفیت رشد فوتبال زنان است؛ ظرفیتی که برای تحقق آن به حمایت ساختاری و سرمایه‌گذاری مستمر نیاز داریم.
لیگ قهرمانان زنان آسیا حدود پنج سال است که راه‌اندازی شده و در دومین دوره آن، شهرداری سیرجان به عنوان نایب‌قهرمانی دست یافت. اما تغییر فرمت مسابقات و افزایش حضور تیم‌های قدرتمند شرق آسیا، مسیر رقابت را برای نمایندگان ایران دشوارتر کرده است.
شرایط تیم خاتون بم در مرحله دوم این رقابت‌ها نمونه‌ای از این واقعیت است. ژاپن و کره شمالی از قدرت‌های فوتبال جهان هستند و در رقابت‌های باشگاهی جهان نیز سابقه قهرمانی و نایب‌قهرمانی دارند. این رویارویی‌ها عیار واقعی فوتبال زنان ایران را در مقایسه با شرق آسیا مشخص می‌کند. وقتی فوتبال زنان ایران هنوز در جمع چهار تیم برتر آسیا نیست و امکان جذب بازیکن خارجی حتی در لیگ داخلی هم وجود ندارد، انتظار قرار گرفتن روی سکوی قهرمانی آسیا چندان واقع‌بینانه نیست.
راه عبور از این چالش، توسعه همه‌جانبه است. باشگاه‌ها باید بر زیرساخت‌ها، مدیریت حرفه‌ای، آموزش، پرورش استعدادها و ارتقای دانش فنی و مدیریتی تمرکز کنند. همچنین بازنگری در قوانین دست‌وپاگیر لیگ زنان برای جذب سرمایه‌گذار، بازیکن خارجی و افزایش کیفیت رقابت‌ها ضروری است. تنها با اصلاح ساختارها و سرمایه‌گذاری پایدار می‌توان فاصله فوتبال زنان ایران با قدرت‌های آسیا را کاهش داد و دوباره در سطح قاره حرفی برای گفتن داشت.