هیوندای بولدر ۲۰۲۸؛ شاسی‌بلندی برای فتح مسیرهای سخت
کره‌ای‌ها برای رقابت با بزرگان آفرود آماده می‌شوند
هیوندای در سال‌های اخیر با معرفی نسخه‌های آفرودی محصولاتش، از جمله تیپ‌های XRT، نشان داده که قصد دارد حضور پررنگ‌تری در بازار خودروهای ماجراجویانه داشته باشد. با این حال، بولدر داستان متفاوتی دارد. این خودرو صرفاً یک شاسی‌بلند با ظاهر خشن و چند قطعه تزئینی نیست، بلکه مفهومی از یک محصول کاملاً متفاوت است که می‌تواند آغازگر فصل تازه‌ای در فعالیت هیوندای باشد؛ شاسی‌بلندی مجهز به شاسی مستقل از بدنه که برای رقابت با نام‌های شناخته‌شده‌ای مانند فورد برانکو، جیپ رانگلر و تویوتا ۴Runner طراحی شده است.
یاسمن صادق‌شیرازی گروه خودرو / به گزارش سایت MotorTrend، اهمیت بولدر زمانی بیشتر مشخص می‌شود که بدانیم هیوندای برای ورود به این بخش از بازار آمریکا، به دنبال توسعه یک پلتفرم مستقل و مستحکم است. این خودرو در قالب یک مدل مفهومی معرفی شده، اما نشانه‌های زیادی وجود دارد که از برنامه این خودروساز کره‌ای برای تولید نسخه نهایی آن حکایت می‌کند. حتی احتمال دارد در کنار این شاسی‌بلند، یک وانت پیکاپ با ساختار فنی مشابه نیز به بازار معرفی شود؛ محصولاتی که بنا بر اعلام هیوندای، قرار است در خاک آمریکا طراحی و تولید شوند. در طراحی بولدر تلاش شده تا شخصیت یک خودروی آفرودی واقعی از همان نگاه اول قابل تشخیص باشد. بدنه بزرگ، گلگیرهای برجسته و تایرهای غول‌پیکر ۳۷ اینچی، ظاهر این خودرو را به مدل‌هایی نزدیک کرده که برای عبور از مسیرهای دشوار ساخته شده‌اند. رنگ بدنه با نام تیتانیوم مایع نیز جلوه متفاوتی به آن بخشیده است.
یکی از ویژگی‌های جالب این خودرو، استفاده از درهای مقابل‌شونده است؛ به این معنا که درهای جلو و عقب در جهت مخالف یکدیگر باز می‌شوند. در بخش عقب نیز یک درِ لولایی با قابلیت بازشدن از دو جهت در نظر گرفته شده که دسترسی به فضای بار را آسان‌تر می‌کند. کاپوت دارای شیارهای طولی از جلو تا عقب است و علاوه بر ایجاد ظاهری عضلانی، به هویت بصری متفاوت بولدر کمک می‌کند. در قسمت بالایی کابین، پنجره‌های ثابت با الهام از خودروهای سافاری دیده می‌شوند. شیشه عقب نیز قابلیت پایین‌آمدن دارد تا ارتباط سرنشینان با فضای بیرون بیشتر شود. این ویژگی‌ها نشان می‌دهند که هیوندای در طراحی بولدر، استفاده در طبیعت و سفرهای ماجراجویانه را در اولویت قرار داده است.
کابینی برای ماجراجویی
فضای داخلی بولدر نیز از الگوی رایج خودروهای امروزی فاصله گرفته است. برخلاف بسیاری از محصولات جدید که تمام عملکردهای کابین را به یک نمایشگر بزرگ سپرده‌اند، هیوندای در این مدل مفهومی از چهار نمایشگر مجزا استفاده کرده است. این نمایشگرها بیشتر به مجموعه‌ای از نشانگرهای اختصاصی شباهت دارند تا یک صفحه لمسی یکپارچه.
در کنار آنها، مجموعه‌ای از کلیدهای فیزیکی و فرمان با قسمت پایینی تخت قرار گرفته‌اند. چنین ترکیبی می‌تواند برای خودرویی که قرار است در مسیرهای ناهموار و شرایط دشوار استفاده شود، انتخاب منطقی‌تری باشد؛ چراکه راننده برای دسترسی به تنظیمات اصلی مجبور نیست مدام با نمایشگر لمسی کار کند.
قلب تپنده بولدر
یکی از مهم‌ترین ابهام‌های بولدر به قوای محرکه آن مربوط می‌شود. هیوندای هنوز درباره پیشرانه نسخه تولیدی تصمیم قطعی اعلام نکرده، اما دو گزینه اصلی برای این خودرو مطرح است : گزینه اول، استفاده از سامانه برقی با افزایش‌دهنده برد حرکتی است. در این ساختار، موتورهای برقی نیروی محرکه اصلی خودرو را تأمین می‌کنند و یک موتور بنزینی در زمان کاهش شارژ باتری وارد مدار می‌شود تا برق مورد نیاز را تولید کند. در واقع، موتور بنزینی مستقیماً وظیفه حرکت‌دادن چرخ‌ها را بر عهده ندارد و بیشتر نقش یک مولد برق را ایفا می‌کند. این فناوری می‌تواند بولدر را از نظر پیمایش به رقیبی جدی در کلاس شاسی‌بلندهای آفرودی تبدیل کند. گزینه دیگر، استفاده از پیشرانه‌های متداول شش یا هشت سیلندر است که احتمالاً با دو توربوشارژر همراه خواهند بود.
با توجه به رقابت در این بخش از بازار، انتظار می‌رود هیوندای برای نسخه تولیدی قدرتی در حدود ۳۵۰ اسب‌بخار در نظر بگیرد. برای مقایسه، قوی‌ترین نسخه شش سیلندر فورد برانکو ۳۳۰ اسب‌بخار قدرت دارد و نسخه پایه شش سیلندر جیپ رانگلر نیز به ۲۸۵ اسب‌بخار محدود می‌شود.
پیمایش ۹۶۵ کیلومتری
اگر هیوندای به سراغ سامانه افزایش‌دهنده برد حرکتی برود، بولدر می‌تواند از نظر مسافت قابل پیمایش، یکی از متفاوت‌ترین خودروهای این کلاس باشد. برآوردها از احتمال دستیابی به برد حرکتی مجموع حدود ۶۰۰ مایل، معادل ۹۶۵ کیلومتر، حکایت دارند.
این عدد در مقایسه با رقبای فعلی قابل توجه است. جیپ رانگلر
4xe که یکی از کم‌مصرف‌ترین مدل‌های این گروه به شمار می‌رود، با وجود مصرف سوخت معادل ۴۹ مایل به ازای هر گالن، در مجموع حدود ۳۷۰ مایل، معادل ۵۹۵ کیلومتر، پیمایش دارد.
وضعیت فورد برانکو با موتور
۲.۷ لیتری شش سیلندر توربوشارژ نیز چندان امیدوارکننده نیست. مصرف سوخت این نسخه در شهر و بزرگراه به حدود ۱۷ مایل به ازای هر گالن می‌رسد و بسته به ترکیب فنی و تجهیزات، می‌تواند مسافتی بین ۲۸۷ تا ۳۵۴ مایل را طی کند.
در صورت انتخاب موتور بنزینی متداول برای بولدر، شرایط متفاوت خواهد بود. موتور ۳.۸ لیتری شش سیلندر هیوندای پالیسید با سامانه چهارچرخ محرک، مصرفی در حدود ۱۸ مایل در شهر و ۲۴ مایل در بزرگراه به ازای هر گالن دارد. با توجه به این مشخصات، می‌توان انتظار داشت نسخه بنزینی بولدر نیز عملکردی نزدیک به همین اعداد داشته باشد؛ رقمی که تقریباً با مصرف سوخت رانگلر شش سیلندر، یعنی ۱۸ مایل در شهر و ۲۳ مایل در بزرگراه، برابری می‌کند.
البته دستیابی به پیمایش ۹۶۵ کیلومتری هنوز در حد یک پیش‌بینی است و باید دید هیوندای در محصول نهایی تا چه اندازه می‌تواند به این هدف نزدیک شود.
در نهایت، بولدر می‌تواند یکی از مهم‌ترین پروژه‌های آینده هیوندای در بازار آمریکا باشد. این خودرو نشان می‌دهد که کره‌ای‌ها دیگر به حضور در بازار شاسی‌بلندهای شهری قانع نیستند و قصد دارند وارد قلمرویی شوند که سال‌ها در اختیار خودروسازان آمریکایی و ژاپنی بوده است. با این حال، موفقیت آن به یک موضوع بستگی دارد: اینکه هیوندای تا چه اندازه حاضر است ویژگی‌های یک آفرودر واقعی را در نسخه تولیدی حفظ کند و صرفاً به ساخت خودرویی با ظاهر خشن بسنده نکند.
انتهای پیام/