تسهیل صدور مجوز؛ مطالبه اصلی فعالان زیست بوم نوآوری از دولت
نوآوری در حصار مجوزها
با توجه به سهم کمتر از ۵ درصدی کشور از بازار ۸۰ میلیارد دلاری محصولات دامی منطقه از نظر فعالین این حوزه مهمترین گلوگاه را توسعه فناوری دانستند که علت اصلی آن پیچیدگی و زمان بر بودن فرآیند اخذ مجوزها و ثبت محصولات است. در واقع افزایش تولید با تکیه بر واردات نهاده ها دیگر پاسخگوی امنیت غذایی پایدار نیست و دولت باید در کنار بخش خصوصی قرار گیرد.
مجید موافق قدیری رئیس انجمن صنایع خوراک دام و طیور و آبزیان ایران در نشست خبری که روز گذشته برگزار شد در پاسخ به خبرنگار روزنامه ایران در خصوص مهمترین چالش های اینوفارم در کشور عنوان کرد: سرمایه گذاری در این بخش زمان بر است. زیرا کار با موجود زنده انجام صورت می گیرد و باید پاسخگوی تست های آزمایشگاهی باشد. با وجود مشکلات مختلف، مهمترین چالش ما در این حوزه اخذ مجوزها است و دولت باید صدور مجوز و ثبت محصولات را تسهیل کند.
وی با اشاره به فرآیندهای طولانی اداری افزود: فرآیند ثبت در سازمان های مربوطه و معاونت علمی و فناوری رئیس جمهوری بسیار زمان بر است و انتظار داریم دولت در زمینه ریسک سرمایه گذاری نیز در کنار فعالان این عرصه مشارکت کند. ما در اینوفارم ۲ برنامه ریزی کرده ایم که حداقل ۳۰ درصد از زمان فرآیندها را کاهش دهیم. اما حتی با این کاهش ۳۰ درصدی نیز در زمینه ثبت محصول، ایده و فرآیند تبدیل ایده به محصول همچنان ۵۰ درصد از استانداردهای نرم جهانی عقب تر خواهیم بود و این امر نیازمند اراده جدی دولت است.
*لزوم گذر از اقتصاد یارانه به اقتصاد نوآوری در صنعت دام و طیور
در حالی که سهم ایران از بازار فناوری های دامی منطقه کمتر از ۵ درصد است فعالان این حوزه از دولت خواستند با جایگزینی توزیع یارانه با حمایت از زیست بوم نوآوری، زمینه بهره وری و توسعه صادرات دانش بنیان را فراهم کند.
موافق قدیری در بخش دیگر سخنان خود در این نشست با تاکید بر اینکه افزایش تولیدات دامی با تکیه بر افزایش واردات نهاده‌ها دیگر پاسخگوی امنیت غذایی پایدار کشور نیست گفت: صنعت دام و طیور با ارزشی بیش از ۶۰ میلیارد دلار، یکی از ارکان امنیت غذایی کشور است و کوچک ترین بهبود در بهره وری و توسعه عمودی آن اثری ملی و فراملی به همراه دارد.
وی با اشاره به جایگاه ایران در تولید محصولات دامی افزود: کشورمان با وجود قرار گرفتن در میان تولیدکنندگان برتر منطقه در حوزه های شیر، گوشت، تخم‌مرغ و خوراک دام متاسفانه سهم قابل توجهی در بازار فناوری و بازارهای منطقه‌ای ندارد. به طوری که ارزش واردات محصولات دامی در خاورمیانه حدود ۸۰ میلیارد دلار است. اما سهم ایران از این بازار و همچنین سهم صادرات محصولات دانش بنیان این حوزه ناچیز و کمتر از ۵ درصد ارزیابی می شود.
موافق قدیری با اشاره به اینکه نوآوری باید در چهار محور اصلی بهره‌وری، ثروت آفرینی، امنیت غذایی و توسعه صادرات محقق شود، تصریح کرد: کشورهای پیشرو در صنعت دام و طیور بیش از ۱۰ درصد از منابع انسانی خود را به بخش تحقیق و توسعه اختصاص داده اند در حالی که این رقم در کشور ما زیر ۳ درصد است و این امر ضرورت توجه جدی به فناوری های نوین را دوچندان می کند.
وی اظهار داشت: مهم ترین مطالبه فعالان این حوزه از دولت، ساخت اقتصاد نوآوری به جای توزیع یارانه است. دولت نباید در برابر بخش خصوصی قرار گیرد بلکه باید دست در دست فعالان اقتصادی و سرمایه گذاران بگذارد. بخش خصوصی طی دو سال گذشته بیش از ۱۰۰۰ میلیارد تومان در طرح های نوآورانه اینوفارم سرمایه گذاری کرده و امروز انتظار دارد دولت با تسهیل قوانین و حمایت از زیست بوم نوآوری پاسخگوی مطالبات این بخش باشد.
*اینوفارم؛ آزمون پیوند ایده و سرمایه در امنیت غذایی
در واقع اینوفارم را باید تلاشی برای نزدیک کردن پژوهش و فناوری به نیازهای روزمره صنعت دام، طیور و آبزیان دانست بخشی که هزینه نهاده ها و وابستگی به واردات آن بر قیمت تمام شده تولید و پایداری عرضه محصولات پروتئینی اثر می گذارد. این رویداد با همکاری انجمن صنایع خوراک دام، طیور و آبزیان ایران و پژوهشگاه بیوتکنولوژی کشاورزی شکل گرفته و می کوشد ایده های فناورانه را از مرحله ارائه فراتر ببرد و به مسیر اجرا و سرمایه گذاری برساند.
اهمیت اینوفارم در سازوکاری است که برای شنیدن مستقیم نیاز صنعت طراحی شده است. به طور مثال در بخش ارائه معکوس تولیدکنندگان مسئله های فنی خود را مطرح می کنند تا پژوهشگران و شرکت های نوآور راهکارهای خود را بر اساس نیاز واقعی بازار تنظیم کنند. این رویکرد می تواند از تکرار طرح هایی که پشتوانه صنعتی یا مشتری مشخص ندارند جلوگیری کند. اما موفقیت آن به کیفیت ارزیابی شفافیت انتخاب طرح ها و پیگیری همکاری‌ها پس از پایان رویداد وابسته است.
بر اساس گزارش‌های منتشرشده بیش از ۳۰۰ ایده به این بستر ارائه شده و سرمایه گذاران بخش خصوصی نیز تعهدهایی برای حمایت مالی از طرح های منتخب اعلام کرده اند. این ارقام نشان دهنده ظرفیت و علاقه اولیه است اما این امر به تنهایی منجر به موفقیت اقتصادی نمی شود. معیار اصلی باید تعداد طرح هایی باشد که به نمونه قابل آزمایش، قرارداد صنعتی و محصول تجاری تبدیل می شوند و بتوانند هزینه یا وابستگی تولید را کاهش دهند.بنابراین از این منظر اینوفارم بیش از آنکه صرفا نمایشگاهی برای معرفی فناوری باشد آزمونی برای همکاری میان صنعت، پژوهش و سرمایه است.
انتهای پیام/