تقدیر از خالق «آب پریا» در اختتامیه جشنواره «آب به قیمت جان»

فرهنگ

171212

از ۳۰ اسفند تا ۱۶ فروردین ۱۳۹۲، هر شب شبکه دو قصه‌ای پخش می‌کرد که در آن نگهبان آب اسیر دیو شده بود. «آب پریا» هفده قسمت ۴۵ دقیقه‌ای بود و لحنی طنز داشت. آب‌پری به دست اپوش، دیو خشکسالی و قحطی، گرفتار می‌شد و سه خواهرش، برف‌پری، ابرپری و سبزه‌پری، برای نجاتش به وصیت‌نامه مادربزرگ پناه می‌بردند. دوربین برای ساختنش به تهران، دماوند، کلاردشت، یزد و کرمانشاه رفته بود. سازنده‌اش مرضیه برومند بود، همان که «مدرسه موش‌ها» و «شهر موش‌ها» هم به نام او در حافظه بچه‌های ایرانی مانده است.

ایران آنلاین:

  سیزده سال بعد، پنجشنبه ۲۸ آبان از همین کارگردان در اختتامیهٔ دومین جشنوارهٔ ملی فیلم «آب به قیمت جان» تقدیر می‌شود. دبیر جشنواره، امیر کرم‌یزدی، در نشست خبری گفت مراسم پایانی با بزرگداشت او برگزار می‌شود. چندی پیش هم خبر رسیده بود برومند سفیر آب شده است. 
حرف‌های مرضیه برومند درباره آب از جنس شعار نیست. اجداد ما در این سرزمین خشک قنات ساختند و به آن می‌بالیم، می‌گوید، اما جمعیت زیاد شده و سبک زندگی عوض شده و نیازها تازه‌اند. از «آب پریا» و «زی‌زی‌گولو» هم یاد می‌کند، از پیام‌هایی که در خاطره ماندند و می‌گوید اگر هنوز نفوذ کلامی دارد، «هر کاری از دستم برآید دریغ نخواهم کرد». چند سالی است روی یک موضوع تأکید می‌کند: احساس مالکیت مردم بر منابع سرزمین. اگر مردم این سرزمین را از آن خود بدانند، به گفته او رفتارشان با همه‌چیز تغییر می‌کند، چون مشکل فقط آب نیست و آب و برق و گاز و محیط زیست به هم پیوسته‌اند.

جشنواره «آب به قیمت جان» از ۲۵ تا ۲۷ آبان در سالن آبگینه ادامه دارد و آثار در سه بخش فیلم داستانی، مستند و دانش‌آموزی رقابت می‌کنند. برومند علاوه بر تقدیر اختتامیه، در شورای سیاست‌گذاری هم کنار هاشم امینی، همایون اسعدیان، علیرضا تابش، مرجان اشرفی‌زاده و مهدی فرجی نشسته است. در بخش داستانی ابوالحسن داوودی، محمد آلادپوش، مریم بحرالعلومی، زهرا داوودنژاد و علی زادمهر داوری می‌کنند. در مستند هادی آفریده، شهرام درخشان و فاطمه قربانی. بخش دانش‌آموزی هم، که حدود چهل فیلم از کودکان به آن رسیده، داورانی از آموزش‌وپرورش دارد.

در قصه برومند، آب‌پری را وصیت‌نامه مادربزرگ نجات می‌داد. دبیر جشنواره «آب به قیمت جان» در نشست خبری این رویداد همین را به شکل دیگری گفت: آب مسئله‌ای کهن است که از گذشتگان به ما رسیده و وظیفه داریم آن را برای نسل‌های آینده حفظ کنیم.


انتهای پیام/
دیدگاه ها