مطابق همه قواعد شناخته شده بشری، جنگ برای جنگ، بیمعناست زیرا در نهایت جز ویرانی و تلفات بیفرجام نتیجهای ندارد. اما مساله این است که این وضعیت،چیزی نیست که ایران خواهان آن باشد، بلکه طرحی بیرونی است که باید به هر وسیلهای آن را خنثی کرد.
جنگ، صرفاً میدان نبرد نظامی نیست. عرصهای است که در آن افکار عمومی، سرمایه اجتماعی و اعتماد ملی نیز به اندازه تجهیزات نظامی اهمیت پیدا میکنند. در چنین شرایطی، رسانهها به یکی از مهمترین ارکان مدیریت بحران تبدیل میشوند و نقش آنها در حفظ انسجام ملی، تقویت روحیه عمومی و پشتیبانی از منافع کشور، تعیینکننده است.