پانزده قرن از میلاد پیامبری میگذرد که آمدنش را نمیتوان تنها در گردش تقویمها یا بهمثابه واقعهای در گذشته محصور کرد؛ زیرا میلاد ایشان، تولد یک امکان بود؛ امکان آنکه انسان از حصار تنگ قبیله، از اسارت خون و خاک و بت، از فرمانروایی زور و عادت و از پراکندگی بیمعنای خویش بیرون آید و به افقی برسد که در آن کرامت، عدالت و معنویت، نه واژههایی برای خطابه که ارکان زندگی جمعی باشند.