بحرانهای زیستمحیطی تهران، صرفاً نتیجه کمبود منابع یا ضعف زیرساخت نیستند، بلکه بازتاب مجموعهای از عوامل فنی، اقتصادی، نهادی، مدیریتی و رفتاریاند که در میان آنها «بلوغ زیستمحیطی» نقشی تعیینکننده در تبدیل دانش به تصمیم و عمل دارد. پرسش اصلی اینجاست: چرا با وجود دههها گزارش کارشناسی و هشدار، همچنان از ظرفیتهای طبیعی و زیرساختی شهر فراتر میرویم؟