آنتون چخوف در زمره نویسندگانی است که شعار نمیدهد و قصد ندارد ساختارها و نظم کهن را با بیانیههای آتشین به چالش بکشد. او قهرمانان اسطورهای نمیسازد، شر را مطلق نمیکند، وعده رستگاری نمیدهد، هیاهوهای احساس برپا نمیکند و تقابلهای اخلاقی سادهسازی شده را به عقب میراند تا به درون زندگیهای معمولی چشماندازی بگشاید.
یکی از بنیادیترین ویژگیهای جهان چخوف، حذف قهرمان به معنای کلاسیک آن است. شخصیتهای او نه در پی تغییر جهاناند، نه توان انجام آن را دارند. پزشکهای خسته، معلمهای دلزده، کارمندهای ملالزده، مردها و زنهایی که رویاهایشان به تعویق افتاده یا به فراموشی سپرده شده، مرکز ثقل روایتهای او هستند.
چخوف، نویسندهای بیهیاهو اما ژرفاندیش، با روایتهایی ساده و شخصیتهایی معمولی، چشماندازی نو به زندگی روزمره، رنجهای خاموش انسان مدرن و زبان مبهم روابط بشری گشود.